Informator o Szkołach Wyższych, Policealnych i Językowych

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Rok zalozenia: 1816 | Rektor: prof. dr hab. Alojzy Szymański

przejdź do spisu treści
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie to jedna z największych i najbardziej prestiżowych uczelni w kraju. Prowadzi działalność badawczą i dydaktyczną, a także prace wdrażające badania naukowe do gospodarki. Królują tu przede wszystkim nauki przyrodnicze, wsparte naukami technicznymi, ekonomicznymi i społecznymi.

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego to jeden z największych ośrodków dydaktycznych w Polsce. Można tu studiować na 38 kierunkach: od przyrodniczych i technicznych, przez weterynarię, po ekonomiczne i społeczne. 





Kształcimy 19 tys. studentów na studiach stacjonarnych, niestacjonarnych, doktoranckich i podyplomowych prowadzonych w językach polskim i angielskim. Programy studiów są dostosowywane do potrzeb gospodarki i rynku pracy, a przede wszystkim do zainteresowań studentów. Zajęcia prowadzą wykładowcy – eksperci w swoich dziedzinach, a także praktycy, którzy ze względu na długi staż pracy w zawodzie mogą przekazać studentom cenną wiedzę praktyczną. Dzięki prężnie działającej współpracy z instytucjami na całym świecie studenci, doktoranci i pracownicy SGGW mogą wyjeżdżać na studia częściowe i praktyki w ramach wielu programów, m.in. Erasmus+, CEEPUS, PAX, MostAR.








Atutem uczelni jest wysoko rozwinięta infrastruktura. Kampus SGGW to jeden z najlepiej zaplanowanych i wyposażonych zespołów edukacyjnych i badawczych w kraju. Na warszawskim Ursynowie mieszczą się siedziby wszystkich wydziałów, domy studenta, obiekty sportowe, biblioteka, a także nowoczesne laboratoria, pracownie, centra badawcze, kliniki zwierząt, 
zwierzętarnie, stadniny. Nie brakuje tu także miejsc do odpoczynku na świeżym powietrzu. Znaczna część terenu uczelni to piękny park. Studenci odbywają praktyki terenowe m.in. w sadach i zakładach doświadczalnych oraz gospodarstwach rolnych na terenie całego kraju.

W SGGW ożywioną działalność prowadzą liczne koła naukowe, organizacje i stowarzyszenia studenckie (m.in. Samorząd Studencki, Chór Akademicki, Ludowy Zespół Artystyczny PROMNI, Orkiestra Reprezentacyjna).








Kierunki studiów






Zapraszamy




SZKOŁA GŁÓWNA GOSPODARSTWA WIEJSKIEGO w WARSZAWIE

UL.NOWOURSYNOWSKA 166
02-787 WARSZAWA
TEL. CENTRALA (48 22) 59-31-000
FAX (48 22) 59-31-087 lub 59-31-089
Rekrutacja rekrutacja@sggw.pl

www.sggw.pl

Media społecznościowe
instagram, facebook, snapchat, twitter, youtube

Rok założenia 1816 r.

ZapiszZapisz
przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017





STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • sprawdzian z rysunku odręcznego oraz
  • biologia albo matematyka, albo geografia

    uzyskany tytuł: inżynier architekt krajobrazu

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 90
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom inżyniera architekta krajobrazu lub inżyniera studiów I stopnia na kierunku architektura krajobrazu;
  • w przypadku większej liczby kandydatów niż liczba miejsc – zadanie projektowe.
uzyskany tytuł: magister inżynier architekt krajobrazu

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Architektura krajobrazu to kierunek przyrodniczo- -techniczno-artystyczny. W programie studiów znajdują się przedmioty z zakresu nauk przyrodniczych, rolniczych, technicznych i sztuk pięknych.
W programie studiów m.in.:

STUDIA I STOPNIA: matematyka, geometria wykreślna, biologia roślin, ekologia, historia sztuki, rysunek i rzeźba, drzewoznawstwo, rośliny zielne, historia sztuki ogrodowej, projektowanie obiektów architektury krajobrazu, budowa obiektów archi- tektury krajobrazu, pielęgnowanie obiektów architektury krajobrazu.

STUDIA II STOPNIA: historia i teoria kształtowania przestrzeni, metodologia badań, socjologia i psychologia środowiskowa, techniki cyfrowe, planowanie przestrzenne, projektowanie krajobrazu miasta, projektowanie krajobrazu obszarów wiejskich, ochrona krajobrazu, inżynieria krajobrazu.

W zależności od poziomu i formy studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie następujących zagadnień:
  • projektowanie krajobrazu,
  • sztuka ogrodu i krajobrazu,
  • urządzanie i pielęgnowanie krajobrazu.


PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Absolwenci studiów mogą podjąć pracę w:
  • firmach opracowujących projekty zagospodarowania obiektów architektury krajobrazu,
  • firmach realizujących i pielęgnujących obiekty architektury krajobrazu,
  • administracji rządowej i samorządowej,
  • firmach opracowujących strategie, studia i projekty planów zagospodarowania przestrzennego, projekty urbanistyczne i ruralistyczne,
  • zarządach parków narodowych i krajobrazowych,
  • instytutach naukowo-badawczych i ośrodkach badawczo-rozwojowych.

Strona wydziału: www.woiak.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl



przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017





STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
biologia albo chemia
uzyskany tytuł: licencjat

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 150 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3 lata (6 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom licencjata studiów I stopnia kierunku biologia;
  • dyplom inżyniera studiów I stopnia kierunku biotechnologia;
  • dyplom innego kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność jest niepełna, student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwali kacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS (granica dopuszczalnej rozbieżności),
  • średnia ocen ze studiów I stopnia.
    uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 105 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Program studiów zawiera zarówno przedmioty ogólne (np.  zyka, matematyka, chemia nieorga- niczna i organiczna), jak i kierunkowe (np. botanika, cytologia i histologia zwierząt,  zjologia roślin, immunologia, mikrobiologia, propedeutyka biotechnologii, anatomia człowieka i zwierząt). Tym, co wyróżnia kierunek biologia prowadzony w SGGW, jest przede wszystkim możliwość zdo- bycia wiedzy specjalistycznej z zakresu szeroko rozumianego rolnictwa i gospodarki żywnościowej. W programie studiów znajdują się m.in. przed- mioty takie jak gleboznawstwo czy pod- stawy produkcji roślinnej, zwierzęcej i leśnej. Dzięki ćwiczeniom i praktykom odbywanym w nowoczesnych laboratoriach studenci zdobywają umiejętność stosowania zaawansowanych technik i narzędzi badawczych. Absolwenci są przygoto- wani do prowadzenia badań związanych z hodowlą roślin lub zwierząt, produkcją żywności i zastoso- waniem mikroorganizmów w zwalczaniu patogenów.

Na studiach II stopnia studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie następujących zagadnień:
  • biologia ekperymentalna,
  • mikrobiologia.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Po tym kierunku można pracować w:
  • placówkach naukowo-badawczych,
  • szkolnictwie,
  • jednostkach zajmujących się ochroną i rekultywacją środowiska,
  • ośrodkach hodowli roślin i zwierząt,
  • administracji państwowej i samorządowej,
  • redakcjach czasopism naukowych i popularno-naukowych, redakcjach radiowych i telewizyjnych.

Strona wydziału: wrib.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl



przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017




Wydział Nauk o Zwierzętach
bioinżynieria zwierząt


STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • matematyka albo chemia, albo  zyka, albo biologia (pkt. SGGW × 0,7) oraz
  • język angielski (pkt. SGGW × 0,3) uzyskany tytuł: inżynier
STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom studiów I stopnia kierunków: bioinżynieria zwierząt, biotechnologia, biologia;
  • dyplom innego kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność ta jest niepełna, student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwali kacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS (granica dopuszczalnej rozbieżności);
  • średnia ocen ze studiów I stopnia.

    uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Studenci tego kierunku będą zdobywali interdyscyplinarną wiedzę i umiejętności z zakresu:
  • struktury i zasad funkcjonowania organizmów zwierzęcych na poziomie molekuł, komórek, tkanek, organizmów i populacji,
  • matematyki,  zyki, techniki i chemii oraz wykorzystania ich podczas wykonywania 
  • podstawowych manipulacji na materiale biologicznym, podstawowych metod, technik i technologii  zycznych, chemicznych, technicznych, molekularnych i biochemicznych oraz umiejętność wykorzystania ich w pracy laboratoryjnej (analitycznej i diagnostycznej), 
  • nanonauk i nanobiotechnologii oraz ich wykorzystania w bioinżynierii zwierząt.
W programie studiów I stopnia przewidziane są m.in. następujące przedmioty: bio zyka, matematyka, statystyka, biochemia eksperymen- talna, zoologia, anatomia, genetyka, biologia komórki zwierzęcej, biologia mikroorganizmów, histologia i embriologia, inżynieria genetyczna, bioetyka, toksykologia środowiska oraz ekonomia i język angielski.

W programie studiów II stopnia m.in.: diagnostyka genetyczna, bioinformatyczna analiza danych, techniki histologiczne w badaniach kręgowców, zastosowanie analiz genetycznych w ochronie ga- tunków, ochrona własności przemysłowej i praw autorskich, język obcy.

Bogaty wybór przedmiotów fakultatywnych daje możliwość skomponowania indywidualnej ścieżki naukowej.

W zależności od poziomu studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie:
  • nanobioinżynierii,
  • mikrobioinżynierii,
  • makrobioinżynierii.

PERSPERKTYWY ZAWODOWE

Po tym kierunku można pracować w:
  • przemyśle biotechnologicznym zajmującym się produkcją substancji bioaktywnie czynnych wykorzystywanych w medycynie, farmacji, weterynarii i produkcji zwierzęcej,
  • laboratoriach diagnostycznych i analitycznych powołanych do badania materiału biologicznego i oceny toksyczności środowiska,
  • przemyśle nanobiotechnologicznym,
  • instytucjach stosujących do badań modele zwierzęce, • jednostkach naukowo-badawczych, edukacyjnych, kontrolnych, rządowych (polskich i UE),
  • ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zwierząt i regulacji dotyczących pasz i żywności.
  • hodowli i ochronie zwierząt towarzyszących i dzikich.

Strona wydziału: www.animal.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl

przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017



Wydział Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu
biotechnologia

STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • biologia oraz
  • chemia albo matematyka, albo  fizyka

    uzyskany tytuł: inżynier
STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 75
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom inżyniera studiów I stopnia kierunku biotechnologia;
  • dyplom inżyniera innego kierunku studiów
I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność ta jest niepełna, student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS (granica dopuszczalnej rozbieżności);
  • średnia ocen ze studiów I stopnia;
  • znajomość języka angielskiego na poziomie B2.

    uzyskany tytuł: magister inżynier
STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry).


CHARAKTERYSTYKA
To kierunek o charakterze multidyscyplinarnym – łączący w sobie zagadnienia z kilku dziedzin naukowych, zarówno przyrodniczych, jak i technicznych. Zajęcia prowadzone są przez wykładowców z różnych wydziałów SGGW. Niektóre przedmioty wykładane są przez dwóch, a nawet trzech nauczycieli akademickich, co wzbogaca treść przedstawianych zagadnień.

W programie studiów m.in.:

STUDIA I STOPNIA: biologia komórki, chemia organiczna, genetyka, fizjologia roślin, zwierząt, drobnoustrojów, inżynieria genetyczna, kultury komórkowe i tkankowe, biofizyka, mikrobiologia ogólna, roślin, weterynaryjna, immunologia rozrodu, projektowanie w AutoCAD.

STUDIA II STOPNIA: statystyka i doświadczalnictwo, genomika funkcjonalna i strukturalna, biosensory, sterowanie i analiza procesów biotechnologicznych, bioetyka, genetyczne doskonalenie roślin, wybrane zagadnienia z biologii molekularnej roślin, genetyczne doskonalenie zwierząt, biotechnologia gamet i zarodków, metody diagnostyki mikrobiologicznej żywności, kultury starterowe w przemyśle spożywczym, chemia związków naturalnych, podstawy farmakologii i farmacji, ewolucjonizm molekularny, zastosowanie biotechnologii w diagnostyce chorób zwierząt, dodatki do żywności.

W zależności od poziomu studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie następujących zagadnień:
  • biotechnologia w produkcji i ochronie zdrowia zwierząt,
  • biotechnologia w produkcji roślinnej,
  • biotechnologia w przemyśle spożywczym.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Po tym kierunku można pracować w:
  • jednostkach zaplecza naukowo-badawczego przemysłu biotechnologicznego i dziedzin pokrewnych,
  • laboratoriach badawczych, kontrolnych i diagnostycznych,
  • jednostkach projektowych zajmujących się procesami biotechnologicznymi.

Strona wydziału: www.woiak.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl

przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017



Wydział Nauk o Żywności
bezpieczeństwo żywności

STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • biologia albo chemia, albo matematyka

    uzyskany tytuł: inżynier
STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 4 lata (8 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
Zachęcamy do kontynuowania nauki na kierunkach technologia żywności i żywienie człowieka lub towaroznawstwo i skorzystania z bogatej oferty specjalizacji. Kontynuacja studiów na kierunkach realizowanych na Wydziale Nauk o Żywności nie wymaga uzupełniania różnic programowych.

CHARAKTERYSTYKA

Bezpieczeństwo żywności to kierunek interdyscyplinarny związany z naukami chemicznymi, biologicznymi i technicznymi. Łączy wiedzę i umiejętności kierunków: technologia żywności i żywienie człowieka, ogrodnictwo, weterynaria i towaroznawstwo.

W programie kształcenia znalazły się również zagadnienia z kierunków rolnictwo oraz zootechnika. Absolwenci mają wiedzę z zakresu chemii żywności, mikrobiologii żywności oraz nauk rolniczych i technicznych w zakresie bezpieczeństwa i jakości żywności w łańcuchu żywnościowym. Potrafią identyfikować zagrożenia chemiczne, biologiczne i  fizyczne podczas produkcji surowców roślinnych i zwierzęcych, ich przetwarzania oraz w czasie dystrybucji i przechowywania żywności; rozumieją zagrożenia bioterroryzmem i agroterroryzmem. Znają zasady konstruowania i kontroli genetycznie mody kowanej żywności oraz oceny bezpieczeństwa i analizy ryzyka stosowania organizmów transgenicznych, jak również monitoringu zagrożeń. Potrafią dokonać oceny bezpieczeństwa zdrowotnego żywności. Znają zasady i zadania nadzoru sanitarnego i weterynaryjnego w gospodarce żywnościowej, a także podstawy prawa żywnościowego UE i RP, zakres działalności, kompetencji i zadań Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności EFSA (European Food Safety Authority). Są przygotowani do oceny ryzyka występowania substancji kancerogennych i geno- toksycznych w żywności. Znają zasady logistyki i jej rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i jakości żywności.

W programie studiów m.in:
  • podstawy produkcji i przetwarzania surowców roślinnych i zwierzęcych,
  • identyfikacja i monitorowanie zagrożeń biologicznych, chemicznych i  fizycznych w żywności,
  • żywność mody kowana genetycznie,
  • systemy zarządzania bezpieczeństwem w łańcuchu żywnościowym,
  • zasady nadzoru sanitarnego i weterynaryjnego, 
  • ocena ryzyka występowania substancji niebezpiecznych w żywności.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE

Absolwenci są przygotowani do pracy w:
  • działach kontroli i zapewnienia bezpieczeństwa i jakości żywności zakładów przemysłu spożywczego,
  • firmach zajmujących się obrotem żywnością w całym łańcuchu żywnościowym od pola do stołu,
  • centrach zarządzania kryzysowego,
  • jednostkach certy kujących bezpieczeństwo i jakość żywności,
  • jednostkach urzędowej kontroli żywności,
  • instytucjach badawczych i ośrodkach badawczo-rozwojowych.

Strona wydziału: www.wnoz.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl

przejdź do spisu treści
oferta studiów 2017



STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne: matematyka albo chemia, albo fizyka

uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 150
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 120 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 4 lata (8 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom inżyniera studiów I stopnia kierunku budownictwo;
  • dyplom inżyniera innego (pokrewnego) kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami kształcenia oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność ta jest niepełna, student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS (granica dopuszczalnej rozbieżności);
  • w przypadku liczby kandydatów przekraczającej limit przyjęć w pierwszej kolejności (na podstawie średniej ocen ze studiów I stopnia) przyjmowani będą absolwenci studiów I stopnia kierunku budownictwo, dla pozostałych kryterium dodatkowym jest średnia ocen ze studiów I stopnia.
uzyskany tytuł: magister inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 80
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 70 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Studia na kierunku budownictwo mają charakter techniczny z elementami wiedzy przyrodniczej. Zakres wykładanej problematyki obejmuje:
  • budownictwo ogólne: projektowanie i realizację obiektów mieszkalnych, użyteczności publicznej, rolnych oraz komunikacyjnych,
  • inżynierię hydrotechniczną: małe budowle wodne (budowle piętrzące, zapory ziemne, obwałowania),
  • techniczną infrastrukturę komunikacyjną: drogi, mosty, place składowe, składowiska odpadów komunalnych i przemysłowych,
  • organizację i zarządzanie przedsiębiorstwami budowlanymi.
Program studiów zapewnia absolwentom zdobycie wysokich kwali kacji odpowiadających aktualnym potrzebom społecznym i gospodarczym w dziedzinie budownictwa.

W programie studiów:
STUDIA I STOPNIA: matematyka,  zyka, technologie informacyjne, geologia, hydraulika, mechanika teoretyczna, wytrzymałość materiałów, mechanika budowli, mechanika gruntów,  zyka budowli, materiały budowlane, podstawy projektowania kons- trukcji, budownictwo ogólne, ziemne i tunelowe, metalowe, żelbetowe, komunikacyjne, hydrotech- niczne, kierowanie procesem inwestycyjnym.

STUDIA II STOPNIA: teoria sprężystości i plastyczności, mechanika skał i budownictwo podziemne, plano- wanie przestrzenne, złożone konstrukcje betonowe i metalowe, budownictwo wodne, zarządzanie przedsięwzięciami budowlanymi.
W zależności od poziomu i formy studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie następujących zagadnień:
  • konstrukcje budowlane,
  • geotechnika,
  • budownictwo hydrotechniczne.
Absolwenci po odbyciu odpowiednich praktyk mogą ubiegać się o uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi oraz do projektowania bez ograniczeń w specjalnościach: konstrukcyjno-budowlanej, mostowej, drogowej, kolejowej w zakresie kolejowych obiektów budowlanych, hydrotechnicznej i wyburzeniowej, a także w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych oraz do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności architektonicznej.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Absolwenci mogą podejmować pracę:
  • projektanta i wykonawcy inwestycji z zakresu budownictwa ogólnego, hydrotechnicznego, mostowego, drogowego, kolejowego (obiekty infrastruktury),
  • w administracji i samorządach terytorialnych,
  • w placówkach naukowo-badawczych i w szkolnictwie, • w placówkach dystrybucji materiałów budowlanych.

Strona wydziału: www.wbis.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl




przejdź do spisu treści

oferta studiów 2017




STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne: biologia albo chemia
uzyskany tytuł: licencjat

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3 lata (6 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 90
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom studiów I stopnia na kierunku dietetyka;
  • średnia ocen ze studiów I stopnia.
 uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Program kształcenia koncentruje się na wszechstronnym przygotowaniu absolwentów do skutecznego działania na rzecz zmniejszenia skali występowania chorób żywieniowozależnych, takich jak: nadwaga i otyłość, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby układu krążenia, osteoporoza, próchnica oraz zaburzeniach odżywiania (anoreksja, bulimia), jak również umiejętności prowadzenia skutecznej dietoterapii. Absolwenci mają wiedzę i umiejętności w zakresie diagnozowania i wspomagania leczenia schorzeń powstałych na tle wadliwego żywienia, poradnictwa żywieniowego i dietetycznego oraz profilaktyki chorób żywieniowozależnych. Są specjalistami w zakresie planowania i wdrażania posiłków dla indywidualnych osób oraz grup populacyjnych w żywieniu zbiorowym w szpitalach, domach opieki oraz sanatoriach, do oceny sposobu żywienia i stanu odżywienia pojedynczych osób i grup populacyjnych oraz wprowadzania modyfikacji (strategii) żywieniowych. Potrafią organizować i nadzorować produkcję potraw dietetycznych, a także prowadzić badania oraz działania edukacyjne z zakresu dietetyki. Mają również umiejętności kierowania zespołem ludzi oraz placówkami terapeutycznymi i doradczymi.

Istotnym elementem kształcenia na kierunku dietetyka są praktyki zawodowe, które studenci odbywają w szpitalach, poradniach, przychodniach, domach opieki społecznej oraz placówkach oświatowych. Mają ponadto możliwość realizowania ciekawych prac dyplomowych, również we współpracy z otoczeniem gospodarczym.
Bogata oferta przedmiotów do wyboru (fakultatywnych) umożliwia studentom wybranie własnej ścieżki kształcenia i rozwijania zainteresowań naukowych i zawodowych.

Kierunek studiów przygotowuje absolwentów do podejmowania skutecznej interwencji żywieniowej w różnych stanach chorobowych oraz efektywnych działań dietoprofilaktycznych minimalizujących skalę występowania chorób dietozależnych, takich jak otyłość, cukrzyca, choroby układu krążenia czy nowotwory.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Absolwenci mogą podjąć pracę w:
  • publicznych i niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej,
  • poradniach żywieniowych i dietetycznych,
  • zakładach żywienia zbiorowego oraz zakładach cateringowych obsługujących szpitale, sanatoria i domy opieki,
  • placówkach sportowych,
  • szkolnictwie,
  • instytucjach naukowo-badawczych, 
  • placówkach doradztwa żywieniowo-dietetycznego.
Absolwenci przygotowani są również do podejmowania działalności gospodarczej w zakresie szeroko rozumianego poradnictwa dietetycznego.

Strona wydziału: www.wnzck.sggw
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl

przejdź do spisu treści

oferta studiów 2017



STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • matematyka (pkt. SGGW × 0,6) oraz
  • język obcy nowożytny (pkt. SGGW × 0,2),
  • oraz do wyboru: język polski albo geografia, albo wiedza o społeczeństwie, albo historia (pkt. SGGW × 0,2)
uzyskany tytuł: licencjat

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 120 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3 lata (6 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 120 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3 lata (6 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom studiów I stopnia kierunków: ekonomia,  finanse i rachunkowość, zarządzanie, logistyka;
  • dla kandydatów, którzy ukończyli studia I stopnia na innym kierunku, przeprowadzony zostanie test kompetencyjny, który umożliwi weryfikację osiągniętych efektów kształcenia, wymaganych dla kandydatów na studia II stopnia na kierunku ekonomia;
  • w przypadku liczby kandydatów przekraczającej limit przyjęć w pierwszej kolejności (na podstawie średniej ocen ze studiów I stopnia) kwalifikowani do przyjęcia będą absolwenci kierunku ekonomia, dla pozostałych kandydatów kryterium dodatkowym jest średnia ze studiów I stopnia;
  • dla kandydatów na studia Economics and Organization of Enterprises – rozmowa kwalifikacyjna w języku angielskim.
uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 90
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry) Economics and Organization of Enterprises (specjalność w języku angielskim) przewidywany limit przyjęć: 30
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 120 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Studenci uzyskują szerokie podstawy teoretyczne z zakresu nauk ekonomicznych. Zdobywają również wiedzę z zakresu dyscyplin uzupełniających, umożliwiającą na wykazanie się umiejętnością analizy funkcjonowania przedsiębiorstwa i jego otoczenia. Program studiów uzupełniony jest o zagadnienia związane z sektorem żywnościowym i agrobiznesem.

Studenci zdobywają wiedzę z zakresu gospodarowania zasobami  finansowymi, ludzkimi i materialnymi, jak również umiejętności wykorzystania metod analitycznych do badania zjawisk i procesów gospodarczych oraz modelowania ich przebiegu w skali mikro i makro ekonomicznej.

Absolwenci zdobywają gruntowną wiedzę ekonomiczną oraz umiejętności niezbędne do wykonywania zawodu ekonomisty – specjalisty w dziedzinie gospodarowania zasobami  finansowymi, ludzkimi i materialnymi. Potrafią korzystać z zaawansowanych metod analitycznych do badania zjawisk i procesów zachodzących we współczesnej gospodarce, otwartej na konkurencję międzynarodową i globalną.

W programie studiów m.in.:
STUDIA I STOPNIA: matematyka, statystyka, mikro i makroekonomia, rachunkowość, analiza ekonomiczna przedsiębiorstw, ekonomia integracji europejskiej, rynki  finansowe, język obcy.
STUDIA II STOPNIA: ekonomia menedżerska, rachunkowość zarządcza, systemy ubezpieczeń, prognozo- wanie procesów ekonomicznych, prawo gospodarcze, język obcy.

W zależności od poziomu i formy studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie następujących zagadnień:
  • ekonomika i organizacja przedsiębiorstw,
  • międzynarodowe stosunki gospodarcze, 
  • organizacja i ekonomika agrobiznesu,
  • ekonomika sektora publicznego,
  • ekonomia menedżerska,
  • rozwój wsi i rolnictwa,
  • gospodarka turystyczna, 
  • bioekonomia
Studenci zdobywają gruntowną wiedzę z zakresu ekonomii oraz ekonomiki przedsiębiorstw. Zapoznają się z funkcjonowaniem  rm agrobiznesu, zasadami realizacji programów unijnych, w tym wspólnej polityki rolnej.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Absolwenci są przygotowani do pracy w:
  • administracji państwowej i samorządowej,
  • bankach i handlu zagranicznym,
  • placówkach naukowo-badawczych,
  • przedsiębiorstwach i gospodarstwach rolniczych,
  • jednostkach i zakładach gospodarki żywnościowej, 
  • instytucjach zagranicznych i międzynarodowych związanych z agrobiznesem.

Strona wydziału: www.wne.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl




przejdź do spisu treści

oferta studiów 2017



STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
  • matematyka i geografia (studia stacjonarne)
  • matematyka albo geografia, albo wiedza o społeczeństwie (studia niestacjonarne)
uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 75
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 75
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 4 lata (8 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
– dyplom studiów I stopnia kierunku gospodarka przestrzenna w SGGW;
– dyplom inżyniera studiów I stopnia na kierunku gospodarka przestrzenna lub dyplom inżyniera innego kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami kształcenia oczekiwanymi od kandydatów.

uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45 początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 2 lata (4 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Studia mają charakter interdyscyplinarny – ich pro- gram obejmuje zagadnienia z kilku dyscyplin naukowych. Są to nauki ekonomiczne (ekonomia oraz nauki o zarządzaniu); nauki techniczne (architektura i urbanistyka, budownictwo, geodezja i kartografia oraz inżynieria środowiska); nauki rolnicze (ochrona i kształtowanie środowiska); nauki leśne (leśnictwo).

Absolwenci gospodarki przestrzennej mają wiedzę i umiejętności z zakresu plano- wania przestrzennego, gospodarki gruntami, planowania rozwoju infrastruktury technicznej i społecznej w zrównoważonej gospodarce, łagodzenia regionalnych różnic w poziomie gospodarki i jakości życia ludności, odnowy środowiska i ekorozwoju, formułowania zasad polityki przestrzennej na wszystkich szczeblach zarządzania, współdziałania administracji samorządowej i rządowej, współdziałania z regionami europejskimi.

W zależności od poziomu i formy studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie: 
  • planowania przestrzennego,
  • planowania infrastruktury technicznej,
  • zarządzania nieruchomościami,
  • zarządzania przestrzenią.
Polska to w około 60% tereny niezurbanizowane, 30% lasy, 10% pozostałe – na tych studiach uczymy, jak gospodarować przestrzenią na tym zróżnicowanym obszarze.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Po tym kierunku można pracować w:
  • urzędach gmin, starostwach i urzędach marszałkowskich, w szczególności w komórkach zajmujących się koordynacją rozwoju, promocją, mieniem komunalnym, przygotowywaniem inwestycji, gospodarką komunalną, ochroną środowiska, gospodarką gruntami, turystyką i rekreacją,
  • w urzędach administracji rządowej i biurach agencji rządowych,
  • biurach projektowych i konsultingowych pracujących na rzecz jednostek samorządu terytorialnego,
  • przedsiębiorstwach oddziałujących na środowisko i korzystających z jego zasobów,
  • biurach obrotu nieruchomościami.

Strona wydziału: www.wl.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl


przejdź do spisu treści

oferta studiów 2017




STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne: biologia albo chemia, albo matematyka

uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 90
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 4 lata (8 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
Absolwenci mogą podjąć studia II stopnia na kierunku żywienie człowieka i ocena żywności oraz na kierunkach pokrewnych.
Kontynuacja studiów na kierunku żywienie człowieka i ocena żywności nie wymaga uzupełniania różnic programowych.

CHARAKTERYSTYKA
Gastronomia i hotelarstwo jest kierunkiem o pro lu praktycznym, realizowanym według unikatowego programu opracowanego przez nauczycieli akademickich oraz szefów kuchni i menadżerów obiektów hotelarskich. Ważnym elementem kształcenia są praktyki zawodowe realizowane w krajowych i zagranicznych obiektach gastronomicznych i hotelarskich oraz udział wysokiej klasy specjalistów – praktyków w realizacji zajęć dydaktycznych.

Program studiów obejmuje m.in.:
STUDIA I STOPNIA: towaroznawstwo żywności, ogólna technologia żywności, projektowanie technologiczne w zakładach gastronomicznych i hotelarskich, zarządzanie i organizacja, nowoczesne techniki i technologie w gastronomii i cateringu, eksploatacja urządzeń i obiektów w gastronomii i hotelarstwie, zarządzanie jakością i bezpieczeństwem żywności w gastronomii, systemy informatyczne, technologia gastronomiczna, polskie kuchnie regionalne i kuchnia narodowa, projektowanie nowych potraw, obsługa konsumenta, podstawy  finansów i rachunkowości, biznesplan, planowanie żywienia dostosowanego do indywidualnych potrzeb konsumenta, dietoprofilaktyka, dobór optymalnych strategii marketingowych dla podmiotów hotelarskich i gastronomicznych, obsługa ruchu turystycznego.

W zależności od zainteresowań studenci mogą poszerzać wiedzę z zakresu tzw. przedmiotów do wyboru, ukierunkowując tym samym swój przyszły pro l zawodowy w zakresie zarządzania w gastronomii i hotelarstwie lub w obszarze technologiczno-żywieniowym.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Absolwenci tego kierunku mają wiedzę i umiejętności niezbędne do pracy w branży gastronomicznej i hotelarskiej na różnych stanowiskach, zarówno operacyjnych, jak i kierowniczych, m.in. w:
  • placówkach zajmujących się zarządzaniem jakością i bezpieczeństwem zdrowotnym żywności,
  • w przedsiębiorstwach gastronomicznych i cateringowych oraz hotelarskich.
Mogą także prowadzić własną działalność gospodarczą, zarówno w zakresie gastronomii, jak i hotelarstwa.

Strona wydziału: www.wnzck.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl


przejdź do spisu treści

oferta studiów 2017




STUDIA I STOPNIA
przedmioty rekrutacyjne:
biologia albo chemia, albo matematyka

uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku (7 semestrów)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 60
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 4 lata (8 semestrów)

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom studiów I stopnia kierunków: hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich, zootechnika, leśnictwo;
  • dyplom innego kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność ta jest niepełna, student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS (granica dopuszczalnej rozbieżności);
  • średnia ocen ze studiów I stopnia. 
uzyskany tytuł: magister

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

NIESTACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 45
początek zajęć: semestr zimowy
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)

CHARAKTERYSTYKA
Kierunek obejmuje zagadnienia dotyczące zwierząt utrzymywanych hobbystycznie (psy, koty, drób ozdobny, gady, płazy), hodowli zwierząt dzikich, jak również szeroko rozumianej ekologii zwierząt i zoopsychologii.

Program studiów zawiera biologiczne podstawy hodowli i utrzymania zwierząt towarzyszących i dzikich. Główny nacisk położony jest na zasady prowadzenia hodowli zwierząt, warunki ich utrzymania oraz żywienia poszczególnych grup. Studenci zdobywają także wiedzę z zakresu bioróżnorodności oraz problematyki odnawiania i ochrony gatunków ginących.

W programie studiów m.in.:
STUDIA I STOPNIA: chemia, metabolomika, zoologia, anatomia i  fizjologia zwierząt, żywienie zwierząt towarzyszących i dzikich, zarządzanie populacjami, bioróżnorodność, restytucja i ochrona zwierząt, chów i utrzymanie zwierząt towarzyszących i dzikich – psy, koty, drób ozdobny, gady, płazy, jeleniowate, zoopsychologia, przedmioty społeczno-humanistyczne, ekonomia i języki obce.

STUDIA II STOPNIA: doświadczalnictwo, metodologia pracy badawczej, monitoring populacji zwierząt, żywienie, diagnostyka genetyczna, komunikacja w świecie zwierząt, język obcy.

W czasie studiów studenci odbywają praktyki zawodowe w:
  • ośrodkach hodowli zwierząt dzikich,
  • prywatnych hodowlach zwierząt towarzyszących, 
  • ogrodach zoologicznych i parkach dzikich zwierząt w kraju i za granicą,
  • schroniskach dla zwierząt,
  • sklepach i hurtowaniach zoologicznych, 
  • firmach świadczących usługi związanych z pielęgnacją zwierząt towarzyszących, 
  • parkach narodowych.

Na wydziale działają różne koła naukowe i sekcje zainteresowań – np. koło naukowe żywienia zwierząt, hodowców zwierząt gospodarskich, zwierząt doświadczalnych i laboratoryjnych, sekcje: zoologiczna, żubrowa, kynologiczna, pszczelarska.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
Po tym kierunku można pracować w:
  • instytucjach i organizacjach działających w obszarze ochrony środowiska (ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zwierząt),
  • firmach usługowych i wytwarzających środki produkcji (np. karmy dla zwierząt, dodatki paszowe itp.), 
  • związkach hodowców,
  • ogrodach zoologicznych,
  • schroniskach dla zwierząt,
  • placówkach naukowo-badawczych,
  • oświacie.
Strona wydziału: www.animal.sggw.pl
Więcej o tym kierunku: www.maturzysta.sggw.pl


przejdź do spisu treści



Kierunek przygotowuje inżynierów z zakresu szeroko rozumianych technik komputerowych. Wszechstronne wykształcenie obejmuje wszystkie podstawowe dziedziny informatyki teoretycznej i praktycznej, wliczając w to systemy komputerowe, bazy danych, sieci komputerowe, grafikę komputerową, inżynierię oprogramowania, sztuczną inteligencję oraz kryptologię. W ramach zajęć z podstaw fizyki i elektroniki cyfrowej studenci zdobywają wiedzę o podstawach działania komputerów. Dodatkowe przedmioty z podstaw ekonomii, form działalności gospodarczej czy prawa pracy stanowią podstawę ewentualnej działalności gospodarczej absolwentów studiów.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Studia inżynierskie I stopnia na kierunku Informatyka przygotowują specjalistów informatyki w zakresie zasad budowy komputerów i urządzeń z nimi współpracujących, systemów operacyjnych i systemów mobilnych, sieci komputerowych i teleinformatyki, baz danych, przetwarzania danych i grafiki komputerowej, programowania komputerowego oraz efektywnej pracy w zespołach programistycznych.

Absolwenci tego kierunku, poza wykształceniem informatycznym, uzyskują wiedzę uwzględniającą potrzeby współczesnej, szeroko rozumianej gospodarki rolnej i gospodarki żywnościowej, z uwzględnieniem problematyki rolnej Unii Europejskiej, wykorzystania techniki komputerowej w szeroko pojmowanych badaniach zależności biologicznych oraz stosowania metod statystycznych i bioinformatycznych.

Absolwent studiów inżynierskich na kierunku Informatyka posiada szerokie podstawy wiedzy w zakresie ogólnych zagadnień informatyki oraz wiedzę techniczną i umiejętności praktyczne z zakresu systemów informatycznych. Posiada wiedzę na temat architektury współczesnego sprzętu komputerowego oraz urządzeń z nim współpracujących, systemów operacyjnych, sieci komputerowych i baz danych. Jest zaznajomiony z metodami i paradygmatami programowania komputerów oraz zasadami inżynierii programowania, w stopniu umożliwiającym samodzielne rozwiązywanie różnorodnych problemów przy pomocy języków programowania, a także z efektywną pracą w składzie zespołów programistycznych. Posiada również wiedzę teoretyczną i praktyczną w zakresie sztucznej inteligencji, grafiki komputerowej oraz teleinformatyki.

Absolwent studiów pierwszego stopnia posiada wiedzę z matematyki, obejmującą analizę matematyczną, algebrę, matematykę dyskretną, metody probabilistyczne, statystykę i metody numeryczne, przydatną do formułowania i rozwiązywania prostych zadań związanych z informatyką. Dysponuje podstawową wiedzą w zakresie fizyki, obejmującą elektromagnetyzm, lasery, fizykę półprzewodników i fizyczne podstawy budowy komputerów kwantowych. Ma elementarną wiedzę w zakresie elektrotechniki, pozwalającą zrozumieć elektronikę oraz dokonywać pomiarów wielkości elektrycznych. Wykazuje się ponadto elementarną wiedzą w zakresie elektroniki, potrzebną do zrozumienia techniki analogowej i cyfrowej, układów logicznych oraz zasad funkcjonowania współczesnych komputerów. Posiada podstawową wiedzę w zakresie telekomunikacji, potrzebną do zrozumienia zasad działania współczesnych sieci komputerowych, w tym sieci bezprzewodowych. Zna aktualną sytuację oraz trendy rozwojowe sprzętu komputerowego, teleinformatycznego oraz oprogramowania, wykorzystywanego w podstawowych dziedzinach informatyki. Dysponuje uporządkowaną, teoretyczną wiedzą w zakresie struktur danych, złożoności obliczeniowej problemów obliczeniowych oraz algorytmów wykorzystywanych do ich rozwiązywania, architektury systemów komputerowych, systemów operacyjnych, technologii sieciowych, języków i paradygmatów programowania, grafiki i komunikacji człowiek-komputer, sztucznej inteligencji, baz danych, inżynierii oprogramowania oraz systemów wbudowanych. Szczegółowo zna algorytmikę oraz projektowanie i programowanie obiektowe. Ma podstawową wiedzę na temat cyklu życia systemów informatycznych. Znane są mu podstawowe metody, techniki i narzędzia stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań informatycznych z zakresu analizy złożoności obliczeniowej algorytmów, budowy systemów komputerowych, systemów operacyjnych, sieci komputerowych, implementacji języków programowania, grafiki komputerowej, sztucznej inteligencji, baz danych, inżynierii oprogramowania oraz systemów wbudowanych. Wykazuje się podstawową wiedzą dotyczącą kodeksów etycznych informatyki, zna zasady netykiety, rozumie zagrożenia związane z przestępczością elektroniczną oraz specyfikę systemów krytycznych ze względu na bezpieczeństwo (ang. mission-critical systems). Zna podstawowe pojęcia z zakresu ekonomii odnoszące się do inwestycji informatycznych i projektów informatycznych, takie jak zwrot z inwestycji, koszty stałe i koszty zmienne, ryzyko finansowe, przychód a zysk, zysk a przepływy pieniężne. Posiada podstawową wiedzę dotyczącą patentów, ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne oraz ustawy o ochronie danych osobowych. Dysponuje elementarną wiedzą dotyczącą prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania przedsiębiorstwem. Ma podstawową wiedzę dotyczącą transferu technologii w odniesieniu do rozwiązań informatycznych, obejmującą takie zagadnienia jak instalacja oprogramowania, szkolenia użytkowników i systemy pomocy. Zna i rozumie związki między technikami komputerowymi oraz naukami przyrodniczymi, potrafi rozpoznać typowe problemy na styku informatyki oraz innych dziedzin. Wykazuje się wiedzą na temat podstaw teoretycznych algorytmów, języków formalnych oraz ich powiązania z praktycznymi aspektami algorytmów i paradygmatów programowania. Znane są mu metody gromadzenia, przetwarzania i analizy danych (bez względu na ich pochodzenie) oraz wyciągania wniosków na tej podstawie.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi wykorzystać nabytą wiedzę matematyczną do opisu procesów, tworzenia modeli, zapisu algorytmów oraz innych działań w obszarze informatyki. Wykorzystuje wiedzę matematyczną do optymalizacji rozwiązań sprzętowych i programowych oraz potrafi wykorzystać do formułowania i rozwiązywania zadań informatycznych metody analityczne i eksperymentalne. Umie pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych źródeł, integrować je, dokonywać ich interpretacji oraz wyciągać wnioski i formułować opinie na temat problemów informatycznych oraz proponowanych rozwiązań. Pracuje indywidualnie, ale też w zespole informatyków, potrafi zarządzać swoim czasem oraz podejmować zobowiązania i dotrzymywać terminów. Porozumiewa się przy użyciu różnych technik w środowisku zawodowym oraz w innych środowiskach, także z wykorzystaniem narzędzi informatycznych. Posługuje się językiem angielskim w stopniu pozwalającym na porozumienie się, przeczytanie ze zrozumieniem tekstów i dokumentacji oprogramowania. Potrafi planować i przeprowadzać eksperymenty symulacyjne i praktyczne oraz interpretować uzyskane wyniki i wyciągać wnioski. Umie wykorzystać do formułowania i rozwiązywania zadań informatycznych podstawowe metody analityczne i eksperymentalne, w tym proste eksperymenty obliczeniowe. Przy formułowaniu i rozwiązywaniu zadań informatycznych dostrzega ich aspekty społeczne, ekonomiczne i prawne. Ma umiejętność formułowania algorytmów i ich programowania z użyciem przynajmniej jednego z popularnych narzędzi i środowisk projektowych. Efektywnie przetwarza pliki tekstowe (języki Perl, AWK, Lex itp., procesory tekstu). Jest w stanie stworzyć model obiektowy prostego systemu (np. w języku UML). Ocenia złożoność obliczeniową algorytmów i problemów. Ma umiejętność posługiwania się systemami operacyjnymi na poziomie API oraz z pozycji administratora systemu. Projektuje proste sieci komputerowe i potrafi pełnić funkcję administratora sieci komputerowej. Zabezpiecza przesyłane dane przed nieuprawnionym odczytem. Tworzy proste aplikacje internetowe. Potrafi zaprojektować ergonomiczny interfejs użytkownika dla aplikacji internetowych. Ma umiejętność budowy prostych systemów bazodanowych, wykorzystujących przynajmniej jeden z najbardziej popularnych systemów zarządzania bazą danych. Systematycznie przeprowadza testy funkcjonalne. Jest przygotowany do efektywnego uczestniczenia w inspekcji oprogramowania. Wykazuje się umiejętnością logicznego myślenia i porządkowania informacji w postaci wiedzy ogólnej. Umie konstruować proste systemy wbudowane. Zna i potrafi wykorzystać zasady bezpieczeństwa związane z pracą w środowisku przemysłowym. Potrafi poprawnie użyć przynajmniej jednej metody szacowania pracochłonności wytwarzania oprogramowania. Wykonuje proste analizy sposobu funkcjonowania systemu informatycznego i ocenia istniejące rozwiązania informatyczne, przynajmniej w odniesieniu do ich cech funkcjonalnych. Ocenia, na podstawowym poziomie, przydatność rutynowych metod i narzędzi informatycznych oraz wybiera i stosuje właściwą metodę i narzędzia do typowych zadań informatycznych. Jest w stanie wdrażać techniki komputerowe w dziedzinach wymagających ich wsparcia, używając właściwych metod i narzędzi. Posługuje się specjalistycznym oprogramowaniem użytkowym lub projektowym do rozwiązywania problemów informatycznych.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Informatyka ma zawansowaną wiedzę z matematyki w zakresie niezbędnym do zrozumienia zaawansowanych zagadnień technik informatycznych. Dysponuje wiedzą na temat teorii informacji oraz teoretycznych i praktycznych aspektów transmisji informacji w systemach komputerowych. Ma szczegółową wiedzę w zakresie tworzenia złożonych aplikacji wielowarstwowych z wykorzystaniem standardowych przemysłowych języków programowania. Zna teoretyczne aspekty języków programowania oraz przetwarzania programu komputerowego. Wykazuje się wiedzą o zasadach programowania równoległego i rozproszonego. Znane są mu zasady translacji języków programowania na język systemu komputerowego. Posiada wiedzę na temat profesjonalnych zasad etycznych, rozumie konieczność rozważania społecznych skutków technologii informacyjnych. Dysponuje zaawansowaną wiedzą na temat struktury, zasady działania oraz komunikacji w systemie informatycznym. Zna zasady prywatności i ścigania przestępstw, bezpieczeństwa systemów czasu rzeczywistego oraz wpływ technologii komputerowych na zdrowie i środowisko naturalne. Ma wiedzę o zaawansowanej algorytmice, strukturach danych i technice tworzenia algorytmów. Znane są mu metody zarządzania złożonymi przedsięwzięciami informatycznymi. Wykazuje się podstawową wiedzą dotyczącą transferu technologii w odniesieniu do rozwiązań informatycznych. Posiada wiedzę na temat zastosowań informatyki w naukach ekonomicznych i przyrodniczych. Dysponuje wiedzą na temat historii rozwoju informatyki oraz dziedzin z nią powiązanych.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi gromadzić, selekcjonować i krytycznie interpretować informacje techniczne oraz formułować poglądy, idee, problemy i ich rozwiązania oraz wyrażać je i prezentować specjalistom i niespecjalistom. Pracuje zarówno indywidualnie, jak i w zespole; potrafi kierować małym zespołem. Biegle posługuje się językiem angielskim w różnych środowiskach. Samodzielnie określa kierunki dalszego uczenia się i realizuje proces samokształcenia. Ma praktyczne umiejętności w zakresie technik bezpieczeństwa IT, potrafi stosować różnorodne metody zapobiegania atakom IT i obrony przed nimi. Wykorzystuje poszerzoną wiedzę w zakresie algorytmiki oraz przeprowadza analizę złożoności obliczeniowej algorytmów. Projektuje wydajne algorytmy i uzasadnia ich poprawność oraz rozumie wpływ architektury komputera na wykonanie algorytmu. Umie stworzyć kompilator prostego języka programowania. Poprawnie projektuje i weryfikuje interfejs między maszyną i użytkownikiem, umożliwiający pełne wykorzystanie możliwości systemu informatycznego. Jest w stanie zredagować, przeanalizować, a następnie zrealizować wymagania w przedsięwzięciach związanych z analizą, eksploracją i prezentacją danych o różnorodnym pochodzeniu. Przeprowadza złożone przedsięwzięcia informatyczne i opisuje fazy ich realizacji. Projektuje, implementuje i dokonuje integracji rozproszonego systemu informatycznego. Modeluje i analizuje złożone systemy informatyczne, wykorzystując do tego niezbędny aparat matematyczny. Samodzielnie rozwiązuje złożone problemy dotyczące informatyki teoretycznej oraz stosowanej. Ocenia niezawodność i wydajność systemu komputerowego oraz rozwiązań programowych i sprzętowych w nim zastosowanych. Potrafi zaimplementować system informatyczny do rozwiązywania zaawansowanych problemów z informatyki oraz innych dziedzin. Umie zastosować wiedzę matematyczną do optymalizacji działania algorytmów i systemów informatycznych.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku mogą być zatrudnieni w:
  • firmach komputerowych;
  • instytucjach europejskich;
  • instytucjach szczebla centralnego i administracji państwowej;
  • instytucjach samorządowych na szczeblu powiatów i gmin;
  • instytucjach pozarządowych;
  • przedsiębiorstwach działających w rolnictwie i dla rolnictwa (ośrodki doradztwa rolniczego, giełdy towarowe, przetwórstwo żywności, itp.);
  • instytucjach naukowo-badawczych.

Wykaz przykładowych miejsc pracy absolwentów i zajmowanych przez nich stanowisk:
  • kancelaria prawna Allen & Overy - asystent w dziale IT,
  • Accenture - analityk SAP,
  • CTS - Customized Training Solutions sp. z.o.o - trener MS Office,
  • Henkel Polska - asystent w dziale IT,
  • TVP S.A. - realizator efektów specjalnych, Programista,
  • Vatenfall Heat Poland SA - konsultant w zakresie obsługi aplikacji biurowych MS Office,
  • Danone sp. z o.o. - specjalista ds. Systemów Biznesowych,
  • Mettler Toledo - architekt SAP,
  • Magister S.A - Informatyk Baz Danych,
  • Biuro Informatyki Urzędu do Spraw Cudzoziemców – specjalista,
  • Bloober Team - animator (grafika i animacja komputerowa),
  • CBG International - kierownik projektów IT,
  • Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych - starszy specjalista systemów IT,
  • TEVA (Hewlett-Packard) - administrator i lider zespołu HelpDesk.

przejdź do spisu treści



Kierunek przygotowuje specjalistów do analizy i modelowania zjawisk ekonomicznych. Student poznaje matematyczne podstawy ekonomii oraz jej praktyczne aspekty. Jego wiedza uzupełniana jest umiejętnościami praktycznej obsługi szerokiej gamy narzędzi statystycznych i obliczeniowych. Kierunek kształci również pod względem kompetencji informatycznych, wliczając w to programowanie oraz jego wykorzystanie do obliczeń w ekonomii.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Informatyka i Ekonometria ma podstawową wiedzę o charakterze nauk społecznych, ich miejscu w systemie nauk i relacjach do nauk ścisłych, technicznych. Dysponuje podstawową wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji społeczno-gospodarczych oraz ich istotnych elementach. Ma elementarną wiedzę o relacjach między strukturami i instytucjami społeczno-gospodarczymi w skali krajowej i międzynarodowej. Zna rodzaje więzi społeczno-gospodarczych w społeczeństwie informacyjnym oraz rządzące nimi prawidłowości. Wykazuje się podstawową wiedzą o człowieku, w szczególności jako podmiocie tworzącym struktury społeczno-gospodarcze i zasady ich funkcjonowania, a także działającym w tych strukturach. Znane są mu metody i narzędzia właściwe do studiowania informatyki i ekonometrii i pozwalające opisywać struktury i instytucje ekonomiczne oraz procesy w nich i między nimi zachodzące (w tym posiada wiedzę o technikach pozyskiwania danych ilościowych i jakościowych, pochodzących z obserwacji zjawisk społeczno-gospodarczych i sondaży). Posiada elementarną wiedzę o normach i regułach organizujących struktury i instytucje społeczno-gospodarcze, rządzących nimi prawidłowościach oraz o ich źródłach, naturze, zmianach i sposobach działania. Dysponuje elementarną wiedzą z zakresu podstawowych pojęć i zasad z zakresu prawa autorskiego, ustawy o ochronie danych osobowych, ochrony przed przestępczością elektroniczną oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej. Ma wiedzę o procesach zmian struktur i instytucji społeczno-gospodarczych oraz ich elementów, a także o przyczynach, przebiegu, skali i konsekwencjach tych zmian. Znane są mu poglądy na temat struktur i instytucji społeczno-gospodarczych oraz rodzaje więzi społecznych i ich historyczna ewolucja. Wykazuje się podstawową wiedzą o ogólnych zasadach tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, wykorzystujących wiedzę z zakresu metod ilościowych w badaniach ekonomicznych właściwych dla statystyki, ekonometrii i matematyki, przy pomocy narzędzi stosowanych przez informatykę. Zna cykl życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych związanych z informatyką. Posiada wiedzę na temat podstawowych metod, technik i narzędzi stosowanych przy rozwiązywaniu prostych zadań informatycznych z zakresu analizy złożoności obliczeniowej algorytmów, architektury i organizacji systemów komputerowych, systemów operacyjnych, technologii sieci komputerowych, implementacji języków programowania, sztucznej inteligencji, baz danych oraz inżynierii oprogramowania. Dysponuje podstawową wiedzą na temat metod i technik projektowania aplikacji użytkowych dla potrzeb współczesnych systemów informacyjnych dla potrzeb gospodarki elektronicznej funkcjonujących w ramach środowiska sieciowego. Zna metody optymalizacji decyzji gospodarczych oraz systemów (w tym komputerowych) informacyjnych i wspomagania decyzji, nowoczesnych tendencji w tej dziedzinie, uwzględniających sztuczną inteligencję. Posiada także podstawową wiedzę w zakresie przetwarzania informacji i wiedzy, technologii teleinformatycznych oraz internetowych. Ma podstawową wiedzę z matematyki (obejmującą: teorię mnogości, logikę matematyczną, rachunek różniczkowy i całkowy, algebrę, matematykę dyskretną, metody probabilistyczne, statystykę matematyczną i metody optymalizacji oraz wybrane zagadnienia z zakresu metod numerycznych) w zakresie niezbędnym do opisu procesów gospodarczych, tworzenia modeli ekonometrycznych, jak również zapisu algorytmów oraz innych typowych działań w obszarze informatyki. Znane są mu metody i narzędzia matematyczne, statystyczne i ekonometryczne niezbędne do analizy zjawisk i procesów społeczno-gospodarczych, zarówno w skali makro-, jak i mikroekonomicznej. Umie identyfikować (przy wykorzystaniu właściwych wspierających narzędzi informatycznych i dostępnych baz danych) oraz interpretować właściwe dla tych zjawisk i procesów matematyczne modele. Wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu tworzenia, analizy oraz eksploatacji systemów informatycznych znajdujących zastosowanie w instytucjach finansowych i publicznych, przedsiębiorstwach oraz jednostkach administracji państwowej i terenowej. Posiada podstawową wiedzę z zakresu ekonomii i informatyki odnoszącą się do szeroko rozumianych inwestycji informatycznych i projektów informatycznych ( zwrot z inwestycji, koszty stałe i koszty zmienne, ocena poszczególnych rodzajów ryzyka występującego w trakcie realizacji projektów). Dysponuje podstawową wiedzą na temat metod gromadzenia, przetwarzania i automatyzacji analiz danych wielowymiarowych (bez względu na ich pochodzenie) oraz wyciągania wniosków na tej podstawie. Zna i rozumie związki między technikami komputerowymi oraz naukami społecznymi i przyrodniczymi, potrafi rozpoznać typowe problemy na styku informatyki i matematyki stosowanej (metod ilościowych) oraz innych dziedzin. Ma wiedzę o zjawiskach gospodarczych w makro skali i ich wzajemnych relacjach. Zna podstawowe prawa ekonomiczne. Potrafi zdefiniować i opisać podstawowe kategorie ekonomiczne. Wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu prawa gospodarczego. Znane są mu podstawy w zakresie terminologii stosowanej w rachunkowości i finansach, zna podstawowe elementy sprawozdania finansowego (bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych), zna potrzeby informacyjne niezbędne do oceny sytuacji finansowej i majątkowej przedsiębiorstwa. Rozumie i zna podstawowe procesy finansowe zachodzące w gospodarce, przedsiębiorstwach oraz instytucjach finansowych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi prawidłowo interpretować zjawiska społeczno-gospodarcze w zakresie ekonomii, finansów i zarządzania, właściwych dla ekonometrii i informatyki. Wie jak wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną do opisu i analizowania konkretnych procesów i zjawisk społeczno-gospodarczych w zakresie ekonomii, finansów i zarządzania, właściwych dla ekonometrii i informatyki. W szczególności umie zapisać w postaci modeli podstawowe zależności między zjawiskami ekonomicznymi, potrafi oszacować parametry liniowych i wybranych nieliniowych modeli ekonometrycznych, umie zweryfikować założenia nakładane na model i zinterpretować otrzymane wyniki. We właściwy sposób analizuje przyczyny przebiegu konkretnych procesów i zjawisk społeczno-gospodarczych w zakresie ekonomii, finansów i zarządzania, właściwych dla ekonometrii i informatyki. Rozumie przyczynowo - skutkowe relacje między zjawiskami ekonomicznymi. Potrafi samodzielnie zbudować podstawowe modele decyzyjne. Posiada umiejętność prognozowania konkretnych procesów i zjawisk społeczno-gospodarczych z wykorzystaniem standardowych metod i narzędzi ekonometrii, statystyki, matematyki i informatyki. Potrafi stosować metody wnioskowania statystycznego. We właściwy sposób posługuje się systemami normatywnymi oraz odpowiednimi normami i regułami w celu rozwiązania konkretnych zadań w zakresie ekonomii, finansów i zarządzania, właściwych dla ekonometrii i informatyki. Wykorzystuje zdobytą wiedzę w praktycznym (zawodowym) działaniu w ściśle określonym zakresie; w szczególności potrafi interpretować wyniki estymacji i ocenić praktyczną przydatność podstawowych modeli ekonometrycznych. Analizuje proponowane rozwiązania konkretnych problemów i uczestniczy w podejmowaniu rozstrzygnięć w tym zakresie. Posiada umiejętność rozumienia i analizowania zjawisk społeczno-gospodarczych. Umie przygotować typowe prace pisemne w języku polskim i angielskim w stopniu podstawowym, właściwym dla ekonometrii i informatyki (z zakresu ekonomii, zarządzania, finansów oraz zastosowań matematyki, statystyki i informatyki) oraz wystąpienia w języku polskim i angielskim w zakresie nauk ekonomicznych, właściwe dla ekonometrii i informatyki, dotyczące zagadnień szczegółowych, z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych oraz różnych źródeł. Ma umiejętności językowe w zakresie nauk ekonomicznych oraz wybranych zagadnień z nauk przyrodniczych i technicznych właściwych dla studiowanego kierunku, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Pozyskuje informacje z literatury, baz danych oraz innych właściwie dobranych źródeł, również w języku angielskim. Wykorzystuje wiedzę matematyczną i ekonomiczną do opisu procesów, tworzenia modeli, zapisu algorytmów rozwiązujących problemy w naukach społecznych oraz innych działań w obszarze zastosowań informatyki, takich, jak: optymalizacja rozwiązań obejmujących wyposażenie w sprzęt i oprogramowanie, wykorzystanie metod analitycznych i eksperymentalnych do formułowania i rozwiązywania zadań. Potrafi rozwiązywać problemy makro- i mikroekonomiczne z wykorzystaniem różnorodnych narzędzi analitycznych, w tym nowoczesnych technologii informatycznych. Rozumie i umie stosować narzędzia analizy matematycznej w ekonometrii i informatyce oraz umie wykorzystywać metody algebry liniowej w statystyce, ekonometrii oraz matematycznych modelach podejmowania decyzji. Formułuje problemy obliczeniowe i analityczne w formie algorytmów oraz rozwiązuje je przy użyciu podstawowych i zaawansowanych technik programowania komputerów. Projektuje i tworzy proste aplikacje dla potrzeb współczesnej gospodarki elektronicznej przeznaczone do funkcjonowania w środowisku sieciowym.

Absolwenci tego kierunku na poziomie licencjackim posiadają szerokie podstawy do wykonywania zawodu programistów, projektantów i analityków nowoczesnych systemów informacyjnych w zarządzaniu. Mają biegle opanowany język programowania wysokiego poziomu, projektowanie baz danych oraz umiejętność praktycznego posługiwania się sieciowymi systemami komputerowymi. Ponadto są wyspecjalizowani w różnorodnych metodach ilościowych oraz posiadają umiejętność ich wykorzystania do opisu i prognozowania zjawisk gospodarczych, ze szczególnym uwzględnieniem rolnictwa i gospodarki żywnościowej.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Informatyka i Ekonometria ma zaawansowaną wiedzę o charakterze nauk ekonomicznych, ich miejscu w systemie nauk i relacjach do nauk ścisłych, technicznych, przyrodniczych oraz ich trendach rozwojowych i najistotniejszych nowych osiągnięciach z ich zakresu, roli człowieka, jako twórcy kultury oraz sytemu gospodarczo-prawnego. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji ekonomicznych oraz ich istotnych elementach, ma pogłębioną wiedzę o poglądach na temat struktur społeczeństwa informacyjnego i instytucji gospodarczych. Zna relacje między strukturami i instytucjami ekonomicznymi w skali krajowej i międzynarodowej, procesy zmian w społeczeństwie informacyjnym oraz zna rządzące tymi zmianami prawidłowości. Posiada wiedzę na temat rynku finansowego, jego segmentów i instrumentów. Ma rozszerzoną wiedzę o metodach i narzędziach, w tym o technikach pozyskiwania danych ilościowych i jakościowych, pochodzących z obserwacji zjawisk społeczno-gospodarczych, przyrodniczych i sondaży, właściwych do studiowania informatyki i ekonometrii, pozwalających opisywać i badać struktury i instytucje ekonomiczne oraz procesy w nich i między nimi zachodzące, wykorzystując zaawansowane techniki ( modele wielorównaniowe, autoregresyjne, techniki symulacji komputerowych itp.). Wykazuje się pogłębioną wiedzą w odniesieniu do wybranych systemów norm i reguł organizujących struktury i instytucje gospodarcze, jak również posiada rozszerzoną wiedzę z zakresu podstawowych pojęć i zasad z dziedziny prawa autorskiego, ustawy o ochronie danych osobowych, ochrony przed przestępczością elektroniczną oraz ochrony własności intelektualnej; rozumie konieczność zarządzania zasobami własności intelektualnej. Posiada rozszerzoną i uporządkowaną wiedzę w zakresie algorytmów i ich złożoności obliczeniowej, architektury systemów komputerowych, systemów operacyjnych, technologii sieciowych, języków i paradygmatów programowania, sztucznej inteligencji, baz danych, inżynierii oprogramowania. Dysponuje rozszerzoną wiedzą z zakresu metod optymalizacji decyzji gospodarczych oraz systemów (w tym komputerowych) wspomagania decyzji, nowoczesnych tendencji w tej dziedzinie, dotyczących np. sztucznych sieci neuronowych i algorytmów genetycznych. Zna metody, techniki i narzędzia stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań informatycznych z zakresu analizy złożoności obliczeniowej algorytmów, budowy systemów komputerowych, systemów operacyjnych, sieci komputerowych i technologii sieciowych, implementacji języków programowania, sztucznej inteligencji, baz danych, inżynierii oprogramowania oraz komputerowych systemów informacyjnych. Ma rozszerzoną wiedzę w zakresie: technologii pozyskiwania informacji i wiedzy, technologii baz i hurtowni danych, technologii baz wiedzy, technologii teleinformatycznych (technologii komunikacyjnych, technologii sieciowych, technologii Internetu). Wykazuje sią pogłębioną wiedzą z matematyki, obejmującą statystykę, równania różniczkowe i różnicowe oraz elementy analizy funkcjonalnej w zakresie niezbędnym do opisu dynamicznych procesów gospodarczych, tworzenia modeli ekonometrycznych, jak również zapisu algorytmów oraz innych typowych działań w obszarze informatyki. Posiada rozszerzoną wiedzę w zakresie: rodzaju, form i właściwości przedsięwzięć e-biznesowych, organizacji i zarządzania zasobami informacji i wiedzy na potrzeby e-biznesu, metod i narzędzi tworzenia aplikacji e-biznesowych, podstaw ekonomiki e-biznesu. Dysponuje rozszerzoną wiedzą z zakresu tworzenia, eksploatacji oraz oceny różnych klas systemów informatycznych (ich efektywności, rozwoju i administrowania nimi), znajdujących zastosowanie we wszystkich obiektach gospodarczych, instytucjach finansowych i publicznych, przedsiębiorstwach oraz w jednostkach administracji państwowej i terenowej. Zna zjawiska ekonomiczne w skali mikro i makro. Umie określić relacje występujące między procesami gospodarczymi i powiązania między strukturami i instytucjami ekonomicznymi w skali krajowej i międzynarodowej. Ma wiedzę o tym jak dokonywać analiz dynamiki zjawisk oraz złożonych systemów ekonomicznych, w tym budowy odpowiednich modeli z zastosowaniem adekwatnych narzędzi badawczych. Posiada umiejętność grupowania klasyfikacji obiektów badania oraz wyznaczania prognoz dla dowolnego horyzontu czasowego. Wykazuje się znajomością zaawansowanych analiz finansowych, w tym wycen i analiz ryzyka podstawowych instrumentów finansowych; analiz kredytów i planów emerytalnych. Dysponuje wiedzą na temat klasyfikacji, charakterystyki, zadań i możliwości podstawowych kategorii systemów informacyjnych wykorzystywanych w gospodarce.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi w zaawansowany sposób pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych właściwie dobranych źródeł, także w języku angielskim oraz prawidłowo interpretować i wyjaśniać zjawiska gospodarczo-społeczne oraz ich wzajemne relacje. Umie wykorzystywać wiedzę teoretyczną do opisu i analizowania procesów społeczno-gospodarczych, poszerzoną o formułowanie własnych opinii oraz o krytyczny dobór danych i metod analizy; potrafi dobierać właściwe narzędzia informatyczne i statystyczne do analizy problemów społecznych i ekonomicznych. Rozumie przyczyny oraz przebieg procesów i zjawisk społeczno-gospodarczych, poszerzone o formułowanie własnych opinii na ten temat oraz stawianie prostych hipotez badawczych oraz ich weryfikowanie. Posiada umiejętności prognozowania poszerzone o przewidywanie i modelowanie złożonych procesów społecznych zjawisk z różnych obszarów życia społeczno- gospodarczego z wykorzystaniem zaawansowanych metod i narzędzi ekonometryczno-informatycznych. Sprawnie posługuje się systemami normatywnymi, normami i regułami, porozumiewania się przy pomocy różnych technik w środowisku zawodowym oraz innych środowiskach, ma poszerzoną umiejętność w odniesieniu do więzi społeczno-gospodarczych. Wykorzystuje zdobytą wiedzę w różnych zakresach i formach, poszerzoną o krytyczną analizę skuteczności i przydatności stosowanej wiedzy w praktyce. Samodzielnie proponuje rozwiązania konkretnych problemów, poszerzone o umiejętność proponowania nowatorskich lub niestandardowych rozwiązań pojawiających się problemów. Rozumie i analizuje ludzkie zachowania, analizuje ich motywy oraz gospodarczo-społeczne konsekwencje, pogłębione w odniesieniu do zachowań jednostek w społeczeństwie informacyjnym. Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania różnych prac pisemnych w języku polskim i angielskim w stopniu podstawowym z zakresu ekonomii, zarządzania, finansów, matematyki stosowanej oraz informatyki. Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania wystąpień w języku polskim i angielskim w zakresie nauk ekonomicznych, a także wybranych zagadnień z nauk przyrodniczych i ścisłych. Ma umiejętności językowe w zakresie nauk ekonomicznych oraz wybranych zagadnień z nauk przyrodniczych i technicznych, właściwych do studiowanego kierunku, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Potrafi wykorzystać wiele metod analitycznych, symulacyjnych i eksperckich do formułowania i rozwiązywania problemów praktyki gospodarczej. Wykorzystuje systemy informatyczne do rozwiązywania zaawansowanych problemów z ekonomii, zastosowań informatyki w naukach przyrodniczych i innych. Analizuje, projektuje i testuje systemy informatyczne z wykorzystaniem metod, technik i narzędzi wspomagających zarządzanie projektami. Posiada pogłębioną umiejętność analizowania, optymalizowania i modelowania procesów gospodarczych przy wykorzystaniu odpowiednich systemów informatycznych.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku mogą być zatrudnieni w:
  • działach analiz banków;
  • biurach maklerskich;
  • administracji państwowej i samorządowej;
  • ośrodkach przetwarzania informacji rolniczej na potrzeby wspólnej polityki rolnej UE;
  • zarządach przedsiębiorstw i organizacji działających w sektorze gospodarki żywnościowej;
  • funduszach inwestycyjnych i powierniczych towarzystw ubezpieczeniowych;
  • firmach komputerowych;
  • placówkach naukowo-badawczych.


przejdź do spisu treści


Studenci zdobywają wiedzę z zakresu finansów i rachunkowości, funkcjonowania instytucji finansowych i banków oraz umiejętność analizy podstawowych zjawisk gospodarczych i sytuacji ekonomiczno-finansowych jednostek gospodarczych. Są teoretycznie i praktycznie przygotowani do ewidencji zaszłości gospodarczych i zarządzania na szczeblu operacyjnym finansami przedsiębiorstw, instytucji finansowych oraz samorządów terytorialnych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Finanse i Rachunkowość ma podstawową wiedzę z dziedziny nauk ekonomicznych i ich relacji do innych nauk. Interpretuje treści współczesnych doktryn ekonomicznych i teorii przedsiębiorstwa posługując się terminologią nauk ekonomicznych na podstawowym poziomie. Wyjaśnia fundamentalne zasady i koncepcje teorii ekonomii odnośnie funkcjonowania rynku oraz gospodarowania w warunkach ograniczonych zasobów. Dysponuje wiedzą na temat podstawowych metod pozyskiwania i przetwarzania danych właściwych dla nauk ekonomicznych. Ma podstawową wiedzę o istocie rolnictwa i agrobiznesu oraz ich znaczeniu w gospodarce narodowej. Zna podstawowe regulacje prawne dotyczące funkcjonowania podmiotów gospodarczych. Objaśnia znaczenie form i standardów w poszczególnych obszarach działalności społeczno-gospodarczej. Wykazuje się podstawową wiedzą o człowieku, w szczególności jako podmiocie tworzącym struktury gospodarcze i zasady ich funkcjonowania, a także działającym w tych strukturach. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego. Znane mu są ogólne zasady tworzenia i rozwoju form działalności w obszarach: sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Identyfikuje i rozumie współzależności między finansami a zjawiskami społeczno-gospodarczymi. Posiada podstawową wiedzę na temat stosowania i interpretacji zasad rachunkowości, analizy finansowej przedsiębiorstw oraz instytucji finansowych. Dysponuje podstawową wiedzą o instrumentach finansowych oraz kryteriach ich wyboru w zależności od potrzeb podmiotów indywidualnych i instytucjonalnych działających na rynku. Ma podstawową wiedzę o finansowaniu działalności gospodarczej, ustalaniu kosztu kapitału i ocenie efektywności projektów inwestycyjnych. Wykazuje się podstawową wiedzą z zakresu ekonomiki i organizacji przedsiębiorstw, szczególnie w obszarze agrobiznesu i gospodarki żywnościowej. Zna i rozumie podstawowe zagadnienia z zakresu finansów publicznych i polityki gospodarczej. Posiada wiedzę na temat podstaw bankowości komercyjnej i spółdzielczej, w tym zasad ustalania stóp procentowych, analizy sytuacji finansowej banków, oceny ryzyka. Dysponuje podstawową wiedzą o systemie ubezpieczeń, w tym z zakresu ubezpieczeń społecznych i gospodarczych. Zna i rozumie podstawowe pojęcia, zasady i instrumenty z zakresu matematyki finansowej oraz ma wiedzę na temat możliwości ich zastosowania do rozwiązywania problemów finansowych podmiotów sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Ma podstawową wiedzę z zakresu opracowywania działań marketingowych dla różnych produktów i usług finansowych z uwzględnieniem ich specyfiki.

Absolwent studiów pierwszego stopnia wykorzystuje zdobytą wiedzę do rozstrzygania dylematów pojawiających się w pracy zawodowej, w tym ocenia środowisko pracy pod kątem psychologicznym, fizycznym i społeczno-ekonomicznym. Potrafi prawidłowo analizować i interpretować zjawiska wykorzystując wiedzę z zakresu nauk ekonomicznych, w tym szczególnie finansów i rachunkowości. Umie posługiwać się podstawową wiedzą teoretyczną oraz pozyskiwać i przetwarzać dane do analizy prostych problemów z zakresu finansów i rachunkowości. Prawidłowo posługuje się systemami normatywnymi, normami i regułami w celu realizacji prostego zadania z zakresu finansów i rachunkowości, formułuje wnioski oraz sądy na podstawie wyników. Prawidłowo prognozuje procesy i zjawiska finansowe. Analizuje proponowane rozwiązania konkretnych problemów finansowo-rachunkowych i proponuje odpowiednie rozstrzygnięcia. Posiada umiejętność rozumienia i analizowania zjawisk ekonomiczno-finansowych. Jest w stanie przygotować prace pisemne w języku polskim oraz języku obcym o tematyce finanse i rachunkowość. Umie przygotować wystąpienia ustne w języku polskim oraz języku obcym poruszające zagadnienia z zakresu finansów i rachunkowości. Ma umiejętności językowe w tym zakresie na poziomie B2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Dokonuje oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotów gospodarczych z uwzględnieniem warunków ich funkcjonowania. Potrafi ocenić przyczyny i konsekwencje zjawisk finansowych oraz przedstawić ich merytoryczne uzasadnienie. Pozyskuje dane i weryfikuje ich jakość, w celu analizowania procesów i zjawisk z zakresu finansów i rachunkowości. Określa potrzebę i kierunki dalszego samodoskonalenia. Jest w stanie zaprezentować wyniki badań własnych wraz z uzasadnieniem. Przygotowuje biznesplan (także plan finansowy) oraz wykonuje analizę finansową przedsiębiorstwa, włączając przedsiębiorstwa z sektora agrobiznesu. Wykonuje analizę finansową i ocenia sytuację finansową budżetu państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego. Interpretuje informacje nt. zmian poziomu stóp procentowych, przygotowuje analizę sytuacji finansowej banków oraz ocenia ryzyka w obszarze bankowości komercyjnej i spółdzielczej. Umie analizować przyczyny i przebieg procesów i zjawisk zachodzących na rynku ubezpieczeniowym, w tym np. umie oszacować podstawowe elementy konstrukcji składki ubezpieczeniowej oraz wybranych świadczeń. Posługuje się podstawową wiedzą teoretyczną z zakresu matematyki finansowej, a także pozyskuje oraz przetwarza dane do analizy prostych problemów finansowych. Wykorzystuje zdobytą wiedzę z zakresu marketingu usług finansowych do rozstrzygania dylematów zawodowych związanych z pozycjonowaniem produktów i usług finansowych na rynku. Potrafi dokonać oceny efektywności projektów inwestycyjnych i wyboru najkorzystniejszej propozycji, w zależności od zapotrzebowania. Jest w stanie także określić koszt kapitału i dokonać prawidłowego wyboru źródeł finansowania działalności. Umie księgować operacje gospodarcze i wykonywać kalkulacje, a także podejmować na ich podstawie decyzje finansowe.

Po studiach I stopnia na kierunku Finanse i Rachunkowość absolwent zdobywa gruntowną wiedzę z zakresu finansów i rachunkowości, funkcjonowania instytucji finansowych i banków oraz umiejętność analizy podstawowych zjawisk gospodarczych i sytuacji ekonomiczno-finansowych jednostek gospodarczych. Absolwenci znają i rozumieją przyczyny i skutki występowania zjawisk gospodarczych na szczeblu makro- i mikroekonomicznym w warunkach otwartej gospodarki rynkowej. Posiadają umiejętności znajdowania materiałów źródłowych z zakresu finansów i rachunkowości oraz ich analizowania. Absolwenci znają język obcy oraz potrafią posługiwać się nim w zakresie specjalistycznym w obszarze finansów i rachunkowości. Szczególną cechą wyróżniającą absolwentów Wydziału Nauk Ekonomicznych jest biegła znajomość specyfiki przedsiębiorstw i jednostek gospodarczych funkcjonujących w sferze szeroko rozumianego agrobiznesu. Absolwenci są przygotowani do podjęcia studiów drugiego stopnia.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Finanse i Rachunkowość ma zawansowaną wiedzę dotyczącą głównych teorii i metod badawczych z dziedziny nauk ekonomicznych, w tym szczególnie nauki finanse. Interpretuje treści współczesnych doktryn ekonomicznych, teorii przedsiębiorstwa i nauki finanse, posługując się terminologią nauk ekonomicznych na rozszerzonym poziomie. Wyjaśnia zaawansowane koncepcje teorii ekonomii dotyczące funkcjonowania rynku oraz gospodarowania w warunkach ograniczonych zasobów, szczególnie w obszarze zjawisk finansowych. Dysponuje rozszerzoną wiedzą na temat metod pozyskiwania i przetwarzania danych właściwych dla nauk ekonomicznych, w tym w szczególności w obszarach: sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Ma pogłębioną wiedzę o istocie polityki pieniężnej oraz jej znaczeniu w gospodarce narodowej. Wykazuje się pogłębioną wiedzą o istocie rolnictwa i agrobiznesu oraz ich znaczeniu w gospodarce narodowej. Posiada pogłębioną wiedzę na temat regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania podmiotów gospodarczych. Objaśnia w poszerzonym zakresie znaczenie form i standardów w poszczególnych obszarach działalności gospodarczej, w tym w szczególności w obszarach: sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o człowieku, w szczególności jako podmiocie tworzącym finansowe struktury gospodarcze i zasady ich funkcjonowania, a także działającym w tych strukturach. Zna i rozumie poszerzony zakres pojęć i zasad z obszaru ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego w obszarach: sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Znany mu jest poszerzony zakres zasad tworzenia i rozwoju form działalności w obszarach: sektora finansów publicznych, rynków finansowych, przedsiębiorstw, banków oraz zakładów ubezpieczeń. Identyfikuje i rozumie zaawansowane współzależności między finansami a zjawiskami społeczno-gospodarczymi. Ma pogłębioną wiedzę na temat stosowania i interpretacji zasad rachunkowości, analizy finansowej przedsiębiorstw oraz instytucji finansowych. Wykazuje pogłębioną wiedzę o instrumentach finansowych oraz kryteriach ich wyboru w zależności od potrzeb podmiotów indywidualnych i instytucjonalnych działających na rynku. Posiada pogłębioną wiedzę o finansowaniu działalności gospodarczej i projektów inwestycyjnych. Dysponuje pogłębioną wiedzą z zakresu rachunkowości finansowej i rachunkowości zarządczej. Zna i rozumie złożone zasady doradztwa finansowego oraz zjawisk finansowych w perspektywie krajowej i międzynarodowej. Ma pogłębioną wiedzę na temat stosowania i interpretacji prawa finansowego oraz sprawozdawczości finansowej. Wykazuje się pogłębioną wiedzą o instrumentach inżynierii finansowej oraz kryteriach ich wyboru w zależności od potrzeb podmiotów indywidualnych i instytucjonalnych działających na rynku. Zna systemy informatyczne wykorzystywane przez podmioty działające na rynku. Posiada pogłębioną wiedzę na temat struktur i instytucji, w szczególności w zakresie zarządzania instytucjami finansowymi. Dysponuje pogłębioną wiedzą na temat gromadzenia, podziału i wydatkowania środków publicznych oraz finansowania deficytu budżetowego w jednostkach samorządu terytorialnego. Wyjaśnia zaawansowane koncepcje teorii ryzyka, w szczególności w obszarze jej praktycznych działów, jak : analiza ryzyka, szacowanie ryzyka, percepcja ryzyka i zarządzanie ryzykiem.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi prawidłowo interpretować i wyjaśniać zjawiska ekonomiczne oraz wzajemne relacje między nimi, w tym umie analizować i interpretować przyczyny oraz skutki zjawisk finansowych. Wykorzystuje wiedzę teoretyczną na temat danego zagadnienia dotyczącego procesów i zjawisk ekonomicznych, w tym w szczególności z zakresu finansów i rachunkowości. Właściwie analizuje przyczyny i przebieg złożonych procesów i zjawisk z zakresu finansów i rachunkowości, formułuje własne opinie oraz stawia proste hipotezy badawcze i je weryfikuje. Prognozuje i modeluje złożone procesy i zjawiska z zakresu finansów i rachunkowości z wykorzystaniem zaawansowanych metod i narzędzi. Biegle posługuje się systemami normatywnymi, normami i regułami w celu rozwiązania złożonych problemów z obszaru finansów i rachunkowości. Posiada umiejętność wykorzystania zdobytej wiedzy do rozstrzygania dylematów pojawiających się w pracy zawodowej, rozszerzoną o krytyczną analizę skuteczności i przydatności stosowanej wiedzy. Samodzielnie proponuje rozwiązania konkretnych problemów ekonomiczno-finansowych i przeprowadza procedury podjęcia rozstrzygnięć w tym zakresie. Rozumie i analizuje zjawiska w obszarze finansów i rachunkowości oraz ocenia je teoretycznie. Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania prac pisemnych w języku polskim i języku obcym, w tym potrafi sporządzić pisemną pracę semestralną. Cechuje go pogłębiona umiejętność przygotowania wystąpień ustnych z zakresu finansów i rachunkowości, zarówno w języku polskim, jak i w języku obcym, z wykorzystaniem ujęć teoretycznych. Biegle posługuje się językiem obcym, wykorzystując specjalistyczną terminologię w zakresie finansów i rachunkowości, zgodnie z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Potrafi formułować własne opinie i dobierać krytycznie dane i metody analiz procesów i zjawisk z zakresu finansów i rachunkowości. Samodzielnie określa potrzeby i kierunki dalszego samodoskonalenia. Posiada umiejętność księgowania złożonych operacji gospodarczych oraz wykonania skomplikowanych kalkulacji w zależności od potrzeb zarządczych. Umie analizować potrzeby doradcze i zjawiska finansowe w perspektywie krajowej i międzynarodowej. Interpretuje prawo finansowe oraz przygotowuje kompletne sprawozdania finansowe, a także podejmuje na ich podstawie decyzje. Dokonuje wyboru odpowiednich instrumentów z zakresu inżynierii finansowej w zależności od potrzeb podmiotów indywidualnych i instytucjonalnych działających na rynku. Sprawnie obsługuje systemy informatyczne wykorzystywane w podmiotach indywidualnych i instytucjonalnych działających na rynku. Potrafi formułować własne opinie, dobierać krytycznie dane i metody analizy procesów i zjawisk w procesie zarządzania instytucjami finansowymi. Prawidłowo analizuje, interpretuje i formułuje własne opinie na temat procesów związanych z gromadzeniem, podziałem i wydatkowaniem środków publicznych oraz finansowaniem deficytu budżetowego w jednostkach samorządu terytorialnego. Właściwie wyjaśnia zaawansowane koncepcje teorii ryzyka, w szczególności w obszarze jej praktycznych działów, jak : analiza ryzyka, szacowanie ryzyka, percepcja ryzyka i zarządzanie ryzykiem.

Absolwenci studiów II stopnia posiadają zaawansowaną wiedzę z zakresu finansów i rachunkowości. Rozumieją przyczyny i istotę zjawiska ryzyka na rynku finansowym oraz znają sposoby zarządzania ryzykiem. W trakcie studiów studenci nabywają umiejętności przeprowadzania analiz finansowych oraz wyciągania z nich właściwych wniosków. Absolwenci są przygotowani do podejmowania decyzji o charakterze finansowym oraz prowadzenia działalności doradczej. Absolwenci Wydziału Nauk Ekonomicznych są przygotowani do pracy w instytucjach finansowych i niefinansowych oraz do podjęcia studiów III stopnia (doktoranckich). Rozumieją także konieczność ciągłego doskonalenia swych umiejętności i dalszego kształcenia, np. na studiach podyplomowych.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku są przygotowani do podjęcia pracy w:
  • instytucjach finansowych i bankach;
  • firmach ubezpieczeniowych;
  • giełdach i biurach maklerskich;
  • instytucjach rachunkowych;
  • agencjach konsultingowych;
  • przedsiębiorstwach agrobiznesu;
  • administracji państwowej i samorządowej;
  • placówkach naukowo-badawczych.


przejdź do spisu treści



Inżynieria Ekologiczna jest kierunkiem interdyscyplinarnym łączącym wiedzę i umiejętności kierunków: rolnictwo, ochrona środowiska; łączy także elementy studiów technicznych i przyrodniczych w unikalny sposób; inżynieria ekologiczna kształci studentów znających podstawy produkcji rolniczej, umiejących zastosować w praktyce zasady odtwarzania i odpowiedniego kształtowania ekosystemów w ochronie środowiska i produkcji rolniczej oraz umiejących maksymalizować produkcję rolniczą w zrównoważony sposób oraz zagwarantować wysoki poziom usług świadczących przez środowisko mieszkańcom wsi.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Inżynieria Ekologiczna rozumie podstawowe zjawiska i procesy przyrodnicze, z uwzględnieniem czynników antropogennych, praktyki rolniczej i leśnej, w połączeniu z elementami nauk technicznych. Posiada podstawową wiedzę z zakresu matematyki, fizyki i chemii, niezbędną dla zrozumienia zjawisk i procesów przyrodniczych oraz zastosowania jej w zadaniach inżynierskich w dziedzinie inżynierii ekologicznej. Ponadto dysponuje szeroką wiedzą dotyczącą najważniejszych problemów z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej oraz zna ich powiązania z innymi dyscyplinami przyrodniczymi i rolniczymi, leśnymi i naukami technicznymi. Zna podstawowe metody statystyczne do analiz zjawisk i procesów zachodzących w środowisku, technikach i technologiach środowiskowych. Absolwent wykazuje podstawową znajomość podstaw prawnych niezbędnych w dziedzinie inżynieria ekologiczna oraz zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy wraz z ergonomią. Dodatkowo posiada podstawową wiedzę na temat najważniejszych współczesnych globalnych problemów: zachowania bioróżnorodności, ocieplania klimatu, zrównoważonego rozwoju, produkcji żywności, braku wody. Zna podstawowe regulacje prawne i ekonomiczne w działalności gospodarczej, edukacyjnej i badawczej oraz w zarządzaniu środowiskiem.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi posługiwać się metodami matematycznymi w naukach przyrodniczych, technikach i technologiach ochrony środowiska, potrafi opisać matematycznie zjawiska i procesy fizyczne i chemiczne w środowisku. Posiada umiejętność projektowania eksperymentów, przeprowadzania analizy statystycznej oraz krytycznej oceny wiarygodności wyników. Stosuje podstawowe techniki i narzędzia badawcze w zakresie nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Jest w stanie przygotować prezentację i plakat oraz wystąpienie ustne dotyczące zagadnień szczegółowych i ogólnych z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Umie przygotować dobrze udokumentowane opracowanie z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla inżynierii ekologicznej. Ma umiejętności językowe w tym zakresie zgodnie z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie danych pochodzących z różnych dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla inżynierii ekologicznej i pokrewnych nauk przyrodniczych, rolniczo-leśnych i technicznych. Absolwent wykorzystuje język naukowy w podejmowanych dyskursach ze specjalistami inżynierii ekologicznej i pokrewnych nauk przyrodniczych, rolniczo-leśnych i technicznych. Potrafi zdobywać informacje korzystając z Internetu i uczyć się samodzielnie w sposób ukierunkowany. Jest w stanie przygotowywać założenia do projektów inwestycyjnych i ocenić oddziaływania związane ze środowiskiem. Przeprowadza obserwacje terenowe oraz wykonuje w terenie lub laboratorium proste pomiary fizyczne, biologiczne i chemiczne. Wykonuje zlecone proste zadania badawcze lub ekspertyzy pod kierunkiem opiekuna naukowego.

Absolwenci kierunku inżynieria ekologiczna posiadają interdyscyplinarną wiedzę przyrodniczą oraz podstawową w zakresie kształtowania i ochrony środowiska, produkcji leśnej i rolniczej oraz problematyki inżynierskiej związanej ze środowiskiem przyrodniczym. Ponadto posiadają umiejętności oceny stanu środowiska i skutków zmian spowodowanych użytkowaniem środowiska, zmianami klimatu, inwestycjami infrastrukturalnymi i przemysłowymi oraz gospodarką leśną i rolniczą. Potrafią określić odporności środowiska w odniesieniu do rożnych form użytkowania powierzchni ziemi, sposobów gospodarowania i proekologicznych technologii w kształtowaniu środowiska.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci znajdą zatrudnienie w instytucjach związanych ze środowiskiem: administracji rządowej i samorządowej na wszystkich szczeblach, instytutach naukowych parkach narodowych i krajobrazowych, w organach inspekcji ochrony środowiska i organizacjach pozarządowych; na rynku istnieje dużo firm poszukujących specjalistów łączących wiedzę przyrodniczą i techniczną, zajmujących się monitorowaniem stanu środowiska, poszukiwaniem i wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej, zapobieganiem negatywnym zmianom klimatu i zarządzaniem agroekosytemami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, utylizacją i wykorzystaniem odpadów.

Wykaz zajmowanych stanowisk i miejsc pracy - przykładowe i potencjalne stanowiska pracy, do których objęcia jest przygotowany absolwent:
  • administracji rządowej i samorządowej np. Ministerstwo Środowiska, Starostwach Powiatowych w Wydziałach Ochrony Środowiska, Generalnej lub Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, Urzędach Miejskich w Inspektoratach Ochrony Środowiska;
  • parkach narodowych i krajobrazowych;
  • firmach zajmujących się utylizacją i wykorzystaniem odpadów;
  • firmach zajmujących się poszukiwaniem i wykorzystaniem źródeł energii odnawialnej;
  • instytutach resortowych i branżowych.

przejdź do spisu treści

STUDIA I STOPNIA
kwalifikacja: język obcy i matematyka albo chemia albo fizyka
uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE (S)
przewidywany limit przyjęć: 60
początek: semestr zimowy
czas trwania studiów: 3,5 roku / 7 semestrów



CHARAKTERYSTYKA 
studia na kierunku inżynieria i gospodarka wodna kształcą specjalistów w zakresie gospodarki wodnej, zapewniającej w sposób zrównoważony potrzeby wodne ludności, przemysłu i rolnictwa oraz chroniącej przed klęskami powodzi i suszy; zajęcia realizowane są w laboratoriach przedmiotowych i pracowniach komputerowych wyposażonych w najnowocześniejszą aparaturę, sprzęt i oprogramowanie; wykłady i ćwiczenia w znacznej części odbywają się w najnowszym obiekcie kampusu SGGW, jakim jest Centrum Wodne.

ELEMENTY PROGRAMU STUDIÓW 
program studiów zapewnia uzyskanie kompetencji inżynierskich, uwzględniając oprócz aspektów rozwojowych również potrzeby zachowania równowagi ekosystemowej i potrzeb społecznych; obejmuje szeroki zestaw przedmiotów podstawowych, takich jak matematyka, fizyka, chemia, i kierunkowych o charakterze procesowym, konstrukcyjnym, technologicznym oraz środowiskowym.

SYLWETKA ABSOLWENTA 
absolwenci mają wiedzę i umiejętności pozwalające na podejmowanie zadań z zakresu inżynierii wodnej oraz racjonalnego wykorzystania zasobów wodnych z zachowaniem równowagi ekosystemowej i potrzeb społecznych 

PERSPEKTYWY ZAWODOWE 
absolwenci mają kwalifikacje do podjęcia praktyki zawodowej w kierunku uzyskania uprawnień konstrukcyjno-budowlanych koniecznych do pełnienia funkcji projektanta, kierownika budowy, inspektora nadzoru w zakresie inżynierii wodnej, budownictwa wodno-melioracyjnego; są przygotowani do pracy w przedsiębiorstwach wykonawczych budownictwa wodnego i wodno-melioracyjnego, biurach projektów i firmach konsultingowych, zarządach gospodarki wodnej, wojewódzkich zarządach melioracji i urządzeń wodnych wraz z ich strukturami lokalnymi, instytucjach administracji rządowej i samorządowej, instytucjach edukacyjnych i jednostkach naukowych.

przejdź do spisu treści



Studia na kierunku Inżynieria Środowiska mają charakter interdyscyplinarny, umożliwiający kształcenie specjalistów potrafiących łączyć wiedzę i umiejętności o charakterze inżynieryjno-technicznym z wiedzą przyrodniczą, w szczególności związaną z procesami zachodzącymi w środowisku naturalnym.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Inżynieria Środowiska ma wiedzę z zakresu wybranych działów matematyki, fizyki, chemii, biologii i nauk o ziemi, dającą podstawy do zrozumienia opisu zjawisk i procesów zachodzących w środowisku, a także będącą podstawą teorii konstrukcji urządzeń i obiektów inżynierskich. Zna zasady geometrii wykreślnej i rysunku technicznego, ma wiedzę z zakresu sporządzania i odczytywania dokumentacji graficznej, w tym także z wykorzystaniem programów typu CAD, wspomagających projektowanie. Ponadto nie są mu obce zasady podstawowych pomiarów i opracowań geodezyjnych, ma wiedzę w zakresie wykorzystania fotogrametrii, teledetekcji, systemów informacji przestrzennej i oprogramowania GIS w inżynierii środowiska. Posiada wiedzę z zakresu branżowych przepisów prawnych, zna normy i wytyczne projektowania prostych systemów, obiektów i konstrukcji stosowanych w inżynierii środowiska lub ich elementów. Dysponuje wiedzą na temat podstawowych zjawisk i procesów zachodzących w atmosferze, w skali od lokalnej do globalnej. Zna zasady pomiaru, analiz i wykonywania opracowań elementów meteorologicznych i parametrów jakości powietrza. Ma wiedzę w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wpływu działalności człowieka na środowisko, w tym oddziaływania urządzeń i obiektów inżynierskich. Zna zjawiska i procesy zachodzące w środowisku gruntowo-wodnym i glebowym, zwłaszcza związane z przepływem wody i transportem zanieczyszczeń oraz zasady stosowania odpowiednich metod i technik w ochronie środowiska gruntowo-wodnego i rekultywacji terenów zdegradowanych. Są mu znane fizyczne i mechaniczne właściwości materiałów i wyrobów powszechnie stosowanych w budownictwie. Ma wiedzę o podstawowych technologiach, rozwiązaniach konstrukcyjnych oraz o technicznych elementach budynku. Ma wiedzę w zakresie mechaniki gruntów i fundamentowania, zna zasady projektowania i wykonawstwa robót ziemnych, w tym budowli i konstrukcji ziemnych służących ochronie środowiska. Dysponuje wiedzą z zakresu mechaniki płynów, pozwalającą na określenie zmian parametrów opisujących stan płynów ściśliwych i nieściśliwych pod wpływem działania sił zewnętrznych. Posiada wiedzę w zakresie metodyki wyznaczania sił wewnętrznych w prostych ustrojach budowlanych oraz podstaw mechaniki budowli i wytrzymałości materiałów, zna zasady optymalizacji oddziaływań oraz kształtowania i wymiarowania prostych konstrukcji inżynierskich. Zna zjawiska i procesy hydrologiczne oraz zasady ich modelowania, zna zasady prowadzenia pomiarów hydrometrycznych i sporządzania opracowań hydrologicznych do celów projektowych i planistycznych. Ponadto znane mu są zasady gospodarki odpadami oraz procesy technologiczne i rozwiązania techniczne stosowane do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych i przemysłowych. Absolwent jest świadomy zjawisk związanych z obiegiem wody, ciepła i substancji w glebie i w zlewni, zna potrzeby wodne roślin i siedlisk oraz zasady projektowania zabiegów, systemów i urządzeń melioracyjnych. Dysponuje wiedzą na temat procesów fluwialnych i ich wpływu na morfologię koryt rzecznych, zna potrzeby i zasady gospodarczego wykorzystania rzek i ochrony przed powodzią, zna zasady określania parametrów przepływu w korytach otwartych oraz projektowania obiektów gospodarki wodnej. Zna procesy związane z uzdatnianiem wody i oczyszczaniem ścieków, zna zasady działania i konstrukcji oraz projektowania urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych. Posiada wiedzę na temat wpływu procesów naturalnych i antropogenicznych na zasoby wodne zlewni, zna zasady i podstawy prawne procesów planistycznych w zlewni rzecznej, gospodarki wodnej i ochrony wód. Ma wiedzę dotyczącą technologii i organizacji wybranych robót w inżynierii środowiska. Zna podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego, potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej. Dysponuje podstawową wiedzą na temat prowadzenia działalności gospodarczej, zna normy i normatywy pracy w inżynierii budowlanej oraz zasady organizacji procesu inwestycyjnego i zarządzania budową, w tym zarządzania jakością robót budowlanych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi odczytać rysunki budowlane i geodezyjne, sporządzić dokumentację graficzną oraz opracować i wykorzystać w projektowaniu programy komputerowe, w tym oprogramowanie pakietu CAD. Wykonuje podstawowe prace geodezyjne, umie korzystać z materiałów geodezyjnych i kartograficznych oraz z systemów informacji przestrzennej do analiz i opracowań z zakresu inżynierii środowiska. Jest w stanie wykonywać proste pomiary parametrów fizycznych i chemicznych, korzystać z wybranych programów komputerowych wspomagających analizy i projektowanie w inżynierii środowiska, umie krytycznie ocenić wyniki pomiarów oraz analizy statystycznej i numerycznej. Wie jak wykonać pomiary wybranych elementów meteorologicznych, korzysta z baz danych meteorologicznych i immisji zanieczyszczeń, a także analizuje je pod kątem opracowań klimatologicznych i oceny stanu jakości powietrza atmosferycznego. Klasyfikuje i określa właściwości gruntów i gleb, umie przeprowadzić interpretację wyników badań środowiskowych, identyfikować źródła zanieczyszczeń, ocenić stan środowiska oraz zastosować technologie jego rekultywacji. Wyznacza siły wewnętrzne i deformacje w prostych ustrojach budowlanych oraz projektuje wybrane elementy i proste konstrukcje budowlane. Opracowuje dokumentację badań podłoża, ocenia warunki geotechniczne posadowienia budowli i kwalifikuje budowle do kategorii geotechnicznej, opracowuje koncepcje wzmocnienia podłoża, prowadzi i interpretuje badania kontrolne środowiska gruntowo-wodnego. Umie sformułować i stosować modele obliczeniowe związane z opisem stanu spoczynku i przepływu płynów ściśliwych i nieściśliwych, jak również związane z przepływem ciepła. Wykonuje pomiary hydrometryczne, sporządza dokumentację hydrologiczną dla celów projektowych i planistycznych, potrafi opracować bilans wodno-gospodarczy oraz posługiwać się modelami hydrologicznymi. Określa i analizuje charakterystyki przepływu wody i transportu rumowiska w rzekach i zbiornikach, potrafi projektować wybrane budowle wodne, systemy ochrony przed powodzią oraz inne przedsięwzięcia w inżynierii rzecznej. Jest w stanie dobrać metody unieszkodliwiania odpadów, zaprojektować i wykonać rekultywację składowisk oraz systemy zabezpieczeń stosowane w gospodarce odpadami. Sporządza proste kosztorysy i harmonogramy robót budowlanych, potrafi organizować pracę na budowie zgodnie z zasadami technologii i organizacji budownictwa oraz zasadami BHP. Dokonuje wyboru, projektuje i realizuje właściwą technologię robót w inżynierii środowiska. Przeprowadza ocenę konieczności odwodnienia lub nawodnienia, potrafi projektować urządzenia i systemy odwadniające oraz nawadniające w obszarach wiejskich i na terenach zurbanizowanych. Umie rozpoznawać gatunki polskiej flory i fauny wykorzystywane w inżynierii środowiska oraz wykonać charakterystykę siedliska za pomocą bioindykacji. Jest w stanie zmierzyć i ocenić jakość wody i ścieków, potrafi przeprowadzić wybrane procesy oczyszczania wody i ścieków oraz zaplanować prosty układ technologiczny. Potrafi projektować wybrane elementy systemów wodociągowych, kanalizacyjnych i instalacji sanitarnych. Korzysta z technologii informacyjnych, zasobów Internetu oraz innych źródeł do wyszukiwania informacji, komunikacji oraz doboru odpowiedniego oprogramowania wspomagającego pracę projektanta i organizatora robót budowlanych. Posiada umiejętność przygotowania w języku polskim i języku angielskim dobrze udokumentowanego opracowania inżynierskiego oraz potrafi zaprezentować ustnie szczegółowe zagadnienia z zakresu inżynierii środowiska. Absolwent opanował także umiejętność porozumiewania się w języku obcym, łącznie ze znajomością elementów języka technicznego z zakresu inżynierii środowiska.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Inżynieria Środowiska ma zaawansowaną wiedzę z zakresu wybranych działów matematyki, fizyki i chemii, która stanowi podstawę do formułowania i rozwiązywania złożonych zadań z zakresu inżynierii środowiska. Ponadto dysponuje rozszerzoną wedzą z zakresu branżowych przepisów prawnych oraz dotyczących ochrony środowiska, zna normy i wytyczne projektowania, w tym standardy obowiązujące w państwach UE, dotyczące planowania, projektowania i eksploatacji obiektów w inżynierii środowiska. Ma wiedzę o alternatywnych źródłach energii, zna podstawowe technologie i metody ich wykorzystywania. Zna zasady działania, projektowania i stosowania urządzeń i technologii chroniących powietrze atmosferyczne, zna czynniki stwarzające zagrożenie akustyczne oraz czynne i bierne sposoby ochrony przed hałasem. Posiada wiedzę na temat metod badań i oceny wpływu działalności człowieka i obiektów na środowisko, zna metody prognozowania rozprzestrzeniania się w nim zanieczyszczeń, zasady projektowania i wykonywania zabezpieczeń oraz sposoby oczyszczania i kierunki zagospodarowania terenów zdegradowanych. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o pochodzeniu i właściwościach gruntów naturalnych i antropogenicznych oraz ich wykorzystaniu w konstrukcjach ziemnych, w tym hydrotechnicznych, zna także zasady określania i dokumentowania warunków gruntowo-wodnych. Ma rozszerzoną wiedzę w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zna podstawy formalno-prawne, zasady oraz podstawowe metody i techniki stosowane w planowaniu przestrzennym, inżynierii i ochronie środowiska. Zna zasady projektowania, wykonania i eksploatacji złożonych układów oraz systemów wodociągowych i kanalizacyjnych oraz wybranych elementów instalacji sanitarnych, gazowych, grzewczych i klimatyzacyjnych. Nie są mu obce zasady planowania, projektowania, wykonawstwa i eksploatacji złożonych konstrukcji i obiektów w inżynierii środowiska, w tym realizowanych na potrzeby ochrony, rekultywacji i renaturyzacji środowiska. Posiada wiedzę na temat wybranych międzynarodowych programów monitoringu środowiska oraz podstawy prawne PMŚ w Polsce, ma wiedzę o bazach danych środowiskowych i przyrządach pomiarowych wykorzystywanych w monitoringu środowiska. Dysponuje wiedzą z zakresu systemowego zarządzania jakością w odniesieniu do produktu, środowiska i bezpieczeństwa, ma podstawową wiedzę w zakresie cyklu życia produktów i systemów oraz ich eko-projektowania. Ma rozszerzoną wiedzę o procesach hydrologicznych i fluwialnych, zna zasady ich modelowania oraz określania charakterystyk do celów planistycznych i projektowych, w tym związanych z ochroną przed powodzią. Nie są mu obce podstawowe pojęcia z zakresu teorii niezawodności systemów i układów technicznych oraz metody analizy ryzyka i zarządzania nim. Zna podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego oraz potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej. Ma podstawową wiedzę dotyczącą organizacji i zarządzania, w tym zarządzania jakością oraz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie inżynierii środowiska, ma wiedzę na temat stosowania norm i normatywów pracy oraz organizacji i kierowania budową. Posiada wiedzę na temat podstawowych pojęć mikroekonomicznych stosowanych w działalności gospodarczej oraz metod i technik rozwiązywania typowych zagadnień ekonomicznych z zakresu inżynierii środowiska.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi pozyskiwać informacje w zakresie inżynierii środowiska z literatury, baz danych oraz innych źródeł, w tym w języku obcym, umie integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji i krytycznej oceny, wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadnione opinie. Umie przygotować w języku polskim i języku angielskim dobrze udokumentowane opracowanie inżynierskie oraz posiada umiejętność prezentacji ustnej szczegółowych zagadnień z zakresu inżynierii środowiska. Opanował także umiejętność porozumiewania się w języku obcym, łącznie ze znajomością elementów języka technicznego z zakresu inżynierii środowiska. Potrafi określać kierunki dalszego uczenia się i realizować proces samokształcenia w zakresie inżynierii środowiska. Wykorzystuje metody analityczne, eksperymentalne i symulacyjne, w tym z użyciem programów komputerowych, do rozwiązywania zadań inżynierskich i prostych problemów badawczych z zakresu inżynierii środowiska, umie interpretować i krytycznie ocenić uzyskane wyniki. Opracowuje programy badań środowiskowych, przeprowadza ich analizy i ocenia stan środowiska, dobiera właściwe metody i techniki ochrony, rekultywacji i renaturyzacji środowiska oraz projektuje odpowiednie urządzenia i zabezpieczenia. Wybiera lokalizację określonych budowli i obiektów inżynierii środowiska, ocenia ich wpływ na środowisko, dobiera rozwiązanie konstrukcyjne, kontroluje warunki wykonania, eksploatacji i rekultywacji. Jest w stanie projektować, wykonywać i eksploatować urządzenia i elementy systemów wodociągowych i kanalizacyjnych oraz wybrane elementy instalacji sanitarnych, gazowych, grzewczych i klimatyzacyjnych. Potrafi łączyć zadania inżynierskie na poziomie projektu, realizacji i eksploatacji z problematyką ochrony środowiska. Organizuje pracę na budowie zgodnie z zasadami technologii i organizacji budownictwa, sporządza harmonogramy robót budowlanych z uwzględnieniem elementów ryzyka i niepewności. Zbiera i analizuje dane dotyczące istniejących uwarunkowań rozwoju danego terenu oraz wykorzystuje je jako podstawę do opracowania własnej koncepcji zagospodarowania terenu. Przeprowadza proste analizy mikroekonomiczne i makroekonomiczne przedsięwzięć inżynierii środowiska oraz umie oszacować ryzyko i ocenić stopień bezpieczeństwa systemów inżynierskich.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci mogą podjąć pacę projektanta i wykonawcy inwestycji z zakresu inżynierii sanitarnej, budownicwa lądowego i hydrotechnicznego, ochrony, kształtowania i rekultywacji środowiska przyrodniczego, w administracji i samorządzie terytorialnym, placówkach naukowo-badawczych, szkolnictwie.

przejdź do spisu treści REKRUTACJA STUDIA I STOPNIA
kwalifikacja: matematyka albo chemia albo fizyka uzyskany tytuł: inżynier

STACJONARNE (S)
przewidywany limit przyjęć: 60 początek zajęć: semestr zimowy czas trwania studiów: 3,5 roku / 7 semestrów

NIESTACJONARNE ZAOCZNE
(N_Z) przewidywany limit przyjęć: 45 początek zajęć: semestr zimowy czas trwania studiów: 4 lata / 8 semestrów



CHARAKTERYSTYKA
inżynieria systemów biotechnicznych dotyczy projektowania, produkowania i kontrolowania procesów i obiektów, które funkcjonują w szeroko rozpatrywanym środowisku; kierunek jest przyporządkowany do obszaru nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych; celem kształcenia jest dostarczanie wiedzy i umiejętności z zakresu budowy i eksploatacji maszyn specjalistycznych w środowisku ich pracy; obejmuje efekty kształcenia prowadzące do uzyskania kompetencji inżynierskich; zasadniczym elementem programu studiów I stopnia jest realizacja przez studenta w trakcie trzech semestrów interdyscyplinarnego projektu obejmującego swą tematyką zagadnienia związane z budową i eksploatacją maszyn wykorzystywanych w środowiskach przyrodniczych: rolnictwie, przetwórstwie żywności, leśnictwie, gospodarce komunalnej.

WYBRANE ELEMENTY PROGRAMÓW STUDIÓW
matematyka, mikroekonomia, ochrona środowiska, mechanika, produkcja zwierzęca, produkcja roślinna, produkcja leśna, chemia, grafika inżynierska, podstawy produkcji przyrodniczej, matematyka ze statystyką, wytrzymałość materiałów, nauka o materiałach, maszynoznawstwo, ergonomia, podstawy konstrukcji maszyn, inżynieria elektryczna, metrologia, termodynamika, technologie informacyjne, podstawy technologii i organizacji produkcji, napędy, maszyny do produkcji stacjonarnej, pojazdy, maszyny transportowe, eksploatacja techniczna, sterowanie i automatyka, logistyka, maszyny robocze, gospodarka energetyczna, zarządzanie przedsiębiorstwem. 

SYLWETKA ABSOLWENTA
absolwenci są przygotowani do wykonywania zadań inżynierskich związanych z obsługą, eksploatacją i naprawą maszyn i urządzeń wykorzystywanych w środowisku ich pracy (rolniczym, leśnym, gospodarki komunalnej, produkcji żywności); postawione przed nimi zadania realizują wykorzystując nowoczesne metody i narzędzia informatyczne; posiadają wiedzę w zakresie mechaniki i budowy maszyn oraz różnych rodzajów napędów; przygotowani są do projektowania procesów produkcyjnych w rolnictwie, przetwórstwie rolno-spożywczym, leśnictwie oraz utrzymaniu zieleni miejskiej, jak również do organizowania oraz nadzorowania tych procesów; posiadają wiedzę o urządzeniach technicznych oraz ich oddziaływaniu na obiekty biologiczne, a także umiejętności do prowadzenia badań w zakresie interakcji techniki z przyrodą.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
absolwenci mogą podejmować zatrudnienie zarówno w dynamicznie modernizujących się gospodarstwach rolnych, zakładach przetwórstwa rolno-spożywczego, jak i zmieniającym swą strukturę sektorze firm świadczących usługi na rzecz leśnictwa; w instytucjach takich jak: krajowe i zagraniczne ośrodki naukowe i naukowo-badawcze, szkoły wyższe, specjalistyczne gospodarstwa rolnicze i agroturystyczne, nadleśnictwa, ośrodki badawczo-rozwojowe leśnictwa, przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w produkcji i obrocie sprzętem rolniczym, leśnym, ogrodniczym i na potrzeby przetwórstwa płodów rolnych, w administracji samorządowej i gospodarczej, ośrodkach doradztwa rolniczego, firmach marketingowych, izbach rolniczych, centrach kształcenia ustawicznego i praktycznego; absolwenci są przygotowani do samodzielnego prowadzenia firm świadczą- cych usługi związane z obsługą techniczną rolnictwa, leśnictwa czy gospodarki komunalnej.

przejdź do spisu treści



Studia na kierunku Leśnictwo mają charakter przyrodniczy z elementami nauk ścisłych i technicznych; przygotowują do realizacji funkcji produkcyjnych i pozaprodukcyjnych w gospodarstwie leśnym i na leśnych obszarach chronionych, z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i na podstawach naukowych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Leśnictwo ma podstawową wiedzę z zakresu nauk matematyczno-przyrodniczych i ekonomii, umożliwiającą analizowanie i rozwiązywanie problemów związanych z leśnictwem. Ponadto dysponuje podstawową wiedzą z zakresu taksonomii, biologii i ekologii roślin, grzybów i zwierząt, ich roli w ekosystemach leśnych, o zależnościach między nimi i oddziaływaniu na środowisko oraz funkcjonowaniu organizmów w tych ekosystemach i zmiennych warunkach środowiska. Zna podstawowe parametry statystyczne i przestrzenne, źródła, metody, techniki i technologie pozyskiwania danych służące do charakteryzowania środowiska leśnego i procesów w nim zachodzących oraz sposoby ich szacowania, pomiaru, opisu, przetwarzania, integracji wizualizacji i określania dokładności. Dodatkowo znane mu są właściwości gleby i procesy w niej zachodzące, zna podstawy klimatologii, hydrologii i rozumie rolę lasu w ochronie zasobów glebowych i wodnych oraz klimatu. Zdaje sobie sprawę z wpływu czynników biotycznych, abiotycznych i antropogenicznych na funkcjonowanie organizmów i ekosystemów leśnych, a zwłaszcza na ich wzrost, przyrost, produkcyjność, odporność i stabilność. Posiada wiedzę na temat budowy drewna, jego właściwości i zmienności w zależności od gatunku, warunków środowiskowych oraz sposobu gospodarowania. Potrafi określać, ograniczać i zwalczać zagrożenia ze strony czynników abiotycznych, w tym pożary. Zna symptomy, przebieg, sposoby ograniczania i zwalczania chorób lasu, gradacji i uszkodzeń powodowanych przez grzyby, owady i zwierzynę. Jest obeznany z budową i podstawami obsługi maszyn i narzędzi do prac urządzeniowych, geodezyjnych, hodowlanych i ochronnych w lesie oraz do pozyskania, zrywki i wywozu drewna. Posiada ogólną wiedzę z zakresu ochrony przyrody i środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem ekosystemów leśnych. Dysponuje wiedzą z zakresu edukacji przyrodniczo-leśnej i kulturowego znaczenia lasów. Zna zasady planowania, organizowania i prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej, w tym prac urządzeniowych hodowlanych, szkółkarskich, ochronnych, pozyskaniowych, transportowych oraz gospodarowania populacjami zwierzyny. Ma podstawową wiedzę na temat inżynieryjnego zagospodarowania lasu w celu realizacji produkcyjnych i pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Zna drzewne i niedrzewne produkty leśne, zasady ich użytkowania i kierunki wykorzystania. Posiada podstawową wiedzę dotyczącą analizy efektywności procesów gospodarczych w leśnictwie, finansów w leśnictwie, prowadzenia i analizy ekonomicznej działalności gospodarczej oraz wyceny funkcji lasu. Dysponuje wiedzą na temat gospodarowania zasobami ludzkimi, rzeczowymi i finansowymi na różnych płaszczyznach funkcji zarządzania, rozumie i zna prawne i organizacyjne aspekty prowadzenia działalności gospodarczej oraz zarządzania jakością. Potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej. Jest w stanie określić wpływ leśnictwa na rozwój obszarów wiejskich i jakość życia człowieka. Znane mu jest podstawowe ustawodawstwo, przepisy i procedury prawne dotyczące prowadzenia gospodarki leśnej, łowiectwa, ochrony przyrody, ochrony środowiska, ewidencji gruntów, certyfikacji gospodarki leśnej, prawa pracy, ochrony pracy, zamówień publicznych oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej. Posiada wiedzę na temat znaczenia ruchu turystycznego dla lasów oraz organizacji i dostosowania ekosystemów leśnych na jego przyjęcie.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi rozpoznawać wszystkie rodzime i najważniejsze introdukowane gatunki drzew, ich nasiona i drewno, podstawowe gatunki krzewów leśnych oraz gatunki wskaźnikowe runa. Jest w stanie określić zespół roślinny oraz wykonać diagnozę siedliska i jego przydatność do produkcji leśnej, zwłaszcza na podstawie gleby oraz wskaźników fito- i zooindykacyjnych. Umie zastosować podstawowe metody laboratoryjne i analityczne przydatne w rozwiązywaniu zadań z zakresu leśnictwa. Posługując się odpowiednio dobranymi metodami i przyrządami potrafi wykonać pomiar drzewa i drzewostanu, określić jego cechy taksacyjne, wykonać pomiar surowca drzewnego oraz ocenić jego jakość. Rozpoznaje podstawowe grzyby występujące w lesie ze szczególnym uwzględnieniem gatunków powodujących choroby drzew i niszczących drewno, określa zdrowotność drzewostanów oraz ustala metody i środki zapobiegania chorobom lub ich zwalczania. Jest w stanie zaplanować i przeprowadzić oraz ocenić wykonanie prac i zabiegów związanych z nasiennictwem i szkółkarstwem oraz pielęgnacyjno-ochronnych dla wszystkich faz rozwojowych drzewostanu, z uwzględnieniem wymagań przyrodniczych. Wie, jak odpowiednio do warunków dobrać środki techniczne oraz zaplanować, zorganizować, wykonać i ocenić proces technologiczny związany z pozyskaniem i transportem surowca drzewnego. Rozpoznaje najważniejsze gatunki owadów występujących w lesie i ich żerowiska, ocenia stopień zagrożenia lasu ze strony fitofagów, wykonuje prognozę zagrożenia oraz organizuje i realizuje procesy zapobiegania i zwalczania podstawowych owadów gradacyjnych. Potrafi rozpoznawać gatunki, tropy i ślady kręgowców związanych z ekosystemami leśnymi. Jest w stanie przeprowadzić proces planowania łowieckiego, zastosować zasady selekcji osobniczej i populacyjnej oraz zorganizować polowanie. Wie, jak sporządzać dokumenty związane z prowadzeniem gospodarki leśnej, z wykorzystaniem aktualnie stosowanych technologii i aplikacji oraz umie ocenić ich przydatność. Wykorzystuje w praktyce instrukcje, dokumentacje, mapy, zdjęcia i inne opracowania związane z leśnictwem. Klasyfikuje, mierzy, przedstawia graficznie i kartometrycznie różne fragmenty przestrzeni leśnej oraz projektuje budowle i urządzenia inżynieryjne, z zastosowaniem nowoczesnych technologii. Ponadto potrafi pozyskiwać, przetwarzać, integrować i prezentować informacje o lesie i gospodarce leśnej, posługując się nowoczesnymi technologiami i aktualnie stosowanymi aplikacjami. Jest w stanie zaplanować i wykonać kompleksową inwentaryzację i ocenę ekosystemu leśnego i zasobów leśnych z wykorzystaniem właściwych metod statystycznych i jednostek miar, dokonać analizy wyników i przeprowadzić prognozę rozwoju lasu, drzewostanu i drzewa. Umie opracować i skontrolować podstawowe leśne plany gospodarcze i ochronne z uwzględnieniem uwarunkowań zewnętrznych i prawnych. Potrafi przygotować zarówno w języku polskim, jak i obcym prace pisemne i wystąpienia ustne, wygłosić prezentację oraz prowadzić dyskusję na tematy związane z leśnictwem w różnych środowiskach, także z wykorzystaniem dostępnych technologii informacyjnych. Umie ocenić stan istniejącej infrastruktury inżynieryjnej, zaplanować potrzeby inwestycyjne i nadzorować wykonanie prac. Jest w stanie analizować ekonomiczne, środowiskowe i społeczne konsekwencje działań prowadzonych w gospodarstwie leśnym oraz prowadzić działania w sytuacjach kryzysowych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia posiada wiedzę zapewniającą możliwość realizacji wielostronnych funkcji lasu, wynikających zarówno z założeń gospodarki leśnej, jak i potrzeb ochrony przyrody i środowiska. Posiada umiejętności i kompetencje dotyczące projektowania, urządzania, organizowania i zarządzania gospodarstwem leśnym. Umie organizować produkcję szkółkarską, hodowlę oraz ochronę lasu. Zdobyta wiedza pozwala absolwentowi na podjęcie niezbędnych działań przyczyniających się do ochrony lasu przed zagrożeniami biotycznymi, abiotycznymi i antropogenicznymi. Czyni to zgodnie z zasadami ochrony środowiska i prawami przyrody. Absolwent jest przygotowany do sporządzania i realizacji planów gospodarczych, ochronnych i finansowych, projektowania i realizacji inżynieryjnego zagospodarowania lasu oraz prowadzenia nadzoru inżynierskiego nad wykonawstwem prac leśnych.

Absolwent powinien znać język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy w zakresie zagadnień szczegółowych z obszaru leśnictwa, potrafić korzystać z literatury fachowej w języku obcym oraz wykonywać prace pisemne, posługując się nim. Posiada także umiejętność posługiwania się językiem specjalistycznym z zakresu leśnictwa. Absolwent może podjąć studia drugiego stopnia.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Leśnictwo ma zaawansowaną wiedzę z zakresu nauk matematyczno-przyrodniczych, umożliwiającą samodzielne konstruowanie alternatywnych rozwiązań problemów związanych z leśnictwem. Dysponuje wiedzą pozwalającą mu na rozumienie wyzwań współczesnego świata i kształtowanie polityki w zakresie szeroko rozumianego środowiska. Ma wiedzę na temat społeczno-gospodarczych trendów rozwoju leśnictwa. Posiada również wiedzę z zakresu zarządzania i organizacji pracy, w tym kierowania zespołami ludzkimi. Rozszerzona wiedza z zakresu biologii i ekologii roślin, grzybów i zwierząt pozwala mu na kształtowanie stabilnych ekosystemów leśnych w zmieniających się warunkach środowiskowych i gospodarczych. Absolwent dysponuje ponadto pogłębioną wiedzą na temat funkcjonowania ekosystemów leśnych, krajobrazu i biosfery. Posiada wiedzę na temat metod, technik i technologii stosowanych w zakresie kształtowania środowiska leśnego. Ma rozszerzoną wiedzę dotyczącą potencjalnych przyrodniczych, organizacyjnych, technicznych, prawnych, społecznych i ekonomicznych uwarunkowań oraz konsekwencji prowadzenia gospodarki leśnej. Zdobyta wiedza pozwala mu na kształtowanie procesów przyrodniczych i gospodarczych umożliwiających rozwój zasobów przyrodniczych i wzrost efektywności ekonomicznej gospodarki leśnej. Ponadto posiada wiedzę z zakresu innowacyjnych technik i technologii stosowanych w leśnictwie, uwzględniających uwarunkowania ekonomiczne, ergonomiczne i ekologiczne, pozwalających w pełni wykorzystać potencjał przyrody. Zdobyta podczas studiów wiedza pozwala mu na analizę zależności i budowę rozwiązań przyrodniczo-gospodarczo-społecznych w sektorze leśnym. Absolwent posiada wiedzę z zakresu leśnictwa światowego oraz przyczyn i skutków zmian zachodzących w leśnictwie, w skali zarówno regionalnej, jak i globalnej. Dysponuje rozszerzoną wiedzą dotyczącą roli lasów i leśnictwa w funkcjonowaniu obszarów wiejskich, pozwalającą na prognozowanie i kreowanie kierunków ich rozwoju. Zna i rozumie podstawowe pojęcia oraz zasady dotyczące ochrony własności przemysłowej i intelektualnej w stopniu pozwalającym na korzystanie z nich w pracy zawodowej, potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej. Dodatkowo znane mu są zasady inicjowania i prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej, ze szczególnym uwzględnieniem działalności związanej z leśnictwem i środowiskiem przyrodniczym.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi gromadzić, selekcjonować i wykorzystywać dane niezbędne do prowadzenia gospodarki leśnej oraz do określania stanu i prognozowania rozwoju zasobów przyrodniczych. Posiada umiejętności analizowania trendów rozwojowych lasów i leśnictwa oraz konsekwencji zmian zachodzących w leśnictwie w skali regionalnej i globalnej. Wykorzystuje różne metody komunikacji werbalnej i niewerbalnej do przekazywania informacji i wiedzy w zależności od grupy odbiorców. Umie wykorzystywać nowe technologie informacyjne niezbędne do uzyskiwania i przetwarzania danych o środowisku leśnym. Jest w stanie dokonać krytycznej analizy stosowanych technik i technologii oraz wskazać kierunki ich modyfikacji. Planuje, przeprowadza, analizuje i ocenia działania z zakresu leśnictwa. Potrafi analizować problemy gospodarki leśnej na płaszczyźnie ludzkiej, finansowej, rzeczowej, przyrodniczej i technicznej w celu tworzenia i wprowadzania rozwiązań optymalnych. Posiada umiejętność budowania odpowiednich struktur zarządzania i organizacji pracy w leśnictwie dla różnych form własności. Analizuje i prognozuje stan środowiska i zasobów przyrodniczych na podstawie monitoringu i bioindykacji. Umie rozpoznać zagrożenia ekosystemów, tworzyć metody ich wykrywania, monitorowania i badania oraz projektować kompleksowe działania zapobiegawcze, profilaktyczne i ratownicze. Jest w stanie dobrać techniki i technologie do stanu i potencjału środowiska przyrodniczego oraz zmieniających się warunków zewnętrznych w celu poprawy jakości życia człowieka. Potrafi ocenić mocne i słabe strony podejmowanych zadań z zakresu leśnictwa w celu eliminowania problemów, wykorzystując dostępne rozwiązania, jak i kreując własne. Posiada umiejętność przygotowania prac pisemnych zarówno w języku polskim, jak i obcym, w tym o charakterze naukowym, z zakresu leśnictwa i środowiska przyrodniczego. Umie przygotować wystąpienia ustne w języku polskim i obcym z wykorzystaniem słownictwa fachowego w zakresie leśnictwa i środowiska przyrodniczego. Absolwent posługuje się fachowym językiem obcym dotyczącym leśnictwa na poziomie B2+ (określonym w Europejskim Systemie Opisu Kształcenia Językowego).

Absolwent studiów drugiego stopnia jest przygotowany merytorycznie do realizacji idei trwałej i zrównoważonej gospodarki leśnej, także w kontekście rozwoju regionalnego oraz zapewnienia trwałości funkcjonowania ekosystemów leśnych. Jego umiejętności, kompetencje i kwalifikacje wpływają na charakter i jakość sporządzanych planów gospodarczych i finansowych. Absolwent potrafi formułować samodzielnie sądy oraz prowadzi właściwie komunikację z otoczeniem. Pozwala mu to na samodzielne prowadzenie ustawicznego kształcenia, szczególnie w kontekście zmian wynikających z potrzeb rynku pracy. Jest przygotowany do podjęcia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich) i uczestniczenia w pracach badawczych w zakresie leśnictwa.

Absolwent studiów na kierunku Leśnictwo jest przygotowany do pracy w jednostkach Lasów Państwowych na wszystkich poziomach zarządzania oraz w organach administracji publicznej odpowiedzialnych za leśnictwo oraz ochronę przyrody i środowiska. Posiada również kwalifikacje do pracy w firmach związanych z leśnictwem, łącznie z ich tworzeniem i prowadzeniem. Po ukończeniu specjalności nauczycielskiej (zgodnie ze standardami kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela) jest przygotowany do pracy w szkolnictwie.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku Leśnictwo mogą podjąć pracę w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych (nadleśnictwach, dyrekcjach regionalnych, dyrekcji generalnej, zakładach), instytucjach związanych z ochroną środowiska, biurach urządzania lasu i geodezji leśnej, przedsiębiorstwach leśnych, przemyśle drzewnym, przedsiębiorstwach leśnej produkcji niedrzewnej, placówkach ochrony przyrody i parkach narodowych, placówkach naukowo-badawczych i szkolnictwie, administracji państwowej i samorządowej. Absolwenci przygotowani są również do podejmowania własnej działalności gospodarczej, szczególnie w obszarze sektora leśno-drzewnego.

Wykaz przykładowych miejsc pracy absolwentów oraz potencjalnych, do pracy w których absolwent jest przygotowany:
  • PGL LP,
  • Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej,
  • Ministerstwo Środowiska,
  • Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ,
  • Parki Narodowe,
  • Parki Krajobrazowe,
  • Dyrekcja Ochrony Środowiska,
  • Instytut Badawczy Leśnictwa,
  • Zakłady Usług Leśnych,
  • jednostki samorządu terytorialnego w szczególności – gminy i powiaty,
  • NGOS,
  • wydawnictwa leśne i środowiskowe,
  • jednostki edukacji przyrodniczej i leśnej – zwykle firmy prywatne,
  • przemysł drzewny – szczególnie w aspekcie zarządzania firmą i pozyskiwania surowca drzewnego,
  • przedsiębiorstwa prywatne prowadzące działalność w obszarze środowiska np. oferujące ekspertyzy, raporty środowiskowe.


przejdź do spisu treści



Studenci zdobywają wiedzę i umiejętności niezbędne do operacyjnego zarządzania logistycznego w ramach działów funkcjonalnych podmiotów gospodarczych. Poznają istotę zarządzania współczesnymi podmiotami gospodarczymi oraz zasady działalności logistycznej podmiotów gospodarczych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Logistyka ma podstawową wiedzę w obszarze nauk ekonomicznych w dziedzinie logistyki i jej podziałach funkcjonalnych, ze szczególnym uwzględnieniem agrologistyki oraz specyfiki agrobiznesu. Zna miejsce logistyki, w tym agrologistyki w systemie nauk i umie określić jej związki z innymi dziedzinami wiedzy oraz innymi naukami oraz ich wzajemne relacje. Dysponuje podstawową wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji logistycznych (technicznych, ekonomicznych, prawnych i innych), w szczególności ich istotnych powiązaniach i elementach strukturalnych, obejmujących różne dziedziny w obszarze logistyki. Ma podstawową wiedzę o relacjach między strukturami i instytucjami logistycznymi w skali mikro, mezo, makro i eurologistyki. Wykazuje podstawową wiedzę o logistyce międzynarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk i procesów dotyczących agrobiznesu. Znana mu jest podstawowa struktura międzynarodowych łańcuchów logistycznych, w tym struktura przepływu towarowego, osób, zwierząt i żywności oraz magazynowania i transportu produktów żywnościowych i innych typu FMCG. Zna i umie wypełnić podstawowe dokumenty w logistyce krajowej i międzynarodowej. Posiada wiedzę na temat rodzajów powiązań odpowiadających poszczególnym działom logistyki i koncepcjom logistycznymi, właściwym dla ogólnej koncepcji logistycznej, a ponadto zna prawa rządzące prawidłowościami w logistyce i agrologistyce. Dysponuje wiedzą o najnowszych trendach i koncepcjach logistycznych właściwych dla ogólnej koncepcji logistycznej oraz zna prawidłowości w logistyce, w tym prawidłowości i zjawiska zachodzące w działalności agrobiznesu. Zna rozwiązania w obszarze funkcjonowania infrastruktury logistycznej, centrów i parków logistycznych, magazynów oraz ma podstawową wiedzę o ich wyposażeniu w techniczne środki magazynowe i inne niezbędne do właściwego funkcjonowania. Ma podstawową wiedzę o człowieku i zawodzie logistyka, w szczególności jako podmiocie tworzącym struktury logistyczne, których zasady funkcjonowania w systemach logistycznych zna, ze szczególnym uwzględnieniem agrobiznesu. Identyfikuje i tworzy podstawowe struktury logistyczne w układzie podmiotowym i funkcjonalnym. Znane mu są podstawowe zasady funkcjonowania systemów logistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem działań w agrobiznesie. Posiada wiedzę na temat metod i narzędzi, w tym technik, pozyskiwania danych właściwych dla logistyki i pozwalających opisać struktury i instytucje logistyczne oraz procesy zachodzące między nimi. Dysponuje wiedzą o normach i regułach (prawnych, organizacyjnych, etycznych) organizujących struktury logistyki i o rządzących nimi prawidłowościach oraz ma wiedzę o ich źródłach, naturze, zmianach i oddziaływaniu. Ma wiedzę o procesach zmian struktur i instytucjach logistycznych, w tym w agrobiznesie oraz o elementach, przyczynach, przebiegu, skali i konsekwencjach tych zmian. Wykazuje się bieżącą wiedzą o poglądach na temat struktur i instytucji logistycznych oraz rodzajów więzi, jakie między nimi zachodzą, a także wiedzą na temat rozwoju i ewolucji logistyki. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej oraz prawa autorskiego i prawa pracy, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania takich norm w zawodzie logistyka. Znane mu są ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, z uwzględnieniem wiedzy z zakresu ekonomiki logistyki i zarządzania logistycznymi łańcuchami dostaw. Posiada wiedzę na temat trendów i zmian, które zachodzą na rynku usług logistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki rynku produktów rolno-spożywczych. Potrafi w praktyce wykorzystać zdobytą wiedzę z obszaru logistyki i agrologistyki. Dysponuje wiedzą dotycząca projektowania prostych łańcuchów dostaw, w tym łańcuchów dostaw produktów rolno-żywnościowych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia prawidłowo interpretuje zjawiska w logistyce: polityczne, kulturowe, prawne, techniczne, ekonomiczne i inne, wykorzystując wiedzę z zakresu logistyki. Wykorzystuje podstawową wiedzę teoretyczną i pozyskuje dane do analizowania konkretnych procesów i zjawisk logistycznych, zachodzących w łańcuchu logistycznym, w systemach transportowych, w systemach magazynowania towarów bezpiecznych oraz niebezpiecznych w logistyce. Właściwie analizuje przyczyny i przebieg konkretnych procesów i zjawisk logistycznych zachodzących w poszczególnych elementach łańcuchów logistycznych, z uwzględnieniem procesów zaopatrzenia, wsparcia produkcji, dystrybucji, transportu, magazynowania oraz obsługi klienta na rynku usług logistycznych. Prognozuje proste procesy i zjawiska, które zachodzą w logistyce i logistycznych łańcuchach dostaw, z wykorzystaniem standardowych metod i narzędzi w zakresie logistyki i agrologistyki. Prawidłowo posługuje się systemami normatywnymi oraz wybranymi normami i regułami, w tym prawnymi, zawodowymi i moralnymi, w celu rozwiązania konkretnego zadania z zakresu logistyki, w tym umie skonstruować proste umowy cywilno-prawne w obszarze magazynowania, transportu i obsługi klienta. Wykorzystuje zdobytą wiedzę do rozstrzygania dylematów pojawiających się w pracy zawodowej logistyka poprzez umiejętne zarządzanie łańcuchem dostaw i zamówieniami oraz obsługą zleceń, gospodarką magazynową i zapasami oraz transportem. Wykorzystuje systemy informatyczne stosowane w branży logistycznej i umie tworzyć proste harmonogramy działania z wykorzystaniem tych systemów w obszarach magazynowania i zarządzania transportem wewnętrznym i zewnętrznym. Dokonuje syntezy i umie agregować proste zjawiska zachodzące w transporcie produktów i gospodarce magazynowej oraz w obszarze obsługi klienta ze szczególnym uwzględnieniem efektywności tej obsługi. Samodzielnie projektuje łańcuch zdarzeń logistycznych, w tym dobiera odpowiednie środki transportowe, jednostki ładunkowe i inne środki niezbędne do funkcjonowania logistyki, zgodne z zasadami rynku, standardami w logistyce, normami prawnymi i innymi normami i zasadami obowiązującymi na rynku usług logistycznych. Rozumie i analizuje zjawiska zachodzące w logistyce, w logistycznych łańcuchach dostaw, ze szczególnym uwzględnieniem zaopatrzenia, wsparcia produkcji i dystrybucji, w tym produktów FMCG oraz logistyki zwrotnej, logistyki odpadów i ekologistyki. Przygotowuje typowe prace pisemne w języku polskim i obcym, uznawanym za podstawowy dla logistyki, dotyczące podstawowych zagadnień logistycznych i z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych. Przygotowuje wystąpienia ustne w języku polskim i obcym z zakresu logistyki, dotyczące zagadnień logistyki i logistycznego łańcucha dostaw. Ma umiejętności językowe ogólne i w obszarze terminologicznym logistyki, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.

Absolwenci znają i rozumieją przyczyny i skutki występowania zjawisk gospodarczych na szczeblu makro- i mikroekonomicznym w warunkach otwartej gospodarki rynkowej, w tym związane z globalizacją przepływów towarowych i wzrastającą rolą logistyki. Posiadają umiejętności znajdowania materiałów źródłowych z zakresu logistyki i poszczególnych jej obszarów w skali przedsiębiorstwa, regionalnej i krajowej. Mają także umiejętności analizy materiałów źródłowych z obszaru zarządzania przedsiębiorstwami. Szczególną cechą wyróżniającą absolwentów Wydziału Nauk Ekonomicznych jest dobra znajomość specyfiki przedsiębiorstw funkcjonujących w sferze agrobiznesu. Absolwenci studiów są przygotowani do podjęcia studiów drugiego stopnia na kierunku logistyka.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Logistyka ma zaawansowaną wiedzę w obszarze nauk ekonomicznych w dziedzinie logistyki, o jej miejscu w systemie nauk i relacji do innych dziedzin wiedzy, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów ekonomiczno-menedżerskich dotyczących agrobiznesu. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o różnych rodzajach struktur państwowych, zajmujących się problematyką transportu i pozostałej infrastruktury logistyki. Ma rozszerzoną wiedzę o instytucjach logistycznych, szczególnie w obszarze funkcjonowania instytucji rządowych i samorządowych. Wykazuje rozszerzoną wiedzę o instytucjach logistycznych (technicznych, ekonomicznych, prawnych i innych), w szczególności o ich powiązaniach ze strukturami państwowymi i samorządowymi. Posiada rozszerzoną wiedzę o międzynarodowych instytucjach logistycznych związanych z działalnością transportową, magazynową i dystrybucyjną, z uwzględnieniem instytucji odpowiadających za przepływy produktów rolno-spożywczych. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o instytucjach z branży TSL działających na rynku krajowym i międzynarodowym. Ma pogłębioną wiedzę o relacjach między podmiotami gospodarczymi związanymi logistyką w skali mikro, mezo, makro, eurologistyki, ze szczególnych uwzględnieniem instytucji z branży agrobiznesu i logistyki produktów rolno-spożywczych. Wykazuje pogłębioną wiedzę o logistyce międzynarodowej, dotyczącej przepływu dóbr, usług i informacji w sferze agrobiznesu, z uwzględnieniem przewozu osób, zwierząt i produktów rolnych oraz towarów w grupie FMCG. Posiada szeroką wiedzę o funkcjonowaniu logistyki międzynarodowej w wybranych kręgach kulturowych i kontynentach świata. Zna różne powiązania odpowiadające działom logistyki i koncepcjom logistycznym, właściwym dla zarządzania logistycznego, w tym w agrobiznesie. Identyfikuje i stosuje prawa i prawidłowości w logistyce, związane z zarządzaniem zamówieniami, obsługą klienta, gospodarką magazynową i zarządzaniem zapasami w sferze krajowej i międzynarodowej, a także z zarządzaniem flotą samochodową i transportem wewnętrznym. Dysponuje poszerzoną wiedzą o wymaganych kompetencjach w zawodzie logistyka, w szczególności o jego roli w tworzeniu struktur logistycznych. Ma szeroką wiedzę o stosowaniu zasad funkcjonalnych logistyki w systemie logistycznym, w tym w systemach magazynowych i transportu w agrobiznesie. Zna w sposób pogłębiony odpowiednie metody i narzędzia, w tym techniki pozyskiwania i przetwarzania danych, właściwe dla informatycznego wspomagania zarządzania przepływami w sferze zaopatrzenia i dystrybucji oraz właściwe dla wspomagania zarządzania zapasami i transportem. Znane mu są sposoby pozyskiwania i wykorzystania danych dotyczących logistyki, które umożliwiają dokonanie opisu procesów logistycznych we wszystkich sferach funkcjonalnych logistyki. Wykazuje się poszerzoną wiedzą o normach i regułach (prawnych, organizacyjnych, etycznych) oraz o rządzących nimi prawidłowościach, które stanowią podstawę do tworzenia struktur logistyki, a także ma wiedzę o źródłach, naturze i zmianach tych norm i reguł. Posiada pogłębioną wiedzę o procesach zmian struktur i instytucji logistycznych oraz o przyczynach, przebiegu i konsekwencjach tych zmian. Dysponuje pogłębioną wiedzą o poglądach na temat struktur i instytucji logistycznych, ich rozwoju oraz rodzajach więzi, jakie między nimi zachodzą. Rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej oraz prawa autorskiego oraz wie, kiedy je zastosować w obszarze logistyki. Zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, wie, jak wykorzystać wiedzę z zakresu logistyki w praktycznym działaniu przedsiębiorczym w tym obszarze. Ma pogłębioną wiedzę na temat koncepcji, trendów i zmian, które zachodzą na rynku usług logistycznych. Wykazuje rozszerzoną wiedzę logistyczną, ze szczególnym uwzględnieniem obszaru agrologistyki oraz potrafi w praktyce wykorzystać zdobytą wiedzę. Posiada rozszerzoną wiedzę dotyczącą projektowania łańcuchów logistycznych w różnych branżach przemysłu, w szczególności w przemyśle rolno-spożywczym.

Absolwent studiów drugiego stopnia identyfikuje złożone systemy logistyczne i łańcuchy dostaw we wszystkich obszarach logistyki, ze szczególnym uwzględnieniem łańcuchów dostaw w agrobiznesie. Prawidłowo interpretuje zjawiska (np. koszty, poprawność, zmienność zapotrzebowania) w logistyce oraz ocenia wzajemne relacje, które zachodzą między tymi zjawiskami w obszarach zaopatrzenia, produkcji, dystrybucji, obsługi klienta, magazynowania i transportu. Wykorzystuje podstawową wiedzę teoretyczną do opisu i analizy konkretnych procesów i zjawisk logistycznych z uwzględnieniem finansowych aspektów zarządzania łańcuchem dostaw, gospodarki magazynowej i zarządzania zapasami oraz flotami samochodowymi. Samodzielnie formułuje opinie dotyczące wielkości ekonomicznych i finansowych w przedsiębiorstwie, ze szczególnym uwzględnieniem kosztów i wyników w sferze logistyki i procesów z nią związanych. Samodzielnie stawia i weryfikuje proste hipotezy badawcze z zakresu zagadnień związanych z zaopatrzeniem, transportem, magazynowaniem i zarządzaniem zapasami w przedsiębiorstwach agrobiznesu. Analizuje przyczyny i przebieg zjawisk i procesów logistycznych w łańcuchach dostaw, takich jak prognozowanie popytu, wielkość zamówień i poziom obsługi logistycznej klienta w sektorze rolno-spożywczym. Identyfikuje zjawiska i procesy w systemach logistycznych biorąc pod uwagę konieczne czynności manipulacyjne i składowania w sferach gospodarki magazynowej, obsługi klienta, transportu i spedycji towarów, z uwzględnieniem magazynowania i przewozu materiałów i towarów neutralnych i niebezpiecznych. Prognozuje i modeluje, z wykorzystaniem prostych modeli logistycznych, procesy i zjawiska w rożnych sferach logistyki przedsiębiorstwa i w logistycznych łańcuchach dostaw. Stosuje nowoczesne metody, techniki i narzędzia informatyczne wspierające procesy logistyczne w obszarach logistyki, zaopatrzenia, produkcji i dystrybucji oraz w sferze transportu. Sprawnie posługuje się systemami normatywnymi oraz wybranymi normami i regułami dotyczącymi zagadnień logistyki (np. transportu, magazynowania, obsługi zamówień, organizacji pracy w magazynach), w tym normami prawnymi, zawodowymi i etycznymi w celu rozwiązywania konkretnych zadań z zakresu zarządzania w logistyce. Ma poszerzone umiejętności obsługi informatycznych systemów klasy MRP i ERP, stosowanych w branży usług transportowych i logistycznych w zakresie modułów służących wsparciu procesów logistycznych. Wykorzystuje zdobytą wiedzę do rozwiązywania problemów w różnych obszarach logistycznego łańcucha dostaw, ze szczególnym uwzględnieniem łańcuchów zaopatrzenia w produkty rolno-żywnościowe. Samodzielnie rozwiązuje proste zagadnienia transportowe, zagadnienia dotyczące zarządzania zapasami i związane z analizą finansową, a także umie przeprowadzić procedurę wyboru poprawnego rozwiązania tych zagadnień. Dokonuje syntezy zjawisk i umie agregować złożone zjawiska zachodzące w systemach logistycznych, przeprowadzając także krytyczną analizę uzyskanych wyników. Samodzielnie projektuje, wdraża i ocenia pod względem finansowym łańcuch dostaw, uwzględniając zasady współpracy na rynku, normy prawne, branżowe i etyczne obowiązujące na rynku usług logistycznych. Rozumie i analizuje zjawiska zachodzące w różnych sferach logistyki przedsiębiorstw i w logistycznych łańcuchach dostaw, ma umiejętność pogłębionej oceny zjawisk w wybranych obszarach logistyki przy wykorzystaniu wiedzy teoretycznej z zastosowaniem wybranej metody badawczej. Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania prac pisemnych w języku polskim i podstawową w języku obcym uznawanym za podstawowy dla logistyki, dotyczących szczegółowych zagadnień logistycznych, z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych z obszaru logistyki, a także wykorzystaniem innych źródeł, szczególnie z obszaru zarządzania i ekonomiki. Przygotowuje wystąpienia ustne w języku polskim i obcym w zakresie logistyki, dotyczące zagadnień logistyki i logistycznego łańcucha dostaw oraz zagadnień zarządzania logistycznego i ekonomiki procesów logistycznych. Ma umiejętności językowe w zakresie logistyki, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.

Absolwenci studiów II stopnia rozumieją istotę procesów logistycznych, funkcjonowanie i zależności między poszczególnymi sferami logistyki w przedsiębiorstwie, zarówno w ujęciu fazowym, jak i procesowym. Rozumieją rolę, uwarunkowana tworzenia i zasady funkcjonowania centrów logistycznych i logistycznych łańcuchów dostaw, a także znaczenie infrastruktury technicznej gospodarki dla sprawnego funkcjonowania logistyki krajowej. Potrafią przygotować odpowiednie procedury zarządzania zapasami oraz zaproponować właściwe ich stany z punktu widzenia poziomu obsługi klienta. W trakcie studiów studenci nabywają, między innymi, umiejętności przeprowadzania analiz dotyczących zarządzania zapasami, przepływu ładunków w magazynach, transportu wewnętrznego i zewnętrznego. Absolwenci są przygotowani do podejmowania decyzji o charakterze logistycznym w poszczególnych sferach logistyki: zarządzanie zapasami, magazynem, transportem, obsługą klienta. Rozumieją także konieczność ciągłego doskonalenia i uzupełniania wiedzy i umiejętności w trakcie szkoleń i dalszego kształcenia, np. na studiach podyplomowych.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do podjęcia pracy w:
  • przedsiębiorstwach transportowych;
  • jednostkach zaopatrzenia i zbytu;
  • hurtowniach;
  • instytucjach zagranicznych i międzynarodowych związanych z transportem.


przejdź do spisu treści


Kierunek Meblarstwo należy do obszaru nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych. 100% efektów kształcenia odnosi się do obszaru kształcenia nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych (dziedzina nauk leśnych – drzewnictwo). Kierunek ten obejmuje również wszystkie efekty kształcenia prowadzące do uzyskania kompetencji inżynierskich. Wybrane efekty kształcenia korespondują z efektami w obszarze studiów technicznych oraz w zakresie sztuki. Prezentowany kierunek jest ściśle powiązany z leśnictwem, ze względu na podstawowe źródło surowca wykorzystywanego w przemyśle meblarskim, stąd silne związki z naukami przyrodniczymi w tym biologią. Kierunek Meblarstwo jest w znacznej mierze kierunkiem interdyscyplinarnym częściowo związanym (relacje bezpośrednie) z kierunkiem technologia drewna oraz w mniejszym stopniu (relacje pośrednie) z takimi kierunkami jak inżynieria materiałowa, wzornictwo oraz konserwacja i restauracja dzieł sztuki.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia kierunku Meblarstwo to specjalista o gruntownej wiedzy i wszechstronnym przygotowaniu w zakresie projektowania, planowania produkcji, wytwarzania i dystrybucji w branży meblarskiej, jak również aspektów związanych z organizacją pracy i zarządzaniem w przedsiębiorstwie. Posiada on wiedzę i umiejętności, dotyczące: prawnych, społeczno-ekonomicznych i technologicznych uwarunkowań działania zakładów, zajmujących się produkcją mebli i drzewnych elementów aranżacji wnętrz. Absolwent dysponuje umiejętnościami niezbędnymi do pracy na różnych szczeblach w przedsiębiorstwach o strukturach organizacyjnych różnej skali, tj. od mikroprzedsiębiorstw do scentralizowanych koncernów międzynarodowych, a także w ramach indywidualnej działalności gospodarczej.

Absolwent kierunku Meblarstwo ma podstawową wiedzę z zakresu: grafiki inżynierskiej, materiałoznawstwa, konstrukcji i szerokiego spektrum nowoczesnych technik wytwarzania mebli ze szczególnym uwzględnieniem technologii proekologicznych, wzornictwa przemysłowego, kompozytów drewnopochodnych, użytkowania maszyn i narzędzi stosowanych do produkcji mebli, elastycznej automatyzacji procesów wytwarzania mebli, planowania zasobów przedsiębiorstwa zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju. Posiada wiedzę i umiejętności w obszarze zarządzania rozwojem nowego produktu w meblarstwie, mapowania procesów produkcyjnych oraz kreowania innowacyjnych pomysłów i środków do realizacji celów. Jest przygotowany do postępowania w organizacji w sposób zorientowany na ciągłe eliminowanie niegospodarności i poprawę metod pracy poprzez przekazanie wiedzy o koncepcjach i narzędziach nowoczesnego zarządzania przedsiębiorstwem. Posiada umiejętności pracy w zespole, również interdyscyplinarnym, kierowania zespołem, planowania i skutecznej realizacji wytyczonych zadań, umiejętności posługiwania się środkami informatycznymi jak również wykorzystania zdobytej wiedzy w procesach decyzyjnych. Absolwent kierunku Meblarstwo jest przygotowany do wykorzystania wiedzy w praktyce, tj. pracy w przedsiębiorstwach meblarskich i gałęziach pokrewnych (między innymi konserwacji i innych jednostkach gospodarczych i administracyjnych wymagających wiedzy technicznej i informatycznej w zakresie meblarstwa).

Absolwenci studiów pierwszego stopnia kierunku Meblarstwo mają możliwość i predyspozycje kontynuowania nauki przede wszystkim na studiach II stopnia na kierunku Technologia Drewna i ewentualnie na kierunkach pokrewnych.


Perspektywy zawodowe

Meblarstwo to jedna z najsilniejszych gałęzi polskiego przemysłu, skupiająca ponad 23 tysięcy podmiotów, którym często brakuje wykwalifikowanej kadry. Zatrudnienie znajduje w niej ponad 160 tys. osób. Przemysł meblarski został uznany za priorytetowy dla rozwoju gospodarczego Polski i wymaga silnego wsparcia również ze strony szkolnictwa wyższego, kształcącego wyspecjalizowanych w przemyśle meblarskim inżynierów. Absolwenci Meblarstwa są przygotowani do pracy w:
  • zakładach branży meblarskiej;
  • firmach i przedstawicielstwach handlowych;
  • biurach projektowych;
  • placówkach naukowo-badawczych;
  • szkolnictwie zawodowym.

Studenci ostatnich semestrów mogą ubiegać się o płatne staże w największych firmach sektora meblarskiego (między innymi Fabryki Mebli Forte SA, Bydgoskie Fabryki Mebli, Nowy Styl Group)
przejdź do spisu treści



Kierunek ochrona środowiska kształci specjalistów o szerokim, interdyscyplinarnym profilu posiadających wiedzę z obszaru nauk przyrodniczych, technicznych i rolniczych. Program nauczania jest realizowany przez specjalistów z różnych wydziałów SGGW, a także z innych uczelni krajowych i zagranicznych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Ochrona Środowiska opisuje podstawowe zjawiska i procesy zachodzące w środowisku przyrodniczym oraz posiada wiedzę z wybranych działów matematyki, fizyki, chemii, biologii i nauk o Ziemi, dającą podstawę do rozumienia zjawisk i procesów zachodzących w środowisku oraz przydatną do rozwiązywania zadań z zakresu jego ochrony. Dysponuje wiedzą na temat podstawowych metod statystycznych i narzędzi informatycznych do analizy zjawisk i procesów zachodzących w środowisku. Zna metody i aparaturę do badania podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych poszczególnych zasobów środowiska. Zna polską i angielską terminologię przyrodniczą w obszarze problemowym ochrony środowiska. Znane są mu metody inwentaryzacji przyrodniczej. Identyfikuje i objaśnia w układzie przyczynowo-skutkowym zjawiska zachodzące w atmosferze, hydrosferze i biosferze. Posiada wiedzę na temat podstaw funkcjonowania organizmów żywych i interpretuje podstawowe reakcje fizjologiczne. Rozumie koncepcję zrównoważonego rozwoju oraz interdyscyplinarny charakter działań na rzecz ochrony środowiska. Dysponuje wiedzą na temat organizacji systemów ekologicznych i różnych form ochrony przyrody. Zna podstawowe procesy biochemiczne i mikrobiologiczne zachodzące w środowisku oraz opisuje zagrożenia i zmiany w środowisku spowodowane działalnością człowieka. Zna naturalne i antropogeniczne źródła i cykle pierwiastków biogenicznych w rolniczej przestrzeni produkcyjnej oraz technologie produkcji roślinnej i zwierzęcej wraz z ich oddziaływaniem na środowisko. Znane są mu różnorodne funkcje lasów i ich znaczenie dla środowiska w różnej skali. Posiada wiedzę na temat podstawowych technologii przemysłowych i technologii gromadzenia i przetwarzania danych o środowisku. Dysponuje wiedzą na temat podstawowych technik i technologii stosowanych w ochronie środowiska oraz zasad tworzenia technologii i systemów przyjaznych środowisku, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów wiejskich. Zna podstawowe techniki i technologie rekultywacji gleb i wód, oczyszczania powietrza, zasady kształtowania krajobrazu oraz rozumie ekologiczne znaczenie agroekosystemów i ich rolę w zrównoważonym rozwoju. Ma podstawową wiedzę w zakresie ekonomiki środowiska. Zna podstawowe regulacje prawne i ekonomiczne oraz podstawowe instrumenty systemowego zarządzania jakością środowiska. Znane są mu podstawowe pojęcia, zasady i wybrane zagadnienia prawa autorskiego i prawa patentowego. Posiada wiedzę na temat elementarnych zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii w działaniach na rzecz ochrony środowiska. Nie jest mu obca wiedza w zakresie zasad tworzenia i rozwoju indywidualnej przedsiębiorczości.

Absolwent studiów pierwszego stopnia wykonuje obserwacje i pomiary, wyznacza wartości oraz ocenia ich dokładność w odniesieniu do wielkości fizycznych i chemicznych oraz właściwości biologicznych środowiska. Wykorzystuje metody matematyczno-statystyczne oraz informatyczne i eksperymentalne do opisu i analizy zjawisk zachodzących w środowisku. Umie wykonać proste zadania badawcze związane z obserwacjami środowiskowymi. Potrafi identyfikować zagrożenia środowiskowe, wykazując umiejętność wnioskowania na podstawie różnych źródeł. Korzysta z podstawowych technologii informatycznych do pozyskiwania, przetwarzania, analizy i wykorzystania danych o środowisku. Ocenia stan zasobów glebowych i wodnych, klimat i jakość powietrza atmosferycznego oraz stopień przeobrażenia krajobrazu. Jest w stanie ocenić istniejące systemy produkcji rolnej, z uwzględnieniem kryteriów zrównoważonego rozwoju i OZE oraz umie je zaplanować. Inwentaryzuje i waloryzuje ekosystemy naturalne i antropogeniczne. Ocenia środowisko życia zwierząt wolnożyjących, dobrostan zwierząt hodowlanych oraz zagrożenia środowiskowe związane z koncentracją produkcji. Potrafi ocenić istniejącą i zaplanować gospodarkę odpadową zgodną z KPG oraz gospodarkę ściekową, uwzględniając specyfikę obszarów wiejskich oraz działania renaturyzacyjne i rekultywacyjne. Wykonuje samodzielnie lub w interdyscyplinarnym zespole oceny oddziaływania na środowisko. Ma opanowaną umiejętność studiowania literatury i samodzielnego uczenia się. Umie przygotować na podstawie własnych badań oraz różnorodnych źródeł literaturowych dobrze udokumentowane opracowanie środowiskowe oraz posiada umiejętność prezentacji i innych form komunikowania się w obszarze problemowym ochrony środowiska w języku polskim i angielskim na poziomie B2. Potrafi dokonać wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Absolwent jest ponadto wrażliwy na zachowanie piękna krajobrazu i dobrostanu środowiska. Ma świadomość konieczności zachowania różnorodności biologicznej, konieczności efektywnego i racjonalnego użytkowania zasobów oraz wielofunkcyjnego rozwoju obszarów leśnych i użytkowanych rolniczo. Rozumie globalne zagrożenia środowiskowe, potrafi postępować w stanach zagrożenia. Posługuje się argumentami na rzecz zrównoważonego rozwoju i potrafi przekazywać społeczeństwu informacje w sposób powszechnie zrozumiały. Prawidłowo identyfikuje problemy zawodowe, potrafi określać priorytety działań i jest odpowiedzialny za rzetelność rozstrzygnięć. Przestrzega zasad etyki, prawa własności intelektualnej i przemysłowej oraz rozumie zasady tworzenia i rozwoju indywidualnej aktywności zawodowej; potrafi działać w sposób przedsiębiorczy na rzecz ochrony środowiska.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Ochrona Środowiska opisuje zjawiska i złożone procesy zachodzące w środowisku w różnej skali czasowej i przestrzennej. Posiada zaawansowaną wiedzę w zakresie matematyki i statystyki, dla oceny i interpretowania zjawisk i procesów zachodzących w środowisku. Ponadto dysponuje pogłębioną wiedzą z zakresu narzędzi informatycznych i modelowania procesów zachodzących w środowisku oraz z zakresu analizy ryzyka środowiskowego i ryzyka dla zdrowia człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa żywności. Ma poszerzoną wiedzę z zakresu przepływu zanieczyszczeń i zachowania bezpieczeństwa w stosowaniu agrochemikaliów oraz w zakresie uwarunkowań środowiskowych, społecznych i prawnych, determinujących wykorzystanie zasobów naturalnych oraz funkcjonowanie i rozwój obszarów wiejskich, z uwzględnieniem działalności inżynierskiej. Posiada poszerzoną wiedzę w zakresie metod, technik, technologii i materiałów oraz analizy cyklu życia do ochrony i wykorzystania potencjału przyrody, w celu zapewnienia odpowiedniej jakości życia człowieka. Dysponuje wiedzą z zakresu planowania przestrzennego oraz pogłębioną wiedzą z zakresu polityki ekologicznej, strategii rozwoju społeczności lokalnych, systemów zarządzania środowiskiem, finansowania badań i inwestycji ochrony środowiska oraz edukacji ekologicznej. Ma pogłębioną wiedzę z zakresu planowania i metodologii pracy badawczej, prezentowania wyników badań i komunikacji społecznej w obszarze problemowym ochrony środowiska. Posiada wiedzę z zakresu ochrony praw autorskich, ochrony własności przemysłowej i prawa patentowego. Zna podstawowe zasady BHP i ergonomii oraz zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi analizować złożone procesy środowiskowe, objaśniając ich funkcjonowanie w układzie przyczynowo-skutkowym z wykorzystaniem metod statystycznych i narzędzi informatycznych. Wie, jak zaplanować i zrealizować zadania praktyczne i badawcze z zakresu ochrony środowiska, wykorzystując różnorodne źródła informacji oraz metody analityczne, symulacyjne i empiryczne. Podejmuje decyzje środowiskowe na podstawie różnorodnych źródeł informacji, stosując narzędzia prawne, ekonomiczne i systemy wspomagania decyzji. Analizuje czynniki wpływające na stan środowiska, jakość żywności i jakość zdrowia człowieka. Potrafi ustalić stan wiedzy specjalistycznej w planowanym zagadnieniu badawczym na podstawie literatury w języku polskim i angielskim, posługując się krytycznie różnorodnymi źródłami oraz odpowiednimi technologiami informatycznymi. Rygorystycznie przestrzega praw autorskich i prawa ochrony własności przemysłowej. Przeprowadza analizę wyników badań środowiskowych z zastosowaniem odpowiednich metod statystycznych i odniesień do obszarów referencyjnych oraz na tej podstawie formułuje specyfikację zadania. Opisuje własne zakończone zadanie badawcze w formie pracy naukowej ze streszczeniem w języku angielskim. Jest w stanie zaprezentować problem badawczy z zakresu ochrony środowiska z wykorzystaniem techniki multimedialnej, również w języku angielskim. Formułuje opinie zawodowe w sprawach ochrony środowiska, łącząc wiedzę z zakresu różnych przedmiotów, dokonując analizy wad i zalet różnych wariantów oraz możliwości wykorzystania nowych technik i technologii w rozwiązywaniu zadania inżynierskiego. Potrafi dokonać krytycznej analizy istniejącego rozwiązania technicznego w zakresie ochrony środowiska i zaproponować jego ulepszenie. Planuje własny rozwój osobisty. Ponadto absolwent posiada poszerzone umiejętności w zakresie komunikacji społecznej i edukacji ekologicznej. Ma poczucie odpowiedzialności za decyzje związane ze stanem środowiska, bezpieczeństwem żywności i jakością życia, kierując się zasadą przewidywania skutków i ograniczenia ryzyka. Identyfikuje zagrożenia środowiskowe, wyznacza priorytety działań i odpowiedzialnie realizuje zadania.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do pracy w instytucjach ochrony i kształtowania środowiska, administracji rządowej i samorządowej, przedsiębiorstwach inżynierii komunalnej, w zakładach przemysłowych, biurach projektowych i konsultingowych oraz instytutach naukowo-badawczych i edukacji.



przejdź do spisu treści
STUDIA I STOPNIA 
kwalifikacja: biologia albo chemia albo matematyka uzyskany tytuł: inżynier 

STACJONARNE (S)
przewidywany limit przyjęć: 60 
początek zajęć: semestr zimowy czas trwania studiów: 3,5 roku / 7 semestrów 

CHARAKTERYSTYKA
 kierunek obejmuje szeroki zakres wiedzy związanej ze zdrowiem roślin w uprawach ogrodniczych i rolniczych oraz zieleni miejskiej; dotyczy czynników wywołanych przez agrofagi oraz działaniem innych, sprzyjających rozwojowi chorób fizjologicznych; student zdobywa rzetelną wiedzę dotyczącą biologii, szkodliwości i metod identyfikacji patogenów, szkodników i chwastów; absolwent rozumie interakcje między roślinami, fitofagami i ich wrogami naturalnymi oraz potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę do ochrony zdrowia roślin, a tym samym do poprawienia jakości i zdrowotności produkowanej żywności; kierunek kształtuje potrzebę stosowania profilaktyki oraz bezpiecznych metod ochrony roślin, opartych na znajomości biologii, ekologii i fizjologii czynników chorobotwórczych i szkodliwych.

ELEMENTY PROGRAMU STUDIÓW 
agroekologia, mikroorganizmy chorobotwórcze, morfologia i anatomia zwierząt, fizjologia roślin, żywienie mineralne i choroby fizjologiczne roślin, diagnostyka entomologiczna i fitopatologiczna, środki ochrony roślin i produkty biobójcze, integrowana ochrona roślin przed szkodnikami, chorobami i chwastami, zwalczanie organizmów szkodliwych w uprawach ekologicznych, ekotoksykologia i ochrona środowiska, choroby roślin na terenach zurbanizowanych, entomologia i fitopatologia miejska, szkodniki i patogeny o znaczeniu sanitarnym, agrotechnika jako źródło stresu dla roślin, technika ochrony roślin, prawo w ochronie roślin, infrastruktura ekologiczna gospodarstw, biostymulatory w ochronie roślin, rośliny ogrodnicze w fitoremediacji.

SYLWETKA ABSOLWENTA
absolwenci potrafią identyfikować patogeny roślin, szkodniki i chwasty wykorzystując tradycyjne metody diagnostyczne, jak również techniki oparte na najnowszych osiągnięciach fizjologii roślin, genetyki, biologii molekularnej i informatyki; posiadają wiedzę niezbędną do podejmowania właściwych działań w celu ich zwalczania w sposób skuteczny i bezpieczny dla środowiska oraz ekonomicznie uzasadniony, jednocześnie ograniczając działanie czynników szkodliwych; potrafią podejmować działania profilaktyczne z uwzględnieniem różnych form monitoringu i systemów wspomagania decyzji; w okresie studiów zdobywają świadomość znaczenia dla społeczeństwa i środowiska naturalnego zawodowej i etycznej odpowiedzialności za skutki wdrażanych metod ochrony roślin przed chorobami, szkodnikami i chwastami; posiadają wiedzę, umiejętności i kompetencje do pracy na różnych stanowiskach, zarówno operacyjnych, jak i kierowniczych, w firmach związanych z ochroną roślin.

PERSPEKTYWY ZAWODOWE
absolwenci są przygotowani do podjęcia pracy w gospodarstwie indywidualnym, w dużych gospodarstwach rolnych, w firmach usługowych zajmujących się ochroną roślin, w jednostkach naukowo-badawczych, uczelniach i instytutach naukowych, w szkolnictwie, w inspektoratach ochrony roślin i nasiennictwa oraz agendach UE nadzorujących system integrowanej ochrony roślin, w kwarantannowych punktach granicznych, w ogrodach botanicznych i arboretach, w firmach nasiennych i hodowlanych, w firmach zajmujących się produkcją oraz dystrybucją pestycydów i nawozów oraz w centrach ogrodniczych.


przejdź do spisu treści



Ogrodnictwo jest dziedziną nauki i praktyki rolniczej nastawioną na poprawę jakości życia człowieka. Kształci specjalistów o szerokim profilu zawodowym, umożliwiając im zdobycie wszechstronnej wiedzy ogólnoprzyrodniczej i fachowej. W programach nauczania duży nacisk został położony na doskonalenie praktycznego stosowania zdobytej na zajęciach wiedzy z zakresu proekologicznych technologii produkcji ogrodniczej i marketingu, kształtowania krajobrazu i ochrony przyrody oraz wdrażania szeroko pojętego postępu naukowo-technicznego w ogrodnictwie, ze szczególnym uwzględnieniem metod nowoczesnej biotechnologii roślin.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Ogrodnictwo ma podstawową wiedzę z zakresu biologii, chemii i nauk pokrewnych, niezbędną do rozumienia procesów zachodzących w roślinach ogrodniczych oraz wiedzę ekonomiczną z zakresu ogrodnictwa i ekonomiczno-prawnych podstaw biznesu. Ponadto ma ogólną wiedzę na temat zjawisk i procesów zachodzących w atmosferze i środowisku glebowym oraz na temat funkcjonowania organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, pozwalającą na wykorzystanie tych organizmów w ogrodnictwie. Zna chemiczne i niechemiczne metody ochrony roślin oraz zasady ich stosowania. Dodatkowo absolwent zna podstawowe metody, techniki i technologie stosowane w produkcji roślin ogrodniczych oraz pozwalające kształtować potencjał przyrody w celu poprawy jakości życia człowieka. Dysponuje wiedzą na temat gatunków i odmian roślin ogrodniczych, ich zastosowania oraz metod ich tworzenia. Posiada wiedzę na temat środowiskowych, społecznych i ekonomicznych uwarunkowań produkcji ogrodniczej. Nie są mu obce czynniki wpływające na jakość produktów ogrodniczych, a ponadto zna metody i techniki stosowane do oceny jakości produktów ogrodniczych. Ma ogólną wiedzę na temat wpływu produktów ogrodniczych i zawartych w nich substancji na jakość życia. Dysponuje podstawową wiedzą o użytkowaniu obiektów, urządzeń i narzędzi wykorzystywanych w ogrodnictwie oraz wiedzę dotyczącą różnorodności biologicznej i zrównoważonego jej użytkowania. Zna podstawowe zasady i metody ochrony środowiska naturalnego oraz zagrożenia związane z działalnością ogrodniczą. Absolwent zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady dotyczące ochrony własności intelektualnej oraz posiada wiedzę na temat współczesnych technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi pracować w podstawowych obiektach produkcji ogrodniczej i utrzymać ich funkcjonowanie na optymalnym poziomie. Umie dokonać analizy i oceny przydatności rozwiązań technicznych, obiektów, urządzeń i maszyn stosowanych w produkcji ogrodniczej. Wykorzystuje wiedzę na temat metod i technologii stosowanych w uprawie roślin w planowaniu produkcji ogrodniczej. Projektuje wyposażenie i infrastrukturę gospodarstw ogrodniczych oraz dostosowuje rodzaj oraz standardowe metody produkcji ogrodniczej do uwarunkowań środowiskowych. Podejmuje decyzje w zakresie prowadzenia produkcji ogrodniczej na poziomie zawodowym oraz jest w stanie dokonać wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich związanych z działalnością ogrodniczą. Identyfikuje potencjalne zagrożenia związane z podejmowaną działalnością ogrodniczą. Potrafi wykorzystać metody analityczne do oceny materiału roślinnego. Wykorzystuje podstawowe technologie informatyczne w celu pozyskiwania i przetwarzania informacji, a ponadto potrafi korzystać z bibliotecznych i internetowych baz danych. Posługuje się fachowym słownictwem z zakresu ogrodnictwa. Absolwent posiada umiejętność przeprowadzenia – pod kierunkiem opiekuna naukowego – prostego eksperymentu i interpretacji uzyskanych wyników. Przygotowuje i interpretuje prace projektowe z zakresu działalności ogrodniczej. Wykonuje prace pisemne dotyczące zagadnień związanych z ogrodnictwem. Potrafi zaprezentować szczegółowe zagadnienie związane z ogrodnictwem w formie wystąpienia ustnego wspartego prezentacją multimedialną. Ponadto posiada znajomość języka obcego w stopniu pozwalającym na korzystanie z literatury fachowej oraz na komunikację.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Ogrodnictwo ma zaawansowaną wiedzę z zakresu biologii, chemii i nauk pokrewnych, niezbędną do rozumienia procesów zachodzących w roślinach ogrodniczych, jak również rozszerzoną wiedzę ekonomiczną z zakresu ogrodnictwa i ekonomiczno-prawnych podstaw biznesu. Ponadto cechuje się pogłębioną wiedzą na temat zjawisk i procesów zachodzących w atmosferze i środowisku glebowym oraz rozszerzoną wiedzą o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, pozwalającą na wykorzystanie tych organizmów w ogrodnictwie. Ma zaawansowaną wiedzę na temat chemicznych i niechemicznych metod ochrony roślin i zasad ich stosowania oraz dodatkowo zna zaawansowane metody, techniki i technologie stosowane w produkcji roślin ogrodniczych, pozwalające kształtować potencjał przyrody w celu poprawy jakości życia człowieka. Absolwent dysponuje wiedzą na temat gatunków i odmian roślin ogrodniczych, ich zastosowania oraz zaawansowanych metod ich hodowli. Ma poszerzoną wiedzę w zakresie środowiskowych, społecznych i ekonomicznych uwarunkowań produkcji ogrodniczej. Nie są mu obce czynniki wpływające na jakość produktów ogrodniczych. Ponadto zna zaawansowane metody i techniki stosowane do oceny jakości produktów ogrodniczych oraz ma pogłębioną wiedzę na temat wpływu produktów ogrodniczych i zawartych w nich substancji na jakość życia. Ma poszerzoną wiedzę o użytkowaniu obiektów, urządzeń i narzędzi wykorzystywanych w ogrodnictwie oraz dotyczącą różnorodności biologicznej i zrównoważonego jej użytkowania. Dysponuje rozszerzoną wiedzą na temat zasad i metod ochrony środowiska naturalnego oraz zagrożeń związanych z działalnością ogrodniczą. Ponadto zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady dotyczące ochrony własności intelektualnej, ze szczególnym uwzględnieniem prawa autorskiego. Posiada rozszerzoną wiedzę na temat współczesnych technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi pracować w rozbudowanych obiektach produkcji ogrodniczej i utrzymać ich funkcjonowanie na optymalnym poziomie. Dokonuje zaawansowanej analizy i oceny przydatności rozwiązań technicznych, obiektów, urządzeń i maszyn stosowanych w produkcji ogrodniczej oraz krytycznej analizy metod i technologii stosowanych w uprawie roślin, planując produkcję ogrodniczą. Projektuje wyposażenie i infrastrukturę specjalistycznych gospodarstw ogrodniczych. Dostosowuje rodzaj oraz zaawansowane metody produkcji ogrodniczej do uwarunkowań środowiskowych. Samodzielnie podejmuje decyzje w zakresie prowadzenia działalności ogrodniczej na poziomie zawodowym. Jest w stanie dokonać analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich związanych z działalnością ogrodniczą. Identyfikuje i wszechstronnie analizuje problemy i zagrożenia związane z podejmowaną działalnością ogrodniczą. Wykorzystuje zaawansowane metody analityczne do oceny materiału roślinnego. Posługuje się odpowiednimi technologiami informatycznymi w celu pozyskiwania i przetwarzania informacji. Korzysta z bibliotecznych i internetowych baz danych w sposób zaawansowany. Posługuje się fachowym słownictwem z zakresu ogrodnictwa. Planuje i przeprowadza eksperymenty naukowe i interpretuje uzyskane wyniki. Samodzielnie przygotowuje i interpretuje prace projektowe z zakresu działalności ogrodniczej. Potrafi przygotować różnego rodzaju prace pisemne dotyczące zagadnień związanych z ogrodnictwem. Posiada pogłębioną umiejętność prezentacji zagadnień związanych z ogrodnictwem w formie wystąpień ustnych, wspartych prezentacjami multimedialnymi. Cechuje go pogłębiona znajomość języka obcego w stopniu pozwalającym na korzystanie z literatury fachowej i komunikację.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku przygotowani są do podjęcia pracy w:
  • specjalistycznych gospodarstwach ogrodniczych;
  • przetwórstwie owocowo-warzywnym;
  • administracji, usługach i doradztwie ogrodniczym;
  • instytucjach związanych z kształtowaniem i konserwacją terenów zieleni;
  • instytutach badawczych, ośrodkach badawczo-rozwojowych oraz szkolnictwie.


przejdź do spisu treści
Pedagogika należy do nauk społecznych i charakteryzuje się dużą interdyscyplinarnością. Obejmuje swoim zakresem wszelkie formy kształcenia dzieci i młodzieży, a także pozwala uzyskać informacje dotyczące pomocy społecznej dla osób poszkodowanych przez los, emigrantów, w zakresie opieki nad osobami starszymi czy zarządzania placówką oświatową. Studia kształtują szeroką gamę umiejętności i kompetencji społecznych oczekiwanych przez przyszłych pracodawców, niezbędnych dla sprawnego funkcjonowania w warunkach gospodarki wolnorynkowej. Podczas studiów można dowiedzieć się jak ciekawie wykorzystać zdobycze kultury w procesie edukacji lub znaleźć własny pomysł na przyszłe życie zawodowe. Studia przeznaczone są dla osób, które chciałyby podjąć pracę w szeroko rozumianej oświacie lub zajmować się pracą z ludźmi.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Pedagogika zna elementarną terminologię używaną w pedagogice i rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie dyscyplin pokrewnych. Posiada podstawową wiedzę o miejscu pedagogiki w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk. Dysponuje uporządkowaną wiedzą na temat wychowania i kształcenia, ich filozoficznych, społeczno-kulturowych, historycznych, biologicznych, psychologicznych i medycznych podstawach. Znane są mu wybrane koncepcje człowieka: filozoficzne, psychologiczne i społeczne, stanowiące teoretyczne podstawy działalności pedagogicznej. Ma podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym oraz społecznym. Wykazuje podstawową wiedzę o rodzajach więzi społecznych i o rządzących nimi prawidłowościach. Posiada elementarną wiedzę o różnych rodzajach struktur społecznych i instytucjach życia społecznego oraz zachodzących między nimi relacjach. Dysponuje elementarną wiedzą dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, ich prawidłowości i zakłóceń. Zna podstawowe teorie dotyczące wychowania, uczenia się i nauczania, rozumie różnorodne uwarunkowania tych procesów. Ma podstawową, uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących. Znane mu są najważniejsze tradycyjne i współczesne nurty i systemy pedagogiczne, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania. Wykazuje elementarną wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań w pedagogice, a w szczególności o problemach badawczych, metodach, technikach i narzędziach badawczych. Zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne metody. Posiada elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin pedagogiki, obejmującą terminologię, teorię i metodykę. Dysponuje podstawową wiedzą o strukturze i funkcjach systemu edukacji oraz celach, podstawach prawnych, organizacji i funkcjonowaniu różnych instytucji edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, terapeutycznych, kulturalnych i pomocowych. Ma podstawową wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, opiekuńczej, kulturalnej i pomocowej. Wykazuje elementarną wiedzę o metodyce wykonywania typowych zadań, normach, procedurach stosowanych w różnych obszarach działalności pedagogicznej. Posiada elementarną wiedzę o bezpieczeństwie i higienie pracy w instytucjach edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych. Dysponuje elementarną wiedzą na temat projektowania ścieżki własnego rozwoju oraz ma uporządkowaną wiedzę na temat zasad i norm etycznych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi dokonać obserwacji i interpretacji zjawisk społecznych. Analizuje ich powiązania z różnymi obszarami działalności pedagogicznej. Umie wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów i wzorów ludzkich zachowań. Posługuje się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań, diagnozowania i prognozowania sytuacji oraz analizowania strategii działań praktycznych w odniesieniu do różnych kontekstów działalności pedagogicznej. Jest w stanie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT). Posiada elementarne umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań pedagogicznych. Potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT) oraz wskazywać kierunki dalszych badań. W sposób precyzyjny i spójny wypowiada się w mowie i na piśmie na tematy dotyczące wybranych zagadnień pedagogicznych, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych dyscyplin. Ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych zarówno ze specjalistami w zakresie pedagogiki, jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów. Posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów. Ocenia przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami działalności pedagogicznej. Posługuje się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań pedagogicznych. Potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów pedagogicznych, prognozować przebieg ich rozwiązywania oraz przewidywać skutki planowanych działań. Umie animować prace nad rozwojem uczestników procesów pedagogicznych oraz wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się przez całe życie. Posługuje się zasadami i normami etycznymi w podejmowanej działalności; dostrzega i analizuje dylematy etyczne, przewiduje skutki konkretnych działań pedagogicznych. Pracuje w zespole pełniąc różne role - umie przyjmować i wyznaczać zadania, ma elementarne umiejętności organizacyjne pozwalające na realizację celów związanych z projektowaniem i podejmowaniem działań profesjonalnych. Jest w stanie dokonać analizy własnych działań i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji w przyszłym działaniu.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Pedagogika zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym. Posiada pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o źródłach i miejscu pedagogiki w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk. Dysponuje pogłębioną i uporządkowaną wiedzą o współczesnych kierunkach rozwoju pedagogiki, jej nurtach i systemach pedagogicznych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania. Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat specyfiki przedmiotowej i metodologicznej pedagogiki. Zna główne szkoły, orientacje badawcze, strategie i metody badań stosowanych w naukach społecznych i humanistycznych - zna mapę stanowisk i podejść metodologicznych, rozumie postulat wieloparadygmatyczności prowadzenia badań w pedagogice. Wykazuje uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat subdyscyplin i specjalizacji pedagogiki, obejmującą terminologię, teorię i metodykę. Posiada pogłębioną wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym oraz społecznym. Dysponuje pogłębioną wiedzą o rodzajach więzi społecznych i o rządzących nimi prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów edukacyjnych. Ma rozszerzoną wiedzę o różnych rodzajach struktur społecznych i instytucjach życia społecznego oraz zachodzących między nimi relacjach istotnych z punktu widzenia procesów edukacyjnych. Wykazuje uporządkowaną wiedzę o kulturowych uwarunkowaniach procesów edukacyjnych oraz o celach, organizacji i funkcjonowaniu instytucji edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych, pomocowych i terapeutycznych, pogłębioną w wybranych zakresach. Dysponuje pogłębioną i rozszerzoną wiedzą na temat biologicznych, psychologicznych, społecznych, filozoficznych podstaw kształcenia i wychowania. Rozumie istotę funkcjonalności i dysfunkcjonalności, harmonii i dysharmonii, normy i patologii. Ma uporządkowaną wiedzę na temat teorii wychowania, uczenia się i nauczania oraz innych procesów edukacyjnych. Wykazuje pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących. Posiada uporządkowaną wiedzę o strukturze i funkcjach systemu edukacji. Zna wybrane systemy edukacyjne innych krajów. Dysponuje uporządkowaną wiedzą o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, opiekuńczej, kulturalnej, pomocowej i terapeutycznej, pogłębioną w wybranych zakresach. Ma uporządkowaną wiedzę na temat zasad i norm etycznych oraz etyki zawodowej.

Absolwent studiów drugiego stopnia posiada pogłębione umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych rozmaitej natury, przy użyciu różnych źródeł oraz interpretowania ich z punktu widzenia problemów edukacyjnych. Potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizy złożonych problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych, pomocowych i terapeutycznych, a także diagnozowania i projektowania działań praktycznych. Sprawnie porozumiewa się przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych ze specjalistami w zakresie pedagogiki, jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów, korzystając z nowoczesnych rozwiązań technologicznych. W sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiada się w mowie i na piśmie. Posiada umiejętność konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące różnych zagadnień pedagogicznych z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych dyscyplin naukowych. Posiada pogłębione umiejętności prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierania ich rozbudowaną argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów, kierując się przy tym zasadami etycznymi. Dysponuje rozwiniętymi umiejętnościami badawczymi: rozróżnia orientacje w metodologii badań pedagogicznych, formułuje problemy badawcze, dobiera adekwatne metody, techniki i konstruuje narzędzia badawcze; opracowuje, prezentuje i interpretuje wyniki badań, wyciąga wnioski, wskazuje kierunki dalszych badań w obrębie wybranej subdyscypliny pedagogiki. Ma pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań. Sprawnie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych. Generuje oryginalne rozwiązania złożonych problemów pedagogicznych i prognozuje przebieg ich rozwiązywania oraz przewiduje skutki planowanych działań w określonych obszarach praktycznych. Wybiera i stosuje właściwy dla danej działalności pedagogicznej sposób postępowania, potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych. Potrafi twórczo animować prace nad własnym rozwojem oraz rozwojem uczestników procesów edukacyjno-wychowawczych oraz wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się przez całe życie. Umie pracować w zespole - wyznaczać oraz przyjmować wspólne cele działania oraz przyjąć rolę lidera.


Perspektywy zawodowe

Studia przygotowują specjalistów do pracy w:
  • placówkach oświatowo-wychowawczych;
  • instytucjach i stowarzyszeniach kulturalnych;
  • organizacjach społecznych;
  • administracji samorządowej;
  • instytucjach i placówkach kulturalno-oświatowych;
  • lokalnych i międzynarodowych programach kulturalnych;
  • ośrodkach pomocy społecznej;
  • muzealnictwie i ochronie zabytków;
  • regionalnych programach i stowarzyszeniach kulturalnych;
  • animacji społeczno-kulturowej;
  • organizacji turystyki edukacyjnej i agroturystyki;
  • we wszystkich dziedzinach gospodarki, wymagających kompetencji międzyludzkich.


przejdź do spisu treści



Studia mają charakter przyrodniczo-techniczny, obejmujący podstawowe dyscypliny przyrodnicze dostarczające studentom poszerzoną wiedzę biologiczną i chemiczną oraz wiedzę o środowisku. Student może wybrać własną indywidualną ścieżkę kształcenia i w ponad 30% decyduje o programie realizowanych studiów przez wybór z szerokiej oferty specjalności i przedmiotów fakultatywnych. Studia na kierunku Rolnictwo kształtują także cechy osobowości, jak umiejętność kreatywnego myślenia i twórczego działania, przystosowując absolwentów do twórczej pracy w bardzo szybko zmieniającej się rzeczywistości.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Rolnictwo ma podstawową wiedzę z zakresu biologii, chemii, matematyki i fizyki, niezbędną do rozumienia zjawisk i procesów zachodzących w rolniczej przestrzeni produkcyjnej i środowisku. Opisuje i analizuje zjawiska składające się na funkcjonowanie przyrody ożywionej i nieożywionej na różnych poziomach jej organizacji. Klasyfikuje i stosuje podstawowe metody statystyczne i narzędzia informatyczne służące ocenie i analizie zjawisk oraz procesów zachodzących w rolnictwie. Ponadto dysponuje podstawową wiedzą ekonomiczną, prawną i społeczną niezbędną do organizowania produkcji rolniczej i funkcjonowania społeczności obszarów wiejskich. Przedstawia i analizuje podstawowe procesy biologiczne zachodzące w roślinie i łanie roślin z uwzględnieniem czynników determinujących wielkość i jakość plonu roślin oraz ich reakcje na czynniki środowiska. Ocenia znaczenie czynników determinujących dziedziczenie cech organizmów żywych oraz sposobów genetycznego doskonalenia właściwości roślin. Klasyfikuje i ocenia podstawowe cechy i czynniki determinujące właściwości środowiska glebowego oraz prawidłowo interpretuje zależności między środowiskiem glebowym, rośliną i ekosystemem. Rozpoznaje i klasyfikuje podstawowe patogeny, szkodniki i chwasty, opisuje i ocenia szkodliwość ich występowania w uprawach rolniczych oraz wybiera i planuje sposoby regulacji ich występowania. Opisuje i planuje zastosowanie oraz ocenia efekt stosowania podstawowych metod, technik i technologii oraz narzędzi i materiałów pozwalających na maksymalizację plonu i jego jakości w warunkach zrównoważonego rolnictwa. Absolwent posiada ogólną wiedzę z zakresu biologii, żywienia i chowu podstawowych gatunków zwierząt gospodarskich oraz podstawową wiedzę w zakresie ochrony środowiska - analizuje i ocenia wpływ produkcji rolniczej na stan środowiska przyrodniczego. Rozpoznaje i analizuje rekreacyjno-społeczne funkcje przestrzeni rolniczej i środowiska przyrodniczego. Ponadto posiada wiedzę z zakresu polityki rozwoju obszarów wiejskich, w tym Wspólnej Polityki Rolnej UE. Posiada podstawową wiedzę z zakresu ekonomiki, zarządzania, rachunkowości i marketingu w działalności rolniczej. Analizuje i ocenia właściwości podstawowych surowców roślinnych i zwierzęcych oraz sposoby ich wykorzystania, a także planuje technologie ich produkcji.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi zdobywać i gromadzić wiedzę z różnych źródeł, analizować informacje i wnioskować oraz stale poszerzać zdobytą wiedzę w procesie samokształcenia. Identyfikuje i analizuje interakcje między osiągnięciami nauk przyrodniczych i postawami społeczeństwa. Rozpoznaje standardowe zjawiska przyrodnicze, ekonomiczne i społeczne. Stosuje i ocenia przydatność podstawowych technik i technologii oraz metod matematycznych i statystycznych w celu gromadzenia, przetwarzania i analizy danych eksperymentalnych. Analizuje i prawidłowo interpretuje przeczytany tekst naukowy i techniczny oraz fakty doświadczalne, używając języka typowego dla danej dyscypliny wiedzy. Projektuje i wykonuje pod nadzorem zadania badawcze. Umie pozyskiwać oraz przetwarzać dane i informacje stosując technologie informatyczne, a ponadto posiada zdolność podejmowania decyzji z zastosowaniem informatycznych systemów wspomagania. Przygotowuje i przedstawia typowe prace pisemne i prelekcje w języku polskim i wybranym języku obcym z zakresu rolnictwa, zgodnie z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Absolwent wykorzystuje mechanizmy Wspólnej Polityki Rolnej dla potrzeb rozwoju gospodarstw rolnych i obszarów wiejskich. Analizuje i optymalizuje efekty ekonomiczne produkcji rolniczej. Ocenia i interpretuje podstawowe parametry biologiczne roślin w celu diagnozowania fizjologiczno-biochemicznego stanu roślin. Ponadto ocenia parametry oraz projektuje modyfikacje stanu środowiska glebowego w celu polepszenia warunków wzrostu roślin i stanu środowiska przyrodniczego. Rozpoznaje rodzaje i poziom porażenia roślin patogenami i zachwaszczenia łanu oraz projektuje właściwe sposoby zwalczania patogenów, szkodników i chwastów. Opisuje i projektuje sposoby optymalizacji warunków produkcji roślinnej wykorzystując znajomość metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów oraz potencjału środowiska w celu maksymalizacji wielkości i jakości plonu. Identyfikuje i opisuje czynniki determinujące dobrostan zwierząt i sposoby jego kształtowania.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Rolnictwo ma pogłębioną wiedzę z zakresu nauk przyrodniczych i możliwości jej aplikacji w kształtowaniu potencjału przyrody dla poprawy życia człowieka. Dodatkowo dysponuje poszerzoną wiedzą ekonomiczną, prawną i społeczną, włącznie z zasadami ochrony własności przemysłowej, prawa autorskiego i korzystania z zasobów informacji patentowej. Zna zaawansowane techniki i technologie produkcji oraz nieprodukcyjną rolę rolnictwa. Rozumie zasady WPR UE, rozwijające indywidualną i zespołową przedsiębiorczość oraz działania determinujące funkcjonowanie i zrównoważony rozwój obszarów wiejskich.

Absolwent studiów drugiego stopnia posiada zaawansowaną umiejętność zbierania i gromadzenia informacji pochodzących z różnych źródeł oraz ich analizy i przetwarzania. Ma ponadto zaawansowane umiejętności prezentowania swoich poglądów w formie werbalnej, pisemnej i graficznej z użyciem technologii informatycznych. Umie samodzielnie uzasadnić, zaplanować, założyć, wykonać eksperyment i zinterpretować uzyskane wyniki z wykorzystaniem metod statystycznych. Analizuje i projektuje sposoby optymalizacji produkcji roślinnej z wykorzystaniem znajomości metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów oraz potencjału środowiska w celu maksymalizacji wielkości i jakości plonu oraz efektów ekonomicznych. Absolwent samodzielnie przygotowuje i przedstawia pogłębione prace pisemne i prelekcje w języku polskim i wybranym języku obcym z zakresu rolnictwa, zgodnie z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.

Absolwenci kierunku rolnictwo posiadają specjalistyczną wiedzę w zakresie technologii produkcji rolniczej, zwłaszcza roślinnej oraz praktyczne przygotowanie do samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego. Ponadto są przygotowani do pracy w usługach i doradztwie rolniczym. Są kompetentni w zakresie wykorzystywania technik informatycznych, zarządzania produkcją rolniczą i jej kontroli oraz wykorzystywania i funkcjonowania infrastruktury rolniczej.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do pracy w agrobiznesie, placówkach naukowo-badawczych i szkolnictwie, administracji rządowej i samorządowej, firmach hodowlano-nasiennych oraz zajmujących się marketingiem środków ochrony roślin, firmach agro-konsultingowych, jednostkach zajmujących się ochroną i rekultywacją środowiska, inspekcjach ochrony środowiska, stowarzyszeniach ekologicznych i jednostkach certyfikujących gospodarstwa ekologiczne, redakcjach czasopism rolniczych, redakcjach radiowych i telewizyjnych.

Wykaz przykładowych zajmowanych i potencjalnych miejsc i stanowisk pracy, do których objęcia absolwent jest przygotowany:
  • administracja rządowa i samorządowa związana z rolnictwem, np. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Agencja Rynku Rolnego, Agencja Nieruchomości Rolnych, Sejmiki Województw, Urzędy Marszałkowskie, Urzędy Gminne, Starostwa Powiatowe; stanowiska takie jak: referent, samodzielny referent, specjalista, starszy specjalista, kierownik działu, dyrektor;
  • przedsiębiorstwa produkcyjne zajmujące się w szczególności produkcją surowców rolnych, nawozów i środków ochrony roślin;
  • przedsiębiorstwa usługowo-handlowe zajmujące się w szczególności obrotem surowcami rolnymi, nawozami, środkami ochrony roślin, w tym na rynkach wtórnych, jak rynki hurtowe i giełdy towarowe;
  • przedsiębiorstwa przetwórstwa żywności, zwłaszcza wstępnego przerobu, jak: przetwórstwo owoców i warzyw, cukrownie, młyny zbożowe, elewatory, fermy zwierzęce;
  • grupy producenckie oraz jednostki doradztwa rolniczego, w tym rządowe Ośrodki Doradztwa Rolniczego; na stanowiskach doradcy oraz stanowiskach kierowniczych, Stacje Chemiczno-Rolnicze itp.;
  • instytuty resortowe i branżowe oraz jednostki certyfikujące;
  • własne specjalistyczne gospodarstwa rolne;
  • przedsiębiorstwa produkcji rolniczej; jako właściciele i menedżerowie zarządzający produkcją rolniczą.


przejdź do spisu treści
Studia na kierunku Socjologia przeznaczone są dla osób, które pasjonuje praca z ludźmi i wszelkie aspekty funkcjonowania człowieka w społeczeństwie. Studenci uzyskują wiedzę na temat najnowszych metod i technologii informatycznych, które wykorzystywane są do analizy zjawisk społecznych. Potrafią analizować zachodzące przekształcenia społeczne i prognozować ich kierunki, a także przewidywać konsekwencje tych przekształceń dla regionów i społeczności lokalnych. Potrafią także prowadzić badania zmian rynku pracy, działać w zakresie problemów komunikacji społecznej i diagnozować zjawiska patologii społecznej. W zależności od poziomu i formy studiów studenci mogą poszerzać wiedzę w zakresie: komunikacji społecznej, socjologii polityki i stosunków międzynarodowych, a także socjologii spraw publicznych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Socjologia zna i rozumie podstawowe terminy i pojęcia stosowane w socjologii oraz najważniejsze teorie socjologiczne. Posiada ogólną wiedzę z zakresu socjologii, poszerzoną o podstawy nauk społecznych, a ponadto zna podstawowe zagadnieniach z zakresu psychologii i ekonomii. Dysponuje ogólną wiedzą o relacjach między socjologią a innymi naukami społecznymi, o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi naukami społecznymi. Ma ogólną wiedzę o człowieku jako podmiocie umiejscowionym w strukturze relacji społecznych, których jest współtwórcą i w ramach których podejmuje działania oraz o rodzajach więzi społecznych i rządzących nimi prawidłowościach. Absolwent posiada ogólną wiedzę o strukturach i instytucjach społecznych, o normach i regułach będących podstawą ich funkcjonowania, o relacjach między strukturami i instytucjami społecznymi. Dysponuje ogólną wiedzą o procesach zmian struktur i instytucji społecznych, przyczynach, przebiegu i implikacjach tych zmian oraz powiązaniach między różnymi układami instytucjonalnymi w społeczeństwie. Ma ogólną wiedzę zarówno o współczesnych, jak i klasycznych koncepcjach socjologicznych, podejmujących problematykę struktur i instytucji społecznych. Znane mu są podstawowe metody i techniki prowadzenia badań socjologicznych oraz posiada wiedzę na temat nowych technik wykorzystywanych w badaniach socjologicznych. Ma ogólną wiedzę dotyczącą możliwości zastosowania poszczególnych rodzajów badań socjologicznych oraz zdaje sobie sprawę z norm i zasad obowiązujących w pracy socjologa. Dysponuje podstawową, uporządkowaną wiedzą o różnych subdyscyplinach w socjologii, obejmującą podstawowe pojęcia, metody i koncepcje. Ma wiedzę o podstawowych pojęciach i zasadach ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego. Posiada wiedzę niezbędną do przygotowania prostej analizy zjawiska lub procesu społecznego.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi wykorzystać teoretyczną wiedzę z dziedziny socjologii do analizy i interpretacji zjawisk i procesów społecznych. Posługuje się podstawowymi koncepcjami teoretycznymi w celu analizowania przyczyn i implikacji konkretnych zjawisk i procesów społecznych. Posiada umiejętność realizowania podstawowych etapów procedury badawczej: gromadzi dane i przeprowadza proste badania zjawisk społecznych, wykorzystując metody ilościowe i jakościowe, potrafi sformułować wnioski i przedstawić wyniki. Wykonuje podstawowe analizy statystyczne, posługując się narzędziami informatycznymi oraz ocenia przydatność podstawowych metod i technik do realizacji konkretnych celów badawczych. Jest w stanie samodzielnie, korzystając z różnych źródeł, zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności profesjonalne. Umie posługiwać się zasadami i normami etycznymi, dostrzegać i analizować dylematy etyczne w swoich działaniach, dokonać oceny efektów podejmowanych przez siebie działań oraz wprowadzić ewentualnie niezbędne korekty. Potrafi na podstawie zgromadzonych źródeł przygotować wypowiedź ustną i pracę pisemną, dotyczącą zagadnień społecznych w języku polskim. Porozumiewa się w języku obcym. Jest w stanie przygotować prostą prognozę zjawisk społecznych oraz znaleźć teoretyczne uzasadnienie wniosków uzyskanych na podstawie badań empirycznych. Ponadto potrafi dokonać prostej weryfikacji wyników badań społecznych i przedstawić ich ocenę pod kątem trafności, rzetelności i wiarygodności. Umie dokonać oceny wiarygodności źródeł informacji i danych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia rozumie potrzebę systematycznego aktualizowania swojej wiedzy oraz potrafi rozwijać i doskonalić swoje kompetencje. Umie współdziałać w zespole i przyjmować rożne role społeczne, dzięki posiadanym podstawowym umiejętnościom organizacyjnym umożliwiającym realizację zamierzonych działań. Potrafi w spójny sposób komunikować się w zakresie problematyki społecznej zarówno ze specjalistami, jak i odbiorcami spoza grona specjalistów. Działa zgodnie z zasadami etyki i jest przygotowany do rozstrzygania etycznych dylematów związanych z pracą socjologa. Jest przygotowany do aktywnego działania przy opracowaniu i realizacji projektów społecznych, podejmowanych przez różne organizacje i instytucje. Zwraca uwagę na możliwości zastosowania różnych metod w badaniu i analizowaniu procesów i zjawisk społecznych.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Socjologia ma zaawansowaną wiedzę z zakresu związków współczesnej socjologii z dorobkiem innych nauk oraz o różnych strukturach i instytucjach społecznych, o normach i regułach będących podstawą ich funkcjonowania oraz o zachodzących w nich procesach. Ponadto dysponuje pogłębioną wiedzą o wybranych subdyscyplinach w socjologii, obejmującą pojęcia, metody i koncepcje. Ma rozszerzoną wiedzę na temat relacji między różnymi rodzajami struktur społecznych oraz procesów zmian struktur i instytucji społecznych, przyczyn, przebiegu i implikacjach tych zmian. Posiada ponadto rozbudowaną wiedzę na temat złożoności współczesnego społeczeństwa i dynamiki zachodzących w nim zmian. Dysponuje pogłębioną wiedzą w zakresie wybranych metod i technik prowadzenia badań socjologicznych. Jego wiedza umożliwia mu przygotowanie i realizację badań ilościowych i jakościowych; znane mu są podstawowe techniki badań terenowych i interpretacji ich wyników, w szczególności wie, jak projektować, monitorować i ewaluować programy służące rozwiązywaniu problemów społecznych. Posiada wiedzę o wybranych metodologicznych problemach współczesnej socjologii i jej poznawczych ograniczeniach. Wie, w jaki sposób interpretować i wykorzystać wyniki badań socjologicznych.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi wykorzystać teoretyczną wiedzę z dziedziny socjologii do analizy i interpretacji zjawisk i procesów społecznych oraz zaprojektować badania ilościowe i jakościowe, korzystając z podstawowych technik badań terenowych oraz interpretacji ich wyników. W szczególności umie projektować, monitorować i ewaluować programy służące rozwiązywaniu problemów społecznych. Jest w stanie przedstawić własną propozycję rozwiązania problemu społecznego i przeprowadzić procedurę ewaluacji tego rozwiązania. Rozumie metodologiczne problemy socjologii i jej poznawcze ograniczenia. Interpretuje i poprawnie wykorzystuje wyniki badań socjologicznych. W sposób pogłębiony analizuje zjawiska społeczne, formułuje własne pytania badawcze i je weryfikuje. Potrafi w oparciu o źródła polsko- oraz obcojęzyczne przygotować zarówno rozbudowaną pracę pisemną, jak i wypowiedź ustną, dotyczącą zagadnień społecznych. Umie porozumiewać się w języku obcym na poziomie B2+.

Absolwent studiów drugiego stopnia rozumie potrzebę systematycznego aktualizowania swojej wiedzy oraz potrafi rozwijać i doskonalić swoje kompetencje. Umie współdziałać w zespole i przyjmować różne role społeczne dzięki posiadanym podstawowym umiejętnościom organizacyjnym, umożliwiającym realizację zamierzonych działań. Potrafi w spójny sposób komunikować się w zakresie problematyki społecznej zarówno ze specjalistami, jak i odbiorcami spoza grona specjalistów. Działa zgodnie z zasadami etyki i jest przygotowany do rozstrzygania etycznych dylematów związanych z pracą socjologa. Jest przygotowany do aktywnego działania przy opracowaniu i realizacji projektów społecznych podejmowanych przez różne organizacje i instytucje.


Perspektywy zawodowe

Studia przygotowują specjalistów do pracy w:
  • różnego rodzaju instytucjach i organizacjach społecznych;
  • instytutach badania opinii publicznej;
  • przedsiębiorstwach badań rynkowych;
  • agencjach reklamowych;
  • organizacjach pozarządowych;
  • instytucjach resocjalizacyjnych;
  • instytucjach pomocy społecznej;
  • placówkach oświatowych i kulturalnych;
  • mediach, wydawnictwach prasowych, radiu, telewizji, reklamie;
  • zakresie działalności public relations;
  • firmach doradztwa personalnego;
  • na różnych stanowiskach wymagających odpowiedzialności za sprawy organizacyjne, personalne i marketingowe.


przejdź do spisu treści



Wydział Inżynierii Produkcji
systemy mechatroniczne w rolnictwie precyzyjnym 

STUDIA II STOPNIA
rekrutacja:
  • dyplom SGGW studiów I stopnia na kierunkach: technika rolnicza i leśna, zarządzanie i inżynieria produkcji, inżynieria systemów biotechnicznych;
  • dyplom inżyniera innego kierunku studiów I stopnia, dla którego efekty kształcenia są zbieżne z efektami oczekiwanymi od kandydatów; jeżeli zbieżność ta jest niepełna student zobowiązany będzie do uzupełnienia braków kompetencyjnych poprzez zaliczenie wskazanych w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej przedmiotów, w wymiarze nieprzekraczającym 30 ECTS, który jest granicą dopuszczalnej rozbieżności;

  • średnia ocen ze studiów I stopnia. uzyskany tytuł: magister inżynier

STACJONARNE
przewidywany limit przyjęć: 23
początek zajęć: semestr letni
czas trwania studiów: 1,5 roku (3 semestry)


CHARAKTERYSTYKA 

Absolwenci posiadają umiejętności posługiwania się zaawansowaną wiedzą z zakresu mechatroniki zaimplementowanej na potrzeby technologii rolnictwa precyzyjnego. Potrafią wykorzystać synergię wiedzy o konstrukcji, właściwości użytkowych maszyn rolniczych oraz systemach pomiarowych, sterujących i układach wykonawczych do projektowania i konstruowania specjalistycznych urządzeń stosowanych w maszynach i pojazdach rolniczych, które wraz z technologiami telematycznymi będą wykorzystane do kompleksowego zarządzania procesami technologicznymi w rolnictwie, uwzględniającymi lokalną zmienności parametrów gleby i roślin.

Absolwenci są przygotowani do projektowania i obsługi urządzeń wykorzystywanych w rolnictwie precyzyjnym, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania i zarządzania przestrzenną i czasową zmiennością parametrów gleby, roślin uprawnych, produkcji zwierzęcej; wykorzystania technologii teledetekcji oraz przetwarzania i analizy obrazów cyfrowych stosowanych systemach produkcji roślinnej; obsługi sprzętu mechanicznego, informatycznego, elektrycznego, elektronicznego, optoelektronicznego na etapie jego eksploatacji oraz przygotowania do wykorzystania w różnych warunkach produkcji.

Absolwenci są przygotowani do twórczej działalności w zakresie projektowania, wytwarzania i eksploatacji inteligentnych maszyn i urządzeń rolniczych, w tym autonomicznych maszyn mobilnych; zarządzania procesami technologicznymi w rolnictwie; prowadzenia badań; zarządzania pracowniami projektowymi z zakresu konstrukcji maszyn i procesów technologicznych.

Absolwenci są przygotowani do samodzielnego lub zespołowego, twórczego rozwiązywania złożonych interdyscyplinarnych problemów z zakresu automatyki i robotyki, informatyki, mechaniki, elektrotechniki, elektroniki, diagnostyki wykorzystywanych w szeroko rozumianym rolnictwie precyzyjnym.


PERSPERKTYWY ZAWODOWE

Absolwenci mogą pracować w:
  • biurach konstrukcyjnych i ośrodkach badawczo-rozwojowych producentów urządzeń automatyki, wykorzystywanych
  • w maszynach rolniczych,
  • przedsiębiorstwach świadczących usługi serwisowe kompletowania systemów telematycznych dla rozwiązań wykorzystywanych w obszarze produkcji przyrodniczej,
  • przedsiębiorstwach wyspecjalizowanych w produkcji i obrocie sprzętem rolniczym,
  • stacjach serwisowych i diagnostycznych,
  • jednostkach świadczących usługi z zakresu technik rolnictwa precyzyjnego,
  • sektorze firm świadczących usługi na rzecz rolnictwa,
  • korporacjach rolniczych lub specjalistycznych gospodarstwach rolnych,
  • firmach i organizacjach wspierających modernizację rolnictwa,
  • ośrodkach naukowych i naukowo-badawczych,
  • ośrodkach doradztwa rolniczego,
  • izbach rolniczych, administracji samorządowej i gospodarczej.





przejdź do spisu treści


Kierunek Technologia Drewna obejmuje obszar nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych, jednak ze względu na swoją specyfikę zawiera wiele elementów z obszaru nauk technicznych, co ma swoje głębokie uzasadnienie w rzeczywistym zapotrzebowaniu gospodarczym ze strony przemysłu drzewnego i meblarskiego. Kierunek ten obejmuje efekty kształcenia prowadzące do uzyskania kompetencji inżynierskich. Jest w znacznej mierze kierunkiem interdyscyplinarnym, częściowo związanym bezpośrednio z kierunkiem leśnictwo oraz pośrednio i w mniejszym stopniu z takimi kierunkami jak: inżynieria materiałowa, wzornictwo, budownictwo oraz konserwacja i restauracja dzieł sztuki.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia kierunku Technologia Drewna ma podstawową wiedzę z zakresu matematyki, fizyki i nauk pokrewnych dostosowaną do kierunku technologii drewna, a ponadto wiedzę z zakresu anatomii roślin drzewiastych, budowy drewna i innych surowców lignocelulozowych. Dysponuje podstawową wiedzą z zakresu chemii i nauk pokrewnych dostosowaną do kierunku technologia drewna. Ma elementarną wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną dostosowaną do studiowanego kierunku oraz wiedzę z pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej. Posiada ogólną wiedzę na temat środowiska i zachodzących w nim zmian oraz podstaw techniki i kształtowania środowiska, dostosowaną do kierunku technologia drewna. Dysponuje również ogólną wiedzą o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zadaniach inżynierskich, dostosowaną do kierunku technologia drewna. Wykazuje znajomość materiałów stosowanych przy rozwiązywaniu zadań inżynierskich z zakresu technologii drewna oraz technologii, metod i narzędzi stosowanych przy rozwiązywaniu zadań inżynierskich z zakresu szeroko pojętego drzewnictwa. Ma wiedzę o roli i znaczeniu środowiska przyrodniczego oraz zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej, jak również o jego zagrożeniach. Posiada podstawową wiedzę na temat stanu czynników determinujących funkcjonowanie i rozwój obszarów wiejskich w powiązaniu z funkcjonowaniem przemysłu drzewnego. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego; potrafi też korzystać z zasobów informacji patentowej. Zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, wykorzystującej wiedzę z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla technologii drewna. Dysponuje podstawową wiedzą o cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych stosowanych w przemyśle drzewnym i meblarskim. Ma podstawową wiedzę dotycząca zarządzania, w tym zarządzania jakością oraz prowadzenia i kreowania działalności gospodarczej. Zna typowe technologie inżynierskie w zakresie drzewnictwa.

Absolwent studiów pierwszego stopnia posiada umiejętności wyszukiwania, rozumienia i analizy wiadomości z zakresu technologii drewna, pochodzących z różnych źródeł i podanych w różnych formach, a także dokonywania ich interpretacji, wyciągania wniosków oraz formułowania i uzasadniania opinii. Potrafi precyzyjnie porozumiewać się z różnymi podmiotami w formie werbalnej, pisemnej i graficznej. Stosuje podstawowe technologie informatyczne w zakresie pozyskiwania i przetwarzania informacji z zakresu produkcji drzewnej. Wykonuje pod kierunkiem opiekuna naukowego proste zadania badawcze lub projektowe dotyczące szeroko rozumianego drzewnictwa, prawidłowo interpretuje rezultaty i wyciąga wnioski. Dokonuje identyfikacji i standardowej analizy zjawisk wpływających na produkcję w zakresie drzewnictwa, zdrowie ludzkie, stan środowiska naturalnego i zasobów naturalnych oraz wykazuje znajomość zastosowania typowych technik i ich optymalizacji dostosowanych do technologii drewna. Posiada zdolność podejmowania standardowych działań, z wykorzystaniem odpowiednich metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów, rozwiązujących problemy w zakresie produkcji drzewnej oraz technicznych i organizacyjnych zadań inżynierskich w zakresie technologii drewna. Posiada znajomość wad i zalet podejmowanych działań mających na celu rozwiązywanie zaistniałych problemów zawodowych w celu nabrania doświadczenia i doskonalenia kompetencji inżynierskich. Posiada umiejętność przygotowania typowych technicznych prac pisemnych w języku polskim i obcym (angielskim lub niemieckim, ewentualnie rosyjskim lub francuskim), dotyczących zagadnień szczegółowych z zakresu technologii drewna, z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych oraz pochodzących z różnych źródeł. Wie, jak przygotować wystąpienie ustne w języku polskim i obcym (angielskim lub niemieckim, ewentualnie rosyjskim lub francuskim) dotyczące zagadnień szczegółowych z zakresu technologii drewna, z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych lub pochodzących z różnych źródeł. Ma umiejętności językowe w zakresie drzewnictwa i leśnictwa, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Potrafi planować i przeprowadzać eksperymenty, w tym pomiary i symulacje komputerowe, interpretować uzyskiwane wyniki i wyciągać wnioski. Wykorzystuje do formułowania i rozwiązywania zadań inżynierskich metody analityczne, symulacyjne i eksperymentalne. Potrafi w tym względzie dostrzegać ich aspekty systemowe i pozatechniczne, jak również dokonywać wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Jest w stanie dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań technicznych, w szczególności urządzeń, systemów i procesów w zakresie technologii drewna i ocenić je. Umie dokonać identyfikacji i sformułować specyfikację prostych zadań inżynierskich o charakterze praktycznym, charakterystycznych dla technologii drewna, ocenić przydatność rutynowych metod i narzędzi służących do ich rozwiązania oraz wybrać i zastosować właściwą metodę i narzędzia. Jest w stanie – zgodnie z zadaną specyfikacją – zaprojektować oraz zrealizować proste urządzenie, obiekt, system lub proces, typowe dla technologii drewna, używając właściwych metod, technik i narzędzi.

Absolwent studiów I stopnia na kierunku technologia drewna posiada podstawową wiedzę z zakresu nauk o drewnie, mechanicznej obróbki drewna i tworzyw drzewnych, chemicznego przetwórstwa surowców drzewnych oraz konstrukcji i technologii wyrobów z drewna. Ponadto charakteryzuje go znajomość użytkowania maszyn i narzędzi do obróbki drewna, a także urządzeń transportowych stosowanych w przemyśle drzewnym, pozwalająca na samodzielny dobór optymalnych rozwiązań technologicznych. Dodatkowo przejawia umiejętność obsługi aparatury diagnostycznej i pomiarowej stosowanej w drzewnictwie oraz posługiwania się informatycznymi systemami projektowymi.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia kierunku Technologia Drewna ma rozszerzoną wiedzę z zakresu biologii, chemii, matematyki, fizyki i nauk pokrewnych, dostosowaną do kierunku technologii drewna, a ponadto wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną. Dysponuje również zaawansowaną wiedzą na temat środowiska i zachodzących w nim zmian oraz na temat właściwości surowców roślinnych, a także podstaw techniki i kształtowania środowiska, dostosowaną do kierunku technologia drewna. Ma pogłębioną wiedzę o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz zadaniach technicznych, dostosowaną do studiowanego kierunku. Wykazuje znajomość zaawansowanych metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów pozwalających wykorzystywać i kształtować potencjał przyrody w celu poprawy jakości życia człowieka. Posiada rozszerzoną wiedzę o roli i znaczeniu środowiska przyrodniczego i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej oraz o jego zagrożeniach. Dysponuje zaawansowaną wiedzą na temat stanu czynników determinujących funkcjonowanie i rozwój obszarów wiejskich w kontekście funkcjonowania przemysłu drzewnego. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej, prawa autorskiego i konieczności zarządzania zasobami własności intelektualnej, potrafi również korzystać z zasobów informacji patentowej. Zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości, wykorzystując wiedzę z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla technologii drewna. Ma podstawową wiedzę o cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych stosowanych w przemyśle drzewnym i meblarskim. Posiada podstawową wiedzę dotycząca zarządzania, w tym zarządzania jakością oraz prowadzenia i kreowania działalności gospodarczej oraz zna typowe technologie inżynierskie i rozwiązania niekonwencjonalne w zakresie drzewnictwa.

Absolwent studiów drugiego stopnia posiada umiejętności wyszukiwania, zrozumienia, analizy i twórczego wykorzystania potrzebnych informacji z zakresu technologii drewna pochodzących z różnych źródeł i mających różne formy. Wie, jak precyzyjnie porozumiewać się z różnymi podmiotami w formie werbalnej, pisemnej i graficznej. Rozumie i stosuje podstawowe technologie informatyczne w zakresie pozyskiwania i przetwarzania informacji z obszaru produkcji drzewnej. Samodzielnie planuje, przeprowadza, analizuje i ocenia poprawność wykonywanego zadania z zakresu drzewnictwa. Samodzielnie i wszechstronnie analizuje czynniki wpływające na produkcję w zakresie drzewnictwa, zdrowie ludzkie, stan środowiska naturalnego i zasobów naturalnych oraz wykazuje znajomość zastosowania typowych technik dostosowanych do technologii drewna oraz ich optymalizacji. Posiada umiejętność doboru i modyfikacji typowych działań (w tym technik i technologii) dotyczących technologii drewna. Ocenia wady i zalety podejmowanych działań, w tym ich oryginalność w rozwiązywaniu zaistniałych problemów zawodowych, w celu nabrania doświadczenia i doskonalenia kompetencji inżynierskich. Dysponuje pogłębioną umiejętnością przygotowania różnych prac pisemnych (w tym technicznych) w języku polskim i języku obcym (angielskim lub niemieckim, ewentualnie rosyjskim lub francuskim), dotyczących zagadnień szczegółowych z zakresu technologii drewna oraz treści leżących na pograniczu różnych dyscyplin naukowych z nią związanych. Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania wystąpień ustnych w języku polskim lub obcym (angielskim lub niemieckim, ewentualnie rosyjskim lub francuskim), dotyczących zagadnień szczegółowych z zakresu technologii drewna. Ma umiejętności językowe w zakresie drzewnictwa i leśnictwa zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Potrafi planować i przeprowadzać eksperymenty, w tym pomiary i symulacje komputerowe, interpretować uzyskiwane wyniki i wyciągać wnioski. Wykorzystuje do formułowania i rozwiązywania zadań inżynierskich i prostych metod badawczych metody analityczne, symulacyjne i eksperymentalne. Potrafi w tym zakresie integrować wiedzę, dostrzegając aspekty systemowe i pozatechniczne, włączając dokonanie wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich oraz ocenę przydatności nowych osiągnięć w zakresie technologii drewna. Jest w stanie dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań technicznych, w szczególności urządzeń, obiektów, systemów, procesów i usług w zakresie technologii drewna, ocenić je, jak również zaproponować ich ulepszenie (usprawnienia). Dokonuje identyfikacji złożonych zadań inżynierskich charakterystycznych dla technologii drewna, w tym zadań nietypowych oraz formułuje ich specyfikację Ocenia przydatność metod i narzędzi służących do rozwiązania praktycznego zadania inżynierskiego charakterystycznego dla technologii drewna oraz wybiera i stosuje właściwą metodę i narzędzia, dostrzegając ich ograniczenia. Potrafi, zgodnie z zadaną specyfikacją uwzględniającą aspekty pozatechniczne, zaprojektować oraz zrealizować złożone urządzenie, obiekt, system lub proces, typowe dla technologii drewna, używając właściwych metod, technik i narzędzi. W tym względzie radzi też sobie z zadaniami nietypowymi oraz zawierającymi komponent badawczy.

Absolwent II stopnia studiów na kierunku Technologia Drewna posiada rozszerzoną wiedzę z zakresu nauk o drewnie, mechanicznej obróbki drewna i tworzyw drzewnych, chemicznego przetwórstwa surowców drzewnych oraz konstrukcji i technologii wyrobów z drewna. Ponadto charakteryzuje go zaawansowana znajomość dotycząca użytkowania maszyn i narzędzi do obróbki drewna, a także urządzeń transportowych stosowanych w przemyśle drzewnym, pozwalająca na samodzielny dobór optymalnych rozwiązań technologicznych. Dodatkowo ma umiejętność obsługi aparatury diagnostycznej i pomiarowej stosowanej w drzewnictwie oraz posługiwania się informatycznymi systemami projektowymi.


Perspektywy zawodowe

Drzewnictwo i meblarstwo to jedne z najsilniejszych gałęzi polskiego przemysłu, gdyż pracuje w nich ponad 65 tysięcy podmiotów gospodarczych (firm), którym brakuje wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Absolwenci technologii drewna są przygotowani do pracy w:
  • zakładach przemysłu drzewnego, w branży meblarskiej, stolarki budowlanej, płyt drewnopochodnych i tartacznictwie;
  • przedsiębiorstwach przemysłu budowlanego, stoczniowego i maszynowego;
  • firmach i przedstawicielstwach handlowych;
  • biurach projektowych;
  • placówkach naukowo-badawczych;
  • szkolnictwie zawodowym;
  • pracowniach ochrony i konserwacji zabytków.

Wykaz zajmowanych przez absolwentów stanowisk pracy:
  • kierownik produkcji (np. firma Swedspan);
  • kierownik technologii (np. firma Swedspan);
  • technolog (np. firma Kronospan);
  • mistrz produkcji;
  • operator obrabiarek sterowanych numerycznie;
  • zakłady produkcji mebli (około 65 tys. zarejestrowanych podmiotów);
  • projektant w pracowniach konserwatorskich;
  • doradca techniczny lub handlowy;
  • pracownik działu kontroli jakości;
  • konserwator drewna zabytkowego np. w muzeach;
  • specjalista z zakresu środków i metod ochrony drewna np. w skansenach.


przejdź do spisu treści



Technologia Żywności i Żywienie Człowieka to kierunek związany z naukami technicznymi, chemicznymi i biologicznymi. Kształcenie obejmuje podstawy produkcji żywności i żywienia człowieka, znajomość inżynierii żywności i maszynoznawstwa przemysłu spożywczego, chemicznych, biologicznych i fizycznych przemian w procesach przetwarzania i utrwalania żywności, kształtowania jakości produktów spożywczych, metod i technik analizy chemicznej, fizykochemicznej, biologicznej, fizycznej i sensorycznej surowców, półproduktów i produktów żywnościowych, zagadnień związanych z ekonomiką i organizacją procesów przetwarzania żywności oraz zagadnień prawnych żywności.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Technologia Żywności i Żywienie Człowieka ma podstawową wiedzę z zakresu chemii, matematyki, biologii, fizyki i nauk pokrewnych, niezbędną do rozumienia zjawisk i procesów zachodzących w technologii żywności i żywieniu człowieka. Dysponuje ogólną wiedzą na temat funkcjonowania organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zagadnieniach inżynierskich, przydatną do produkcji żywności i żywienia człowieka. Zna podstawowe metody, techniki, technologie i narzędzia w zakresie wykorzystania i kształtowania potencjału przyrody w celu doskonalenia jakości i bezpieczeństwa żywności oraz żywienia człowieka. Ma ogólną wiedzę na temat chemicznych, biologicznych i fizycznych właściwości surowców, półproduktów i produktów roślinnych i zwierzęcych. Znane mu są typowe technologie produkcji żywności i żywienia człowieka. Posiada wiedzę o podstawowych procesach mikrobiologicznych, biochemicznych, chemicznych i fizycznych zachodzących w produkcji żywności i żywieniu człowieka. Dysponuje wiedzą na temat podstawowych operacji i procesów jednostkowych stosowanych w produkcji żywności, a ponadto zna metody i aparaturę do badania podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i fizykochemicznych żywności. Ma wiedzę o podstawowych metodach i technikach analizy chemicznej, fizykochemicznej, biologicznej, fizycznej i sensorycznej surowców, półproduktów i finalnych produktów żywnościowych. Znana mu jest budowa i zasady funkcjonowania maszyn, urządzeń i aparatów wchodzących w skład linii produkcyjnych przetwórstwa żywności. Zna podstawy kontroli parametrów materiałów i procesów stosowanych w produkcji żywności. Posiada wiedzę na temat zasad identyfikowania zagrożeń jakości i bezpieczeństwa w łańcuchu żywnościowym i żywieniu człowieka. Dysponuje wiedzą o ogólnych zasadach kontroli i zarządzaniu jakością i bezpieczeństwem w łańcuchu żywnościowym i żywieniu. Zna zasady technologicznego projektowania linii produkcyjnych zakładów przemysłu spożywczego oraz ich właściwej lokalizacji i wpływu na środowisko. Znane mu są podstawy fizjologii człowieka, rola żywienia w zachowaniu zdrowia i jego profilaktyce oraz zasady projektowania technologii racjonalnego żywienia. Posiada podstawową wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną niezbędną w zakresie produkcji żywności. Ma wiedzę w zakresie funkcjonowania organizmów gospodarczych, ich zarządzania, nadzoru i kontroli. Dysponuje podstawową wiedzą w zakresie ekologii i odnowy środowiska w aspekcie produkcji żywności i żywienia człowieka. Zna zasady zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska, organizacji systemów ekologicznych i ich wpływu na jakość i bezpieczeństwo żywności oraz bezpieczeństwo żywnościowe. Znane mu są podstawowe metody statystyczne i narzędzia informatyczne do analizy i oceny zjawisk i procesów zachodzących w produkcji żywności i żywieniu człowieka. Nie są mu obce elementarne zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii w działaniach na rzecz produkcji żywności. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady związane z ochroną własności intelektualnej. Posiada wiedzę na temat polskiej i angielskiej terminologii w obszarze gospodarki żywnościowej.

Absolwent studiów pierwszego stopnia posiada umiejętności wykonywania obserwacji i pomiarów, wyznaczania wartości oraz oceny dokładności pomiarów w odniesieniu do wielkości biologicznych, chemicznych i fizycznych związanych z procesami produkcji żywności. Potrafi wykonywać proste zadania badawcze związane z identyfikacją jakości materiałów i zmian zachodzących podczas ich przetwarzania. Umie ocenić istniejące operacje i procesy jednostkowe oraz zaproponować rozwiązania alternatywne, uwzględniające doskonalenie jakości, bezpieczeństwo żywności i efektywność procesu technologicznego. Wykorzystuje metody eksperymentalne, matematyczno-statystyczne oraz informatyczne do opisu i analizy zjawisk zachodzących w procesach technologicznych produkcji żywności i żywienia człowieka. Posiada umiejętności samodzielnej interpretacji uzyskanych danych empirycznych i wyciągania wniosków. Umie wyszukiwać, interpretować i oceniać przydatność danych związanych z technologią i gospodarką żywnościową. Identyfikuje zagrożenia biologiczne, chemiczne i fizyczne oraz źródła ich pochodzenia środowiskowego lub przemysłowego. Przeprowadza analizy ryzyka i korzyści oraz umie sformułować wytyczne do zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności. Przygotowuje udokumentowane źródłowo opracowania dotyczące produkcji żywności, technologii żywności i żywienia człowieka oraz zapewnienia bezpieczeństwa żywności. Posiada umiejętności praktycznego wykorzystywania wiedzy w zakresie przetwarzania, utrwalania, przechowywania i przygotowania żywności do spożycia. Określa i ocenia wartość odżywczą, energetyczną i prozdrowotną surowców i produktów spożywczych, a także odpowiednio bilansuje dietę. Korzysta z podstawowych technologii informatycznych do pozyskiwania, przetwarzania, analizy i wykorzystywania danych odnoszących się do produkcji żywności i żywienia człowieka. Wykonuje pod kierunkiem opiekuna naukowego proste zadania badawcze lub projektowe, dotyczące szeroko rozumianego przetwarzania żywności. Potrafi dokonać wstępnej syntezy i analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Ocenia i planuje gospodarkę odpadową, wodną i ściekową, uwzględniając zintegrowane zarządzanie środowiskiem i kryteria zrównoważonego rozwoju. Absolwent ma umiejętności studiowania literatury i samodzielnego uczenia się oraz komunikowania w obszarze problemowym technologii żywności i żywienia człowieka w języku polskim i angielskim na poziomie B2. Ponadto ma świadomość znaczenia społecznej, zawodowej i etycznej odpowiedzialności za produkcję bezpiecznej i stabilnej jakościowo żywności. Zdaje sobie sprawę z ryzyka i potrafi ocenić skutki wykonywanej działalności w zakresie szeroko rozumianej gospodarki żywnościowej. Jest wrażliwy na estetykę, autentyczność oraz jakość i bezpieczeństwo żywności w odniesieniu do konsumenta oraz na zachowanie dobrostanu środowiska naturalnego. Rozumie wagę zapewniania odpowiednich warunków pracy w przetwarzaniu i obrocie żywnością oraz przestrzegania zasad higieny pracy.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Technologia Żywności i Żywienie Człowieka ma zaawansowaną wiedzę z zakresu chemii, matematyki, biologii, fizyki i nauk pokrewnych, niezbędną do rozumienia zjawisk i procesów zachodzących w technologii żywności i żywieniu człowieka. Wykazuje znajomość zaawansowanych metod, technik, technologii i narzędzi w zakresie korzystania i kształtowania potencjału przyrody w celu doskonalenia jakości i bezpieczeństwa żywności oraz żywienia człowieka. Dysponuje pogłębioną wiedzą na temat chemicznych, biologicznych i fizycznych właściwości surowców, półproduktów i produktów roślinnych i zwierzęcych. Wykazuje znajomość zaawansowanych technologii produkcji żywności i żywienia człowieka. Ma pogłębioną wiedzę na temat procesów mikrobiologicznych, biochemicznych, chemicznych i fizycznych zachodzących w produkcji żywności i żywieniu człowieka. Posiada rozszerzoną wiedzę z zakresu operacji i procesów jednostkowych oraz technik kontroli parametrów stosowanych w produkcji żywności. Dysponuje rozszerzoną wiedzą na temat metod i technik analizy chemicznej, fizykochemicznej, biologicznej, fizycznej i sensorycznej surowców, półproduktów i gotowych produktów żywnościowych. Zna budowę i zasady funkcjonowania maszyn, urządzeń i aparatów wchodzących w skład linii produkcyjnych w przetwórstwie żywności. Ma rozszerzoną wiedzę na temat identyfikowania zagrożeń, zasad kontroli oraz zarządzania jakością i bezpieczeństwem w łańcuchu żywnościowym i żywieniu. Znane mu są zasady technologicznego projektowania linii produkcyjnych zakładów przemysłu spożywczego oraz ich właściwej lokalizacji i wpływu na środowisko. Posiada zaawansowaną wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną niezbędną w zakresie produkcji żywności. Dysponuje wiedzą na temat funkcjonowania organizmów gospodarczych, ich zarządzania, nadzoru i kontroli oraz zasad tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości. Ma rozszerzoną wiedzę w zakresie ekologii i odnowy środowiska w aspekcie produkcji żywności i żywienia człowieka. Posiada pogłębioną wiedzę dotyczącą zasad zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska, organizacji systemów ekologicznych i ich wpływu na jakość i bezpieczeństwo żywności oraz bezpieczeństwo żywnościowe. Zna podstawowe metody statystyczne i narzędzia informatyczne do analizy i oceny zjawisk i procesów zachodzących w produkcji żywności i żywieniu człowieka. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady związane z ochroną własności przemysłowej i prawa autorskiego oraz konieczność zarządzania zasobami własności intelektualnej. Znana jest mu polska i angielska terminologia z obszaru gospodarki żywnościowej.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi samodzielnie zaplanować i wykonać pomiary, wyznaczyć wartości oraz dokonać oceny dokładności pomiarów w odniesieniu do wielkości biologicznych, chemicznych i fizycznych związanych z procesami produkcji żywności. Przeprowadza operacje i procesy jednostkowe, potrafi je dobrać, ocenić i zaproponować rozwiązania alternatywne, uwzględniające doskonalenie jakości, bezpieczeństwo żywności oraz efektywność procesu technologicznego. Samodzielnie stosuje metody eksperymentalne, matematyczno-statystyczne oraz informatyczne do opisu i analizy zjawisk zachodzących w procesach technologicznych produkcji żywności i żywienia człowieka oraz posiada umiejętności samodzielnej interpretacji uzyskanych danych empirycznych i wyciągania wniosków. Posiada pogłębioną umiejętność identyfikowania zagrożeń biologicznych, chemicznych i fizycznych oraz źródeł ich pochodzenia środowiskowego lub przemysłowego. Umie samodzielnie przygotować opracowanie dotyczące technologii żywności i żywienia człowieka oraz zapewnienia bezpieczeństwa żywności w oparciu o udokumentowane źródła. Ponadto dysponuje pogłębionymi umiejętnościami praktycznego wykorzystywania wiedzy w zakresie przetwarzania, utrwalania, przechowywania i przygotowania do spożycia żywności oraz potrafi powiązać ze sobą i zaprezentować zdobyte umiejętności. Jest w stanie syntetyzować i analizować problemy zawodowe, w tym ekonomiczne, związane z doskonaleniem podejmowanych działań inżynierskich. Samodzielnie ocenia i planuje gospodarkę odpadową, wodną i ściekową, uwzględniając zintegrowane zarządzanie środowiskiem i kryteria zrównoważonego rozwoju. Posiada pogłębioną umiejętność komunikowania się w obszarze problemowym technologii żywności i żywienia człowieka w języku polskim i angielskim na poziomie B2+. Absolwent rozumie znaczenie społecznej, zawodowej i etycznej odpowiedzialności za produkcję bezpiecznej i stabilnej jakościowo żywności w odniesieniu do konsumenta i dobrostanu środowiska naturalnego. Potrafi identyfikować problemy zawodowe, odpowiednio określić priorytety służące działalności szeroko rozumianej gospodarki żywnościowej. Rozumie wagę zapewniania odpowiednich warunków pracy w przetwarzaniu i obrocie żywnością oraz przestrzegania zasad higieny pracy.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku mogą podjąć pracę w:
  • przedsiębiorstwach różnych branż przemysłu spożywczego;
  • instytutach naukowych i badawczo-rozwojowych;
  • laboratoriach i instytucjach kontrolnych;
  • jednostkach zajmujących się dystrybucją żywności;
  • placówkach upowszechniających wiedzę, w firmach doradczych i audytujących;
  • innych instytucjach łańcucha żywnościowego.


przejdź do spisu treści



Żywienie człowieka to dyscyplina naukowa zajmująca się współzależnością między pożywieniem, a organizmem człowieka na różnych poziomach: molekularnym, komórkowym, tkankowym, organizmu oraz populacji. W programie kształcenia uwzględnione są takie zagadnienia, jak: wpływ składników odżywczych na funkcjonowanie organizmu, analiza stanu odżywienia i sposobu żywienia różnych grup populacyjnych, epidemiologia żywieniowa, dietoprofilaktyka i dietoterapia schorzeń powstałych na tle nieprawidłowego żywienia, jakość i ocena zdrowotna żywności z uwzględnieniem surowców konwencjonalnych i ekologicznych, projektowanie i charakterystyka żywności specjalnego przeznaczenia i żywności funkcjonalnej. Program kształcenia uwzględnia również aspekty techniczne, technologiczne, ekonomiczne i organizacyjne żywienia w różnych systemach żywienia, w zakładach gastronomicznych i cateringu oraz politykę wyżywienia ludności. Ważny obszar kształcenia obejmuje istotę zachowań konsumentów na rynku żywności i wieloaspektowe uwarunkowania tych zachowań, zarówno w zakresie metod badawczych, jak i programów edukacyjnych oraz ochrony prawnej interesów konsumentów.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Żywienie Człowieka i Ocena Żywności ma podstawową wiedzę z zakresu biologii, chemii, matematyki, fizyki i nauk pokrewnych dostosowaną do studiowanego kierunku. Dysponuje podstawową wiedzą ekonomiczną i społeczną adekwatną do kierunku oraz ma ogólną wiedzę dotyczącą biosfery, chemicznych i fizycznych procesów w niej zachodzących, a także podstaw techniki kształtowania środowiska z uwzględnieniem produkcji żywności metodami ekologicznymi. Wykazuje ogólną wiedzę dotyczącą materiałów, metod, technik, narzędzi i technologii wykorzystywanych do rozwiązywania zadań inżynierskich w odniesieniu do żywienia zbiorowego i indywidualnego oraz stosowanych w produkcji, przechowywaniu i dystrybucji żywności. Posiada podstawową wiedzę dotyczącą metod, technik kształtowania i oceny cech jakościowych, wartości żywieniowej surowców roślinnych i zwierzęcych oraz żywności przetworzonej, z użyciem odpowiednich technologii, uwzględniających także ekologiczne metody produkcji. Dysponuje podstawową wiedzą dotyczącą środowiska przyrodniczego oraz bioróżnorodności i możliwych zagrożeń związanych z produkcją żywności. Ma ogólną wiedzę na temat stanu rynku żywności i usług żywieniowych oraz czynników determinujących ich funkcjonowanie, zna krajowe i międzynarodowe organizacje działające na rynku żywności i usług żywienia, znaczenie i zakres ich działalności. Wykazuje podstawową wiedzę w zakresie prawa żywnościowego, gospodarczego, konsumenckiego oraz ochrony własności intelektualnej. Posiada ogólną wiedzę o czynnikach determinujących jakość i bezpieczeństwo zdrowotne żywności i żywienia, z uwzględnieniem różnych systemów zapewnienia jakości. Dysponuje ogólną wiedzą dotyczącą produktów żywnościowych o różnym stopniu przetworzenia, z uwzględnieniem etapów produkcji, przechowywania, dystrybucji oraz ich wykorzystania w żywieniu indywidualnym i zbiorowym. Ma podstawową wiedzę o budowie i funkcjonowaniu organizmu człowieka z uwzględnieniem różnych stanów fizjologicznych. Zna rolę i znaczenie żywienia, wartości energetycznej, składników odżywczych i innych składników bioaktywnych w produktach spożywczych w funkcjonowaniu organizmu i dla zdrowia człowieka. Wykazuje ogólną wiedzę na temat błędów żywieniowych i ich skutków, zna sposoby żywieniowej prewencji chorób dietozależnych oraz różne strategie racjonalizacji żywienia, w tym edukacji żywieniowej. Posiada ogólną wiedzę dotyczącą żywności potencjalnie niebezpiecznej, powodującej negatywne konsekwencje zdrowotne w wyniku celowych lub nieświadomych działań inżynierskich prowadzących do obniżenia jej wartości odżywczej i wprowadzania substancji obcych. Dysponuje podstawową wiedzą na temat oceny sposobu żywienia, stanu odżywienia i zdrowia pojedynczych osób i grup populacyjnych oraz zna zadania i metody epidemiologii żywieniowej. Zna i rozumie zasady krajowych i międzynarodowych działań zmierzających do zwalczania nieprawidłowego żywienia. Zdaje sobie sprawę z istoty zachowań konsumentów na rynku i ich skutków dla żywienia i zdrowia oraz zna podstawowe metody badania tych zachowań. Ma ogólną wiedzę na temat specyfiki, organizacji, zarządzania oraz uwarunkowań, w tym ekonomicznych, działalności zakładów żywienia otwartego i zamkniętego oraz przedsiębiorstw produkujących żywność. Znane mu są typowe technologie inżynierskie stosowane w różnych systemach żywienia oraz przetwarzania żywności. Posiada wiedzę o formach gospodarowania wykorzystywanych w działalności gospodarczej w sektorze żywności i żywienia oraz charakteryzuje te formy.

Absolwent studiów pierwszego stopnia wykazuje umiejętność wyszukiwania, rozumienia, analizy i wykorzystywania informacji pochodzących z rozmaitych źródeł, w tym dotyczących różnych aspektów żywienia człowieka, produkcji żywności, prawa żywnościowego, konsumenckiego i gospodarczego. Potrafi stosować podstawowe technologie informatyczne do pozyskiwania, przetwarzania i analizowania informacji z zakresu studiowanego kierunku. Pracując indywidualnie lub w zespole, pod kierunkiem opiekuna naukowego, potrafi rozwiązywać zadania badawcze i projektowe z zakresu studiowanego kierunku oraz posiada umiejętność interpretacji danych empirycznych i wyciągania wniosków. Dokonuje analizy i oceny sposobu żywienia i stanu odżywienia pojedynczych osób i grup populacyjnych, określa ich determinanty oraz umie wykorzystać te wyniki do racjonalizacji żywienia i edukacji żywieniowej. Podejmuje działania korygujące nieprawidłowości w żywieniu pojedynczych osób i grup populacyjnych w odniesieniu do składników odżywczych, produktów spożywczych oraz prowadzenia profilaktyki żywieniowej i dietoterapii. Wykazuje zdolność podejmowania standardowych działań dotyczących doboru materiałów, metod, technik, narzędzi i technologii wykorzystywanych do zadań inżynierskich stosowanych w produkcji żywności, jej przechowywaniu, dystrybucji oraz w różnych systemach żywienia zbiorowego i indywidualnego. Analizuje i określa zmiany zachowań konsumentów na rynku żywności i usług żywienia, z uwzględnieniem czynników wpływających na te zmiany. Dokonuje identyfikacji i formułuje specyfikację zadań inżynierskich o charakterze praktycznym dotyczącą: projektowania technologicznego i funkcjonowania zakładów żywienia otwartego i zamkniętego, w tym cateringowych, projektowania produktów żywnościowych, technologii ich wytwarzania, projektowania działań marketingowych. Ma umiejętność krytycznej analizy i oceny uwarunkowań jakości i bezpieczeństwa żywności związanych z procesami technologicznymi w jej produkcji, przechowywaniu, dystrybucji i systemach żywienia. Umie zastosować metody oceny sposobu żywienia i stanu odżywienia pojedynczych osób i różnych grup populacyjnych oraz umie zastosować metody epidemiologii żywieniowej. Projektuje i przeprowadza eksperymenty z wykorzystaniem różnych technik i metod, w tym z udziałem ludzi i zwierząt laboratoryjnych oraz interpretuje wyniki i wyciąga wnioski. Potrafi zaplanować, przeprowadzić oraz ocenić proces edukacji żywieniowej w wybranej grupie ludności. Pozyskuje i analizuje informacje i dane niezbędne do przygotowania projektu, także z wykorzystaniem technologii informatycznych oraz wykonania wstępnej analizy ekonomicznej projektów właściwych dla kierunku żywienie człowieka i ocena żywności. Formułuje cele i hipotezy badawcze, konstruuje narzędzia badawcze i ocenia ich przydatność do rozwiązywania praktycznych zadań w ramach prac inżynierskich specyficznych dla studiowanego kierunku. Ma umiejętność przygotowania, z wykorzystaniem różnych źródeł, typowych prac pisemnych w języku polskim i obcym w zakresie tematycznym właściwym dla studiowanego kierunku. Przygotowuje prezentacje i wystąpienia ustne w języku polskim i obcym z obszaru zagadnień związanych ze studiowanym kierunkiem. Ma umiejętności językowe w zakresie dziedzin właściwych dla kierunku zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Umie zaplanować przedsięwzięcie gospodarcze i ocenić jego efektywność pod względem ekonomicznym. Absolwent ponadto prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy związane z wykonywaniem zawodu, w tym dotyczące różnych sposobów i systemów żywienia oraz żywności potencjalnie niebezpiecznej dla zdrowia, otrzymanej w wyniku celowych lub nieświadomych działań inżynierskich. Ma świadomość znaczenia odpowiedzialności za prawidłowe żywienie społeczeństwa oraz produkcję żywności wysokiej jakości, w tym prozdrowotnej oraz otrzymywanej metodami ekologicznymi. Rozumie znaczenie wiedzy o prawidłowym żywieniu dla jakości życia człowieka i społeczeństwa. Zdaje sobie sprawę z ryzyka i potrafi ocenić skutki wykonywanej działalności w odniesieniu do zdrowia człowieka i stanu środowiska naturalnego oraz ma świadomość zagrożeń związanych z nieprawidłowymi zachowaniami żywieniowymi. Zna wagę społecznej, etycznej i zawodowej odpowiedzialności za nieprzestrzeganie prawa żywnościowego, praw konsumentów na rynku żywności i ochrony własności intelektualnej, stosowania uczciwych praktyk rynkowych oraz uczciwej konkurencji.

Absolwent studiów I stopnia posiada podstawową wiedzę potrzebną specjaliście z zakresu żywienia człowieka i oceny żywności pod kątem jej bezpieczeństwa i zaspokajania różnych, nie tylko żywieniowych, potrzeb człowieka. Absolwent ma wiedzę i umiejętności dotyczące roli diety w zachowaniu zdrowia, oceny sposobu żywienia i stanu odżywienia, żywienia w różnych jednostkach chorobowych, strategii poprawy żywienia w celu niwelowania błędów żywieniowych. Zna metody i sposoby przetwarzania, utrwalania, przechowywania, a także wszechstronnej analizy i kontroli jakości produktów spożywczych, w tym systemy zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego żywności i higieny produkcji w łańcuchu żywnościowym. Absolwent rozumie zasady funkcjonowania rynku i marketingu produktów i usług związanych z żywnością i żywieniem człowieka, zachowania konsumentów i ich uwarunkowania oraz potrzebę i możliwości ochrony konsumentów na tym rynku. Zna prawo żywnościowe. Umie zaplanować, kontrolować i korygować sposób żywienia jednostek i grup populacyjnych, rozpoznawać czynniki ryzyka nieprawidłowego żywienia, podejmować działania eliminujące zdiagnozowane błędy żywieniowe i prowadzić działalność związaną z upowszechnianiem wiedzy o prawidłowym żywieniu. Potrafi dobrać i zastosować odpowiednie metody do badania produktów spożywczych oraz racji pokarmowych pod względem zawartości składników odżywczych, zarówno w skali jednostkowej, jak i globalnej. Absolwent umie organizować produkcję, włącznie z doborem maszyn i urządzeń, a także przeprowadzać kalkulację ekonomiczną procesu produkcyjnego. Potrafi posługiwać się techniką komputerową w sterowaniu procesami technologicznymi oraz zarządzaniu przedsiębiorstwem. Absolwent ma świadomość znaczenia ustawicznego kształcenia oraz jest przygotowany do podjęcia studiów II stopnia.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Żywienie Człowieka i Ocena Żywności ma zaawansowaną wiedzę dotyczącą funkcjonowania organizmu człowieka. Dysponuje poszerzoną wiedzą dotyczącą uwarunkowań i metod diagnozowania sposobu żywienia i stanu odżywienia poszczególnych osób i grup populacyjnych. Ma rozbudowaną wiedzę dotyczącą potrzeb żywieniowych różnych grup populacyjnych odnośnie stosowanych diet, produktów spożywczych adresowanych do tych grup oraz systemów i organizacji żywienia. Wykazuje rozszerzoną znajomość metod wytwarzania i sposobów utrwalania żywności, współdziałania różnych czynników determinujących jakość żywności, systemów oraz metod zarządzania jakością żywności oraz zapewnienia jej bezpieczeństwa zdrowotnego. Posiada wiedzę o projektowaniu produktów żywnościowych oraz zasadach wprowadzania do obrotu różnych środków spożywczych. Dysponuje zaawansowaną wiedzą dotyczącą nowoczesnych technik analizy żywności, z uwzględnieniem nowych zagrożeń zanieczyszczeniami fizycznymi, biologicznymi i chemicznymi. Ma pogłębioną wiedzę dotyczącą ochrony i bezpieczeństwa konsumenta na rynku żywności oraz uwarunkowań jego zachowań. Wykazuje znajomość założeń, celów i programów polityki wyżywienia oraz prawidłowości i uwarunkowań konsumpcji żywności, z uwzględnieniem ludności miejskiej i z obszarów wiejskich. Zna warunki pozwalające uzyskać żywność dobrej jakości, wykorzystać ją do racjonalnego żywienia i korygowania nieprawidłowości w żywieniu oraz zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego dla poprawy jakości życia człowieka. Ma rozbudowaną wiedzę z zakresu statystyki i informatyki stosowanej dotyczącą studiowanego kierunku.

Absolwent studiów drugiego stopnia dobierając odpowiednie metody i techniki potrafi samodzielnie dokonać pogłębionej analizy sposobu żywienia i stanu odżywienia poszczególnych osób i grup populacyjnych. Umie samodzielnie określić przyczyny nieprawidłowości żywieniowych i wynikające z nich zagrożenia, specyficzne dla poszczególnych osób i różnych grup populacyjnych. Posiada pogłębione umiejętności planowania, wdrażania, kontrolowania i modyfikowania postępowania żywieniowego w odniesieniu do indywidualnych osób oraz grup populacyjnych. Wykazuje pogłębioną zdolność wyboru i zastosowania odpowiednich narzędzi, metod, technik i technologii w różnych systemach produkcji żywności, jej przechowywania i dystrybucji. Ma zaawansowaną umiejętność posługiwania się nowoczesnymi technikami analizy żywności oraz potrafi dokonywać modyfikacji typowych działań, w tym technik i technologii determinujących jakość surowców i produktów. Potrafi rozpoznawać uwarunkowania konsumpcji żywności oraz zastosować odpowiednie metody i narzędzia polityki wyżywienia. Współpracuje ze specjalistami z dziedzin pokrewnych oraz organizuje prace w różnych placówkach związanych z żywieniem człowieka. Samodzielnie planuje i wykonuje zadania odnoszące się do problematyki żywienia człowieka, oceny żywności i zachowań konsumentów na rynku żywności, interpretuje jego rezultaty z wykorzystaniem analizy statystycznej oraz zastosowaniem odpowiednich technologii informacyjnych. Posiada pogłębioną umiejętność posługiwania się technikami informacyjnymi do wyszukiwania informacji w różnych źródłach, analizowania wyników przy użyciu wybranych zaawansowanych narzędzi i twórczego wykorzystywania informacji, w tym do przygotowywania raportów. Ma zaawansowaną umiejętność przygotowania w języku polskim i obcym, wykorzystując różne źródła informacji, prac pisemnych i wystąpień ustnych typowych w zakresie zagadnień związanych ze studiowanym kierunkiem. Jego umiejętności językowe w zakresie zagadnień dotyczących żywienia człowieka, oceny żywności i zachowań konsumentów są zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Absolwent ponadto potrafi myśleć i działać w sposób kreatywny i przedsiębiorczy w trosce o poprawę wyżywienia ludności w różnych warunkach społeczno-ekonomicznych i etapach życia człowieka oraz ma pogłębioną świadomość znaczenia społecznej, środowiskowej i zawodowej odpowiedzialności za prawidłowe żywienie oraz przestrzeganie prawa i zasad etycznych w pracy zawodowej.

Absolwent tego kierunku ma głęboką wiedzę dotyczącą potrzeb żywieniowych, ich uwarunkowań, zasad żywienia i błędów żywieniowych w różnych grupach populacyjnych w zależności od wieku, stanu zdrowia i stylu życia. Posiada pogłębione umiejętności z zakresu oceny i racjonalizacji żywienia, w tym zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności. Ma umiejętność oceny zgodności funkcjonowania przedsiębiorstw łańcucha żywnościowego z wymaganiami: prawa żywnościowego, systemów zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego oraz zarządzania jakością żywności. Jest specjalistą w zakresie projektowania produktu, zapewnienia jego wysokiej jakości i warunków wprowadzania do obrotu, w tym także przetwarzania, utrwalania i przechowywania. Absolwent potrafi organizować produkcję, włącznie z doborem maszyn i urządzeń oraz przeprowadza ekonomiczną kalkulację produkcji. Umie posługiwać się techniką komputerową w sterowaniu procesami technologicznymi, zarządzaniu przedsiębiorstwem, badaniach naukowych i ekspertyzach. Umie pracować w zespole oraz organizować zespół pracowników i kierować nim w działaniach rutynowych, a także w warunkach kryzysu, z uwzględnieniem obiektywnej oceny wkładu pracy własnej i współpracowników. Absolwent jest przygotowany do podejmowania wyzwań badawczych i podjęcia studiów trzeciego stopnia (doktoranckich).


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do pracy w:
  • przedsiębiorstwach, zakładach i instytucjach zajmujących się przetwórstwem, kontrolą, obrotem żywności oraz żywieniem człowieka;
  • instytucjach zajmujących się zarządzaniem jakością i bezpieczeństwem żywności i żywienia człowieka;
  • inspekcji urzędowej kontroli żywności;
  • przedsiębiorstwach usług gastronomicznych i cateringowych;
  • organizacjach zajmujących się ochroną konsumentów;
  • jednostkach badawczych i konsultingowych w zakresie rynku żywności;
  • placówkach zajmujących się edukacją żywieniową.



przejdź do spisu treści
Technologie Energii Odnawialnej to kierunek interdyscyplinarny łączący zagadnienia związane z energetyką i inżynierią środowiska. Jest odpowiedzią na potrzeby rynku i gospodarki dotyczące konieczności rozwoju w Polsce enrgetyki wykorzystującej niekonwencjonalne, odnawialne źródła energii. Celem utworzenia tego kierunku była potrzeba przygotowania kadr mogących włączyć się we wdrażanie energetyki ze źródeł odnawialnych.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Technologie Energii Odnawialnej ma podstawową wiedzę z wybranych działów matematyki, fizyki, chemii, biologii i nauk o ziemi w zakresie potrzebnym do opisywania zjawisk i procesów związanych z technologiami pozyskiwania, przetwarzania i użytkowania energii. Dysponuje wiedzą o zjawiskach zachodzących w skorupie ziemskiej, wie, jakie są właściwości fizyczne i chemiczne skał, gruntów i gleby. Ma wiedzę z mechaniki i termodynamiki oraz wybranych działów nauki o materiałach i wyrobach w zakresie potrzebnym do rozumienia zasad działania oraz kształtowania konstrukcji i urządzeń. Zna podstawy obiegu ciepła, wody i powietrza w środowisku przyrodniczym oraz ma wiedzę o zjawiskach atmosferycznych istotnych w pozyskiwaniu środowiskowych zasobów energii. Wykazuje podstawową wiedzę na temat pozyskiwania i wykorzystania danych oraz analiz hydrologicznych, geologicznych, geotechnicznych i klimatycznych niezbędnych w inwestycjach energetycznych. Znana jest mu rola środowiska naturalnego w życiu społeczeństwa, ma świadomość zagrożeń i wie, jakie są metody ich ograniczania. Posiada wiedzę o zasobach i strukturze paliw kopalnych i odnawialnych źródłach energii w Polsce. Wie, jaka jest rola gospodarcza i społeczna wykorzystywania odnawialnych źródeł energii. Dysponuje wiedzą o podstawach budowy maszyn i urządzeń do pozyskiwania, przetwarzania, przesyłania i dystrybucji energii. Zna metody i aparaturę do badania podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych materiałów konstrukcyjnych oraz surowców i produktów rolnictwa, leśnictwa i metabolizmu społecznego. Znane są mu metody i aparatura do badania podstawowych wielkości charakteryzujących zjawiska hydrologiczne, geologiczne, geotechniczne i klimatyczne. Wykazuje się podstawową wiedzą o budowie i eksploatacji instalacji wewnętrznych w obiektach budowlanych. Posiada wiedzę na temat zasad projektowania inżynierskiego oraz programowania komputerowego wspomagającego projektowanie infrastruktury energetycznej obiektów budowlanych. Dysponuje podstawową wiedzą na temat rolniczej przestrzeni produkcyjnej, uwarunkowań produkcji roślinnej i zwierzęcej oraz systemów i technologii produkcji rolniczej i ich wpływu na środowisko. Zna technologie produkcji biomasy pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i leśnego oraz technologie utylizacji produktów metabolizmu społecznego i ich energetycznego zagospodarowania. Znane mu są podstawowe zagadnienia związane z użytkowaniem maszyn, urządzeń i sprzętu technicznego w instalacjach odnawialnych źródeł energii oraz zna metody i aparaturę do ich badania. Wykazuje się znajomością podstawowych metod statystycznych, narzędzi informatycznych i technik informacyjnych wykorzystywanych w procesach pozyskiwania i przetwarzania energii ze źródeł odnawialnych oraz eksploatacji instalacji. Posiada wiedzę na temat zasad racjonalnej gospodarki energetycznej, znane są mu także zagadnienia lokalnego bezpieczeństwa energetycznego oraz rozumie funkcje krajowego systemu energetycznego. Ma podstawową wiedzę o stosowaniu przepisów prawych, norm, świadectw jakości oraz wytycznych w projektowaniu i eksploatacji obiektów technicznych. Dysponuje wiedzą na temat zasad identyfikowania zagrożeń, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii w czasie budowy i eksploatacji instalacji odnawialnych źródeł energii. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady związane z prawem autorskim i patentowym oraz prawem handlowym i rynkiem energii. Ma podstawową wiedzę ekonomiczną na temat zasad i efektów prowadzenia działalności gospodarczej w warunkach rynkowych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi wykonać pomiary charakterystycznych wielkości fizycznych, chemicznych i biologicznych surowców i produktów energetycznych pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i odpadowego z przemysłu spożywczego oraz z metabolizmu społecznego. Umie wykonać pomiary wielkości fizycznych charakterystycznych dla materiałów konstrukcyjnych oraz maszyn i urządzeń wykorzystywanych w instalacjach odnawialnych źródeł energii. Wykorzystuje metody matematyczno-statystyczne oraz informatyczne do opisu i analizy procesów energetycznych w maszynach i urządzeniach znajdujących zastosowanie w instalacjach odnawialnych źródeł energii. Ocenia konstrukcje maszyn i urządzeń wykorzystywanych w instalacjach odnawialnych źródeł energii w kategoriach efektywności energetycznej, stopnia nowoczesności oraz trwałości. Posiada umiejętności obserwacji zjawisk i procesów oraz potrafi w ramach eksperymentu wykonać pomiary charakterystycznych wielkości fizycznych, chemicznych oraz biologicznych związanych z funkcjonowaniem instalacji odnawialnych źródeł energii. Rozpoznaje gatunki roślin uprawianych na cele energetyczne i ocenia wartość energetyczną rolniczej przestrzeni produkcyjnej, stosuje w tym względzie odpowiednie technologie uprawy oraz ocenia ich wpływ na środowisko. Analizuje procesy technologiczne pozyskiwania, przetwarzania i użytkowania energii odnawialnych, proponując korekty albo rozwiązania alternatywne prowadzące do efektywnego ich wykorzystania. Identyfikuje obiekty budowlane pod względem ich potrzeb energetycznych i wskazuje racjonalne metody ich zaspokajania. Korzysta z wybranych programów komputerowych wspomagających projektowanie inwestycji energetyki odnawialnej. Jest w stanie zaproponować podstawowe układy automatycznego sterowania i telemetryczne układy pomiarowe w instalacjach odnawialnych źródeł energii. Potrafi obliczyć wskaźniki ekologiczne i ekonomiczne charakteryzujące inwestycje odnawialnych źródeł energii. Wie, jak określić lokalne zasoby energii odnawialnych i zaprojektować kierunki ich wykorzystania. Organizuje działalność gospodarczą w obszarze produkcji oraz dystrybucji paliw i energii, szczególnie w odniesieniu do odnawialnych źródeł energii. Umie zrealizować proste zadania badawcze dotyczące szeroko rozumianych technologii energii odnawialnych. Samodzielnie opracowuje dane empiryczne i wyciąga wnioski na temat charakteru zjawiska lub procesu. Ma opanowaną umiejętność studiowania literatury, wyszukiwania i interpretacji oraz oceny przydatności informacji związanych z technologiami energii odnawialnych. Jest zdolny do samodzielnego uczenia się. Umie przygotować na podstawie analizy różnych źródeł opracowanie z zakresu technologii energii odnawialnych oraz potrafi je zaprezentować korzystając z różnych form komunikowania się w języku polskim i obcym na poziomie B2.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Technologie Energii Odnawialnej ma zaawansowaną wiedzę z zakresu wybranych działów matematyki, fizyki, chemii, biologii i nauk o ziemi oraz ekonometrii w zakresie potrzebnym do opisywania zjawisk i procesów związanych z technologiami pozyskiwania, przetwarzania i użytkowania energii. Dysponuje wiedzą o zagrożeniach i zmianach w środowisku spowodowanych działalnością człowieka, zna podstawowe techniki i technologie stosowane w ochronie środowiska. Ma rozszerzoną wiedzę o zjawiskach i procesach zachodzących w środowisku przyrodniczym, rozumie koncepcję zrównoważonego rozwoju oraz interdyscyplinarny charakter działań na rzecz ochrony środowiska. Zna podstawy formalno-prawne, zasady oraz podstawowe metody i techniki oceny oddziaływania działalności człowieka na środowisko, w tym oddziaływania inwestycji energetycznych. Wykazuje znajomość zasad i metod integrowania konwencjonalnych nośników i mediów energetycznych z technologiami wykorzystującymi odnawialne źródła energii. Posiada rozszerzoną i pogłębioną wiedzę na temat rozwoju energetyki w aspekcie zmian zachodzących w środowisku makroekonomicznym oraz zmian klimatycznych. Zna i rozumie specyfikę obszarów słabo zurbanizowanych jako producenta i konsumenta energii. Dysponuje pogłębioną wiedzą na temat prognozowania zapotrzebowania i organizacji zaopatrzenia w nośniki i media energetyczne dla obiektów budowlanych i na obszarach inwestycyjnych. Zna i rozumie pojęcie jakości mediów energetycznych i rozumie ich specyfikę jako towaru. Wykazuje się znajomością zasad i procedur prowadzenia inwestycji w obszarze energetyki lokalnej. Ma zaawansowaną wiedzę na temat kompleksowego działania czynników determinujących funkcjonowanie obszarów wiejskich w kontekście procesów zachodzących w środowisku globalnym.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi opisać zjawiska i procesy zachodzące w środowisku przyrodniczym, ocenić stan zasobów glebowych i wodnych oraz ocenić klimat i jakość powietrza atmosferycznego. Jest w stanie ocenić istniejące oraz zaplanować nowe systemy produkcji rolnej z uwzględnieniem kryteriów zrównoważonego rozwoju i technologii energii odnawialnej. Projektuje w infrastrukturze energetycznej obiektu budowlanego wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, tworząc systemy hybrydowe. Planuje wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych w gospodarce energetycznej na szczeblu lokalnym, zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju. Przeprowadza wielowariantową i wielokryterialną analizę zasilania energetycznego obiektów budowlanych i kierunków rozwoju gospodarki energetycznej na terenie gminy i powiatu. Planuje, organizuje i samodzielnie przeprowadza kompleksowe badania na terenie gminy i powiatu na potrzeby lokalnego audytu energetycznego. Umie wdrażać procedury systemowego wsparcia realizacji inwestycji w obszarze technologii energii odnawialnej. Potrafi prognozować kierunki globalnego rozwoju energetyki wykorzystując informacje z literatury, baz danych oraz innych źródeł, także w języku angielskim lub innym języku obcym i na tej podstawie formułować wnioski, także w języku angielskim lub innym obcym. Biegle porozumiewa się w środowisku zawodowym oraz w innych stosując różne techniki, także w języku angielskim lub innym obcym. Wykazuje umiejętność napisania pracy badawczej w języku polskim oraz krótkiego doniesienia naukowego w języku obcym na podstawie własnych badań. Potrafi określić kierunki dalszego uczenia się i zrealizować proces samokształcenia. Ponadto absolwent ma świadomość konieczności zachowania różnorodności biologicznej, efektywnego i racjonalnego użytkowania zasobów oraz wielofunkcyjnego rozwoju obszarów leśnych i użytkowanych rolniczo, rozumie globalne zagrożenia środowiskowe i potrafi postępować w stanach zagrożenia. Rozumie potrzebę upowszechniania wiedzy na temat odnawialnych źródeł energii. Posługuje się argumentami na rzecz zrównoważonego rozwoju. Potrafi przekazywać społeczeństwu w sposób zrozumiały informacje z dziedziny szeroko rozumianej energetyki.


Perspektywy zawodowe

Interdyscyplinarne wykształcenie umożliwia absolwentom podjęcie pracy w:
  • przedsiębiorstwach zajmujących się wytwarzaniem i obrotem energią na rynkach lokalnych;
  • administracji rządowej i samorządowej;
  • doradztwie na stanowiskach związanych z zagadnieniami energetycznymi;
  • zakresie wykonywania audytów energetycznych (posiada odpowiednie uprawnienia).


przejdź do spisu treści
Kierunek ma charakter interdyscyplinarny – ekonomiczno-techniczno-przyrodniczy i obejmuje szeroki zakres zagadnień związanych z badaniem i oceną właściwości użytkowych produktów oraz czynników determinujących ich jakość. Przygotowuje studentów do zarządzania produktem (żywność, zioła, drewno, płody rolne i ogrodnicze), wykorzystania technik mikro- i makroekonomii oraz marketingu.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Towaroznawstwo ma podstawową wiedzę o charakterze towaroznawstwa, jego miejscu w systemie nauk i relacjach do innych nauk. Dysponuje podstawową wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji społecznych (politycznych, prawnych i ekonomicznych) oraz ich relacjach w skali krajowej i międzynarodowej. Zna rodzaje więzi społecznych właściwych dla towaroznawstwa oraz rządzące nimi prawidłowości. Ma podstawową wiedzę o człowieku działającym w strukturach rynkowych. Znane są mu metody i narzędzia właściwe dla towaroznawstwa, w tym techniki pozyskiwania danych. Posiada wiedzę o normach prawnych i organizacyjnych właściwych dla towaroznawstwa niezbędną do rozumienia pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej. Dysponuje wiedzą o strukturach i instytucjach społecznych oraz o rodzajach więzi rynkowych. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady ochrony własności intelektualnej. Znane mu są ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości. Ma podstawową wiedzę z zakresu chemii, fizyki, matematyki i nauk pokrewnych oraz wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną dostosowane do towaroznawstwa. Posiada ogólną wiedzę dostosowaną do towaroznawstwa na temat właściwości surowców roślinnych i zwierzęcych, podstaw techniki, cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych, kształtowania środowiska, funkcjonowania organizmów żywych oraz o technicznych zadaniach inżynierskich. Wykazuje znajomość podstawowych metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów wykorzystywanych w kształtowaniu jakości towarów, stosowanych przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu towaroznawstwa. Dysponuje wiedzą o roli i znaczeniu środowiska przyrodniczego i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej oraz na temat stanu i czynników determinujących rozwój i funkcjonowanie obszarów wiejskich. Ma podstawową wiedzę na temat zarządzania, w tym zarządzania jakością w agrobiznesie.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi interpretować, analizować i prognozować procesy i zjawiska społeczne właściwe dla towaroznawstwa. Prawidłowo posługuje się normami i regułami prawnymi w celu rozwiązywania konkretnych zadań z zakresu towaroznawstwa. Wykorzystuje zdobytą wiedzę do rozwiązywania konkretnych problemów i zadań pojawiających się w pracy towaroznawcy, potrafi ocenić przydatność metod i narzędzi służących do rozwiązania zadania oraz posiada umiejętność precyzyjnego porozumiewania się z różnymi podmiotami w formie werbalnej, pisemnej i graficznej. Posiada umiejętność rozumienia i analizowania zachowań konsumentów na rynku towarów i usług szeroko rozumianego agrobiznesu. Wyszukuje, rozumie, analizuje i wykorzystuje potrzebne informacje pochodzące z różnych źródeł, w tym z wykorzystaniem technologii informatycznych właściwych dla towaroznawstwa. Wykonuje pod kierunkiem opiekuna naukowego proste zadania badawcze i projektowe dotyczące szeroko rozumianego agrobiznesu, prawidłowo interpretuje rezultaty i wyciąga wnioski. Posiada zdolność identyfikacji, analizy i podejmowania działań rozwiązujących problemy i zadania inżynierskie o charakterze praktycznym w zakresie towaroznawstwa z wykorzystaniem metod analitycznych, symulacyjnych i eksperymentalnych. Jest w stanie przygotować w języku polskim pracę pisemną (projekt) dotyczącą zagadnień szczegółowych związanych z towaroznawstwem oraz jej streszczenie w języku angielskim. Posiada umiejętność przygotowania wystąpień ustnych (referatów, prezentacji). Ma umiejętności językowe w zakresie towaroznawstwa zgodnie z wymaganiami B2 ESOKJ. Potrafi dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań technicznych, w szczególności urządzeń, obiektów, systemów, procesów i usług i dokonać ich oceny, dostrzegając ich aspekty systemowe i pozatechniczne. Projektuje i realizuje produkt, system, proces, używając metod, technik i narzędzi właściwych dla towaroznawstwa. Ma świadomość społecznej, zawodowej i etycznej odpowiedzialności za produkcję żywności wysokiej jakości, dobrostan zwierząt i stan środowiska naturalnego oraz ryzyka związanego z wykonywaną działalnością.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Towaroznawstwo ma zaawansowaną wiedzę z zakresu towaroznawstwa i nauk pokrewnych oraz poszerzoną wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną właściwą dla towaroznawstwa. Dysponuje ponadto rozszerzoną wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji społecznych (politycznych, prawnych, ekonomicznych) oraz o relacjach między nimi w odniesieniu do towaroznawstwa. Ma wiedzę o różnych rodzajach więzi społecznych i występujących między nimi prawidłowościach oraz wiedzę pogłębioną w odniesieniu do towaroznawstwa. Posiada rozszerzoną wiedzę o człowieku działającym w strukturach rynkowych. Zna w sposób pogłębiony wybrane metody i narzędzia opisu, w tym techniki pozyskiwania danych właściwe dla towaroznawstwa. Dysponuje zaawansowaną wiedzą na temat wybranych systemów norm i reguł (prawnych, organizacyjnych i technicznych) właściwych dla towaroznawstwa. Ma pogłębioną wiedzę o zmianach struktur, instytucji i więzi społecznych właściwych dla towaroznawstwa oraz zna rządzące tymi zmianami prawidłowości. Zna i rozumie podstawowe pojęcia z zakresu własności intelektualnej, przemysłowej i prawa autorskiego. Posiada pogłębioną wiedzę o funkcjonowaniu organizmów żywych, przyrody, biosfery, chemicznych i fizycznych procesach w niej zachodzących oraz o technicznych zadaniach inżynierskich dostosowaną do towaroznawstwa. Wykazuje znajomość zaawansowanych metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów wykorzystywanych w kształtowaniu jakości towarów, stosowanych przy rozwiązywaniu złożonych zadań inżynierskich z zakresu towaroznawstwa. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o roli i znaczeniu środowiska przyrodniczego i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej oraz na temat stanu obszarów wiejskich i czynników determinujących ich funkcjonowanie i rozwój. Ma podstawową wiedzę dotyczącą zarządzania, w tym zarządzania jakością oraz na tym tle zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej przedsiębiorczości.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi prawidłowo interpretować i wyjaśniać zjawiska społeczne, relacje między nimi oraz właściwie analizować przyczyny i przebieg procesów i zjawisk społecznych właściwych dla towaroznawstwa, a także stawiać proste hipotezy badawcze i weryfikować je. Jest w stanie wykorzystać wiedzę teoretyczną do opisu i analizowania przyczyn i przebiegu procesów i zjawisk społecznych właściwych dla towaroznawstwa oraz potrafi formułować własne opinie, krytycznie dobierać dane i metody analiz, jak również posiada umiejętność rozwiązywania problemów właściwych dla towaroznawstwa. Prognozuje i modeluje złożone procesy społeczne obejmujące zjawiska z różnych obszarów życia społecznego z wykorzystaniem zaawansowanych metod i narzędzi w zakresie towaroznawstwa. Sprawnie posługuje się systemami normatywnymi, normami i regułami w celu rozwiązywania konkretnych problemów z zakresu towaroznawstwa. Posiada umiejętność rozumienia i analizowania zachowań konsumentów na rynku towarów i usług szeroko rozumianego agrobiznesu, rozszerzoną o umiejętność pogłębionej teoretycznie oceny tych zjawisk, z zastosowaniem metody badawczej. Dysponuje pogłębionymi umiejętnościami przygotowania w języku polskim prac pisemnych i wystąpień ustnych dotyczących zagadnień szczegółowych związanych z towaroznawstwem oraz ich streszczenia w języku angielskim. Ma umiejętności językowe w zakresie towaroznawstwa zgodne z wymaganiami B2+ ESOKJ. Posiada umiejętność wyszukiwania, rozumienia, analizy i twórczego wykorzystywania potrzebnych informacji pochodzących z różnych źródeł (w tym z wykorzystaniem technologii informatycznych) właściwych dla towaroznawstwa. Wykazuje umiejętność precyzyjnego porozumiewania się z różnymi podmiotami w formie werbalnej, pisemnej i graficznej. Samodzielnie planuje, przeprowadza, analizuje i ocenia poprawność wykonanego zadania lub eksperymentu, potrafi ocenić przydatność rutynowych metod z zakresu towaroznawstwa, potrafi dokonać identyfikacji i sformułować specyfikację produktu. Samodzielnie i wszechstronnie analizuje problemy z zakresu towaroznawstwa, dobiera i modyfikuje typowe działania (w tym techniki i technologie) z zakresu towaroznawstwa, potrafi dokonać wstępnej analizy ekonomicznej. Ocenia wady i zalety podejmowanych działań, w tym ich oryginalność w rozwiązywaniu zaistniałych problemów zawodowych celem nabrania doświadczenia i doskonalenia kompetencji inżynierskich. Ponadto ma świadomość znaczenia społecznej, zawodowej i etycznej odpowiedzialności za produkcję żywności wysokiej jakości, dobrostan zwierząt oraz kształtowanie i stan środowiska naturalnego. Posiada znajomość działań zmierzających do ograniczenia ryzyka i przewidywania skutków działalności w zakresie szeroko rozumianego towaroznawstwa.


Perspektywy zawodowe

Absolwent może pracować w zawodach bezpośrednio związanych z kierunkiem studiów, np. specjalista w dziale jakości, audytor, menadżer produktu, technolog ds. innowacji, a także samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. Jest także przygotowany do pracy w zawodach pośrednio związanych z kierunkiem studiów, np. jako przedstawiciel handlowy, specjalista w działach: eksportu, księgowości, finansowym, zakupów w różnych firmach związanych z szeroko pojętym agrobiznesem. Również przygotowany jest do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

Wykaz przykładowych zajmowanych i potencjalnych miejsc i stanowisk pracy, do objęcia których absolwent jest przygotowany:
  • towaroznawca;
  • kierownik działu zapewnienia jakości;
  • specjalista w dziale kontroli np. w inspekcji jakości handlowej i sanitarnej lub urzędach celnych;
  • laborant, np. standaryzacja, atestacja, certyfikacja wyrobów;
  • specjalista ds. jakości marki;
  • technolog produktu;
  • specjalista ds. badań i rozwoju produktu lub opakowań;
  • specjalista ds. dystrybucji towarów;
  • koordynator ds. organizacji dostaw;
  • pracownik instytucji badawczych i ośrodków badawczo-rozwojowych;
  • samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.


przejdź do spisu treści


Kierunek ma charakter interdyscyplinarny i dotyczy obszarów z zakresu nauk przyrodniczych, społecznych oraz rolniczych i leśnych. Umożliwia studentom zaznajomienie się z problematyką funkcjonowania przedsiębiorstw na rynku usług turystycznych, turystyki na obszarach leśnych i przyrodniczo cennych, turystyki wiejskiej oraz hotelarstwa i gastronomii.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Turystyka i Rekreacja ma podstawową wiedzę na temat interdyscyplinarnego charakteru turystyki i rekreacji oraz ich miejsca w systemie nauk. Zna podstawowe pojęcia z zakresu turystyki i rekreacji. Wie, jakie są funkcje i rodzaje turystyki oraz ma ogólną wiedzę na temat prawidłowości rozwoju turystyki, z uwzględnieniem zasad koncepcji zrównoważonego rozwoju. Znane są mu zasady i uwarunkowania funkcjonowania rynku usług turystycznych w gospodarce, a zwłaszcza posiada wiedzę na temat potencjału turystycznego obszarów niezurbanizowanych. Dysponuje podstawową wiedzą z zakresu zarządzania w turystyce na poziomie centralnym, regionalnym i lokalnym oraz funkcjonowania organizacji krajowych i międzynarodowych działających na rynku turystycznym. Ma wiedzę o ogólnych zasadach funkcjonowania (organizacji i zarządzania) przedsiębiorstw sektora usług turystycznych. Zna metody i techniki obsługi ruchu turystycznego. Wykazuje się podstawową wiedzą na temat historii, kultury, architektury, sztuki, dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego, krajoznawstwa oraz ich znaczenia dla turystyki. Identyfikuje uwarunkowania rozwoju turystyki w wybranych regionach świata i krajach. Posiada ogólną wiedzę o roli i znaczeniu środowiska przyrodniczego, funkcjonowaniu ekosystemów i metodach oceny ich przydatności, sposobach przystosowania ekosystemów dla potrzeb turystyki i rekreacji oraz ich zmianach zachodzących pod wpływem turystyki i rekreacji. Dysponuje podstawową wiedzą z zakresu ochrony przyrody w Polsce. Ma podstawową wiedzę o uwarunkowaniach funkcjonowania organizmu ludzkiego i jego potrzebach, szczególnie podczas uprawiania turystyki i rekreacji. Wykazuje podstawową wiedzę z zakresu organizowania przestrzeni turystycznej i rekreacyjnej oraz potrzeb i oczekiwań konsumenta w odniesieniu do terenów wypoczynkowych. Posiada wiedzę z zakresu nauk ekonomicznych, społeczno-kulturowych oraz ekologicznych efektów rozwoju turystyki. Zna wybrane technologie informacyjne stosowane w organizacji i obsłudze ruchu turystycznego. Dysponuje podstawową wiedzą na temat aspektów prawa z zakresu turystyki i rekreacji, ochrony własności intelektualnej, ochrony konsumenta na rynku usług turystycznych oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii. Ma podstawową wiedzę z zakresu nauk humanistycznych i społecznych.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi identyfikować i opisywać problemy w obszarze turystyki i rekreacji oraz proponować ich rozwiązania. Umie analizować i oceniać stan rozwoju usług turystycznych i rekreacyjnych oraz czynników wpływających na rozwój różnych form turystyki i rekreacji. Przygotowuje ofertę turystyczną z uwzględnieniem elementów poznawczych, kształcących i wychowawczych. Ocenia przydatność środowiska przyrodniczego dla turystyki i rekreacji oraz zmiany zachodzące w nim pod wpływem turystyki i rekreacji. Jest w stanie projektować elementy infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w ramach zagospodarowania turystycznego i rekreacyjnego terenu. Wyszukuje i analizuje dane dotyczące branży turystycznej, stanu rozwoju usług turystycznych oraz przedstawia wykonaną analizę. Ocenia walory krajoznawcze i dokonuje waloryzacji turystycznej regionu. Interpretuje mapy i inne źródła informacji dotyczące orientacji w terenie. Identyfikuje problemy zarządzania organizacją oraz dobiera odpowiednie metody i techniki w zarządzaniu organizacją. Potrafi projektować zajęcia z zakresu różnych form rekreacji. Wykorzystuje w praktyce zasady komunikowania się i autoprezentacji. Posiada umiejętność tworzenia podstawowych projektów i typowych prac pisemnych z obszaru turystyki i przedstawienia ich w formie prezentacji ustnej. Ma umiejętności językowe na poziomie B2, ze szczególnym uwzględnieniem terminologii fachowej. Identyfikuje problemy etyczne i zawodowe związane z turystyką i rekreacją.

Absolwent kierunku turystyka i rekreacja na studiach I stopnia posiada wiedzę interdyscyplinarną z zakresu nauk społecznych, rolniczych i leśnych oraz przyrodniczych. Jest przygotowany do podejmowania działalności w zakresie turystyki i rekreacji. Posiada umiejętności organizowania pracy oraz podejmowania przedsięwzięć w tej dziedzinie, przygotowywania oferty turystycznej i rekreacyjnej dla różnych grup odbiorców, nawiązywania kontaktów i komunikowania się z interesariuszami, prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie organizacji turystyki i rekreacji. Absolwent studiów I stopnia może kontynuować naukę na studiach II stopnia lub studiach podyplomowych.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia kierunku Turystyka i Rekreacja ma zaawansowaną, aktualną wiedzę na temat turystyki. Potrafi scharakteryzować jej poszczególne formy i rodzaje oraz określić ich specyfikę. Dysponuje pogłębioną wiedzą na temat uwarunkowań (kulturowych, przyrodniczych, prawnych, ekonomicznych, etycznych) funkcjonowania sektora usług turystycznych i rekreacyjnych. Ma rozszerzoną wiedzę z zakresu funkcjonowania przedsiębiorstw turystycznych na rynku, także w relacjach z innymi podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, klientami i interesariuszami. Wykazuje się szczegółową i aktualną wiedzą na temat roli człowieka w turystyce i jego potrzeb. Posiada wiedzę z zakresu funkcjonowania grup społecznych w turystyce i rekreacji. Dysponuje pogłębioną wiedzą z zakresu różnorodnych źródeł danych oraz oprogramowania wykorzystywanego w turystyce i rekreacji. Zna trendy i kierunki rozwoju rynku usług turystycznych w powiązaniu z rozwojem gospodarczym i potrzebami interesariuszy. Ma poszerzoną wiedzę na temat technik i narzędzi analizy oraz planowania rozwoju turystyki i rekreacji. Wykazuje poszerzoną wiedzę na temat systemu polityki turystycznej, jego instrumentów i zasad ich stosowania na poziomie centralnym i regionalnym. Posiada wiedzę z zakresu budowy produktu turystycznego, strategii jego rozwoju i pozycjonowania. Dysponuje rozszerzoną wiedzą na temat mechanizmów oddziaływania turystyki i rekreacji na środowisko przyrodnicze i otoczenie społeczno-gospodarcze. Zna możliwości wykorzystania cennych zasobów przyrodniczych oraz obszarów wiejskich dla potrzeb turystyki i rekreacji. Ma rozszerzoną wiedzę na temat delimitacji i oceny walorów regionów turystycznych. Wykazuje się wiedzą z zakresu metod i technik pracy doradczej w turystyce.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę do samodzielnego analizowania przeobrażeń zachodzących na rynku usług turystycznych, wpływu turystyki i rekreacji na środowisko społeczno-gospodarcze i przyrodnicze. Umie przygotować ofertę turystyczną dla wybranych grup konsumentów oraz przygotować strategię jej promocji. Posiada umiejętności w zakresie budowania strategii nowego produktu turystycznego oraz analizowania istniejących produktów. Wie, jak dokonać analizy porównawczej różnych modeli i struktur zarządzania turystyką w Polsce i w innych krajach. Dobiera narzędzia stymulowania i wspierania rozwoju turystyki w skali lokalnej, regionalnej i krajowej. Integruje wiedzę z różnych obszarów związanych z turystyką i rekreacją: przyrodniczego, społeczno-kulturowego, prawnego i gospodarczego. Przewiduje konsekwencje przyrodnicze oraz społeczno-gospodarcze działań związanych z rozwojem turystyki i rekreacji. Potrafi wykonać projekty z zakresu turystyki i rekreacji. Sprawnie posługuje się normami i zasadami prawnymi w zakresie turystyki i rekreacji oraz wiedzą z zakresu nauk społecznych i przyrodniczych do rozwiązywania zagadnień związanych z turystyką i rekreacją. Formułuje wnioski na temat podstawowych kwestii z obszaru turystyki i rekreacji na podstawie różnych źródeł informacji o tej tematyce. Potrafi zaprojektować zadanie terenowe związane z obsługą grupy turystycznej i organizacją imprez turystycznych. Planuje i realizuje zadanie badawcze z zakresu turystyki i rekreacji, wykorzystując różnorodne źródła informacji. Potrafi zaprezentować problem badawczy z zakresu turystyki i rekreacji z wykorzystaniem techniki multimedialnej, również w języku angielskim. Komunikuje się, stosując właściwy język i terminologię z zakresu turystyki i rekreacji. Posiada umiejętności językowe na poziomie B2+ ze szczególnym uwzględnieniem terminologii fachowej.

Absolwent kierunku Turystyka i Rekreacja na studiach II stopnia posiada wiedzę i umiejętności stosowne do wymagań współczesnego rynku pracy i zachodzących w nim zmian. Wiedza ta jest poszerzona w stosunku do studiów pierwszego stopnia, co umożliwia podejmowanie przez niego samodzielnej działalności gospodarczej w obszarze turystyki i rekreacji. Samodzielność i kreatywność absolwentów jest kształtowana podczas różnego rodzaju ćwiczeń, zajęć terenowych i seminariów oraz przez realizację pracy magisterskiej. Absolwent potrafi formułować zagadnienia i wydawać opinie z zakresu turystyki i rekreacji. Jest on przygotowany do podejmowania decyzji, kreatywnego rozwiązywania problemów związanych z działalnością w sferze turystyki i rekreacji oraz zarządzania przedsiębiorstwami turystycznymi i rekreacyjnymi. Umie współpracować z ludźmi i kierować zespołami ludzkimi. Posiada wiedzę z zakresu szeroko rozumianego zarządzania i organizacji w zakresie turystyki i rekreacji.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci kierunku są przygotowani do podjęcia pracy w:
  • biurach podróży;
  • hotelach i ośrodkach wypoczynkowych;
  • ośrodkach sportowych i rekreacyjnych oraz centrach rekreacji;
  • gospodarstwach agroturystycznych;
  • administracji rządowej i samorządowej;
  • organizacjach społecznych.


przejdź do spisu treści


Medycyna weterynaryjna rozumiana jako zbiór wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie nauk weterynaryjnych niezbędnych do wykonywania wszystkich czynności zarezerwowanych dla lekarza weterynarii jest kompilacją nauk przyrodniczych, dających absolwentowi wiedzę ogólną dotyczącą funkcjonowania żywego organizmu, nauk weterynaryjnych zapewniających szczegółową znajomość chorób zwierząt, ich leczenia i zapobiegania oraz znajomość zagadnień związanych z ochroną zdrowia publicznego i bezpieczeństwem żywności oraz nauk rolniczych dotyczących produkcji zwierzęcej, agronomii i produkcji środków żywienia zwierząt, a także nauk społecznych, zapewniających właściwy poziom etyczny lekarza weterynarii.


Sylwetka absolwenta jednolitych studiów magisterskich

Absolwenci jednolitych studiów magisterskich na kierunku Medycyna Weterynaryjna zdobywają wiedzę i umiejętności pozwalające na wykonywanie wszystkich czynności określonych jako „umiejętności dnia pierwszego” w zakresie nauk podstawowych, nauk klinicznych, produkcji zwierzęcej i higieny żywności.

Absolwenci posiadają wiedzę umożliwiającą badanie stanu zdrowia zwierząt oraz rozpoznawanie, zapobieganie, zwalczanie i leczenie chorób zwierząt, wykonywanie zabiegów chirurgicznych, wydawanie opinii i orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych, wydawanie recept na leki i materiały medyczne, badanie zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego, sprawowanie nadzoru weterynaryjnego nad tymi produktami oraz procesami przetwórczymi, ochronę zdrowia publicznego i środowiska oraz zwierząt w stadzie.

Absolwent jednolitych studiów magisterskich zna i opisuje prawidłowe struktury organizmu zwierzęcego: komórek, tkanek, narządów i układów. Zna budowę, opisuje i wyjaśnia funkcje poszczególnych układów organizmu zwierzęcego (oddechowego, pokarmowego, krążenia, wydalniczego, nerwowego, ruchu, rozrodczego, hormonalnego, immunologicznego oraz skóry). Opisuje i interpretuje rozwój narządów i całego organizmu w relacji do organizmu dorosłego. Potrafi wyjaśnić procesy metaboliczne na poziomie molekularnym, komórkowym, narządowym i ustrojowym. Przedstawia zjawiska homeostazy, regulacji neurohormonalnej, reprodukcji, starzenia się i śmierci. Wyjaśnia i interpretuje zasady i mechanizmy leżące u podstaw zdrowia zwierząt, powstawania chorób i ich terapii - od poziomu komórki, przez narząd, zwierzę, stado zwierząt do całej populacji zwierząt. Zna i interpretuje zmiany patofizjologiczne w narządach i układach oraz mechanizmy biologiczne (w tym immunologiczne) i farmakologiczne, umożliwiające powrót do zdrowia. Identyfikuje i opisuje biologię czynników zakaźnych, wywołujących choroby przenoszone między zwierzętami oraz antropozoonozy, z uwzględnieniem mechanizmów przenoszenia choroby oraz mechanizmów obronnych organizmu. Definiuje i opisuje zasady i procesy dziedziczenia, rozpoznaje zaburzenia genetyczne i zna podstawy inżynierii genetycznej. Wymienia i charakteryzuje mechanizmy działania określonych grup leków, ich losy w ustroju i wzajemne interakcje. Stosuje antybiotykoterapię, zapisuje leki na recepcie, posługuje się polską i łacińską nomenklaturą medyczną. Ponadto posługuje się językiem obcym nowożytnym w stopniu umożliwiającym komunikację ze specjalistami w obszarze nauk weterynaryjnych i pokrewnych oraz korzysta z obcojęzycznych materiałów źródłowych.

Absolwent kierunku Medycyna Weterynaryjna opisuje, wyjaśnia i interpretuje zaburzenia na poziomie komórki, tkanki, narządu, układu i organizmu w przebiegu choroby. Przedstawia, komentuje i tłumaczy mechanizmy patologii narządowych i ustrojowych. Omawia i komentuje przyczyny i objawy, opisuje i interpretuje zmiany anatomopatologiczne, stosuje zasady leczenia i zapobiegania w poszczególnych jednostkach chorobowych. Wdraża zasady postępowania diagnostycznego (z uwzględnieniem diagnostyki różnicowej) i terapeutycznego. Przeprowadza badanie kliniczne pacjenta oraz monitoruje stan zdrowia zwierząt w hodowli wielkotowarowej. Stosuje właściwy tryb postępowania w przypadku stwierdzenia chorób podlegających obowiązkowi zgłaszania. Zbiera, analizuje i właściwie interpretuje dane kliniczne oraz wyniki badań laboratoryjnych i dodatkowych. Wskazuje i interpretuje właściwe przepisy prawa, zna zasady wydawania orzeczeń i sporządza opinie na potrzeby sądów, organów administracji państwowej, samorządowej i zawodowej. Zna zasady funkcjonowania państwowej służby weterynaryjnej, także w aspekcie ochrony zdrowia publicznego. Ponadto absolwent potrafi opisać rasy w obrębie gatunków zwierząt i wyjaśnić zasady chowu i hodowli zwierząt. Omawia założenia doboru zwierząt do kojarzeń, metody rozmnażania i selekcji zwierząt. Objaśnia zasady żywienia zwierząt (z uwzględnieniem różnic gatunkowych), układa i analizuje dawki pokarmowe. Przedstawia i ocenia warunki zapewniające dobrostan zwierząt. Prezentuje i interpretuje zasady ekonomiki produkcji. Opisuje warunki właściwego zagospodarowywania i utylizacji produktów ubocznych i odpadów związanych z produkcją zwierzęcą. Absolwent posiada ponadto umiejętność scharakteryzowania i interpretacji zasad ochrony zdrowia konsumenta przez właściwy nadzór nad produkcją środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. Omawia, wyjaśnia i ocenia warunki higieny i technologii produkcji oraz bezpieczeństwa żywności, a także posługuje się właściwymi aktami prawnymi regulującymi nadzór weterynaryjny. Przeprowadza badanie przed- i poubojowe zwierząt. Opisuje i wdraża procedury związane z systemem HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Point —Analiza Zagrożeń i Krytyczny Punkt Kontrolny).

Absolwent jednolitych studiów magisterskich efektywnie komunikuje się z klientami, innymi lekarzami weterynarii oraz pracownikami organów i urzędów kontroli, administracji rządowej i samorządowej. Wykazuje umiejętność słuchania i udzielania odpowiedzi językiem zrozumiałym, odpowiednim do sytuacji. Sporządza przejrzyste opisy przypadków oraz prowadzi dokumentację, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, w formie zrozumiałej dla właściciela zwierzęcia i czytelnej dla innych lekarzy. Wykazuje umiejętność pracy w zespole multidyscyplinarnym. Właściwie interpretuje odpowiedzialność lekarza weterynarii w stosunku do zwierzęcia i jego właściciela oraz w stosunku do społeczeństwa i środowiska. Ocenia ekonomiczne i społeczne uwarunkowania, w jakich jest wykonywany zawód lekarza weterynarii. Ma świadomość konieczności maksymalnego wykorzystania umiejętności zawodowych w celu podwyższania jakości opieki weterynaryjnej, dobrostanu zwierząt i zdrowia publicznego. Posiada umiejętność organizacji i prowadzenia praktyki weterynaryjnej, w tym ma świadomość odpowiedzialności własnej i pracodawcy za znajomość i przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. Potrafi dokonywać kalkulacji opłat i wystawiać faktury oraz ma świadomość znaczenia prawidłowego prowadzenia dokumentacji finansowej i lekarskiej. Wykorzystuje systemy informatyczne do efektywnej komunikacji, zbierania, przetwarzania, przekazywania i analizy informacji. Działa zgodnie z obowiązującymi standardami i zasadami etycznymi.

Absolwent kierunku Medycyna Weterynaryjna przeprowadza wywiad lekarsko-weterynaryjny w celu uzyskania dokładnej informacji o pojedynczym zwierzęciu lub grupie zwierząt oraz jego lub ich środowisku bytowania. Bezpiecznie i humanitarnie postępuje ze zwierzętami oraz instruuje innych w tym zakresie. Przeprowadza pełne badanie kliniczne zwierzęcia. Udziela pierwszej pomocy wszystkim gatunkom zwierząt w przypadku krwotoku, ran, zaburzeń oddechowych, urazów oka i ucha, obrażeń wewnętrznych i zatrzymania pracy serca, utraty przytomności, wyniszczenia, oparzenia, uszkodzenia tkanek. Ocenia właściwy stan odżywienia zwierzęcia oraz udziela porad w tym zakresie. Pobiera, zabezpiecza i zna zasady transportu próbek oraz wykonywania standardowych testów laboratoryjnych, a także prawidłowo analizuje i interpretuje wyniki badań laboratoryjnych. Stosuje aparaturę diagnostyczną, w tym radiograficzną, ultrasonograficzną i inną, zgodnie z jej przeznaczeniem i zasadami bezpieczeństwa dla zwierząt i ludzi. Wdraża właściwe procedury w przypadku stwierdzenia choroby podlegającej obowiązkowi zgłaszania. Pozyskuje i wykorzystuje informacje o dopuszczonych do obrotu lekach. Przepisuje i stosuje leki oraz materiały medyczne zgodnie z obowiązującymi przepisami, z uwzględnieniem ich bezpiecznego przechowywania i utylizacji. Stosuje metody bezpiecznej sedacji, ogólnego i miejscowego znieczulenia oraz oceny i łagodzenia bólu. Obiera i stosuje właściwe leczenie. Wdraża zasady aseptyki i antyseptyki chirurgicznej oraz stosuje właściwe metody sterylizacji sprzętu. Ocenia konieczność przeprowadzenia eutanazji, o czym odpowiednio informuje właściciela zwierzęcia i przeprowadza eutanazję, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz właściwego postępowania ze zwłokami. Wykonuje sekcję zwłok wraz z opisem, pobiera próbki i zabezpiecza je do transportu. Wykonuje badanie przed- i poubojowe oraz ocenia jakość produktów pochodzenia zwierzęcego. Dokumentuje i korzysta ze zgromadzonych informacji związanych ze zdrowiem i dobrostanem, a w niektórych przypadkach również z produkcyjnością stada. Opracowuje i wprowadza programy profilaktyczne właściwe dla poszczególnych gatunków zwierząt. Ocenia i wprowadza zalecenia minimalizujące ryzyko skażenia, zakażenia krzyżowego i akumulacji czynników chorobotwórczych w obiektach weterynaryjnych i w środowisku.

Absolwenci wykazują odpowiedzialność za podejmowane decyzje wobec ludzi i zwierząt. Przestrzegają zasad etycznych. Wykazują tolerancję dla postaw i zachowań wynikających z odmiennych uwarunkowań społecznych i kulturowych. Znają podstawy prawne i zasady ochrony własności intelektualnej. Posiadają wiedzę niezbędną do dalszego kształcenia.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do pracy w lecznicach weterynaryjnych, jednostkach inspekcji weterynaryjnej, stacjach sanitarno-epidemiologicznych, laboratoriach kontrolnych i badawczych, stacjach hodowli zwierząt, placówkach naukowych, w nadzorze produkcji żywności, zakładach farmaceutycznych, hurtowniach leków.

Absolwenci mają wiedzę umożliwiającą badanie stanu zdrowia zwierząt oraz rozpoznawanie, zapobieganie, zwalczanie i leczenie chorób zwierząt, wykonywanie zabiegów chirurgicznych, wydawanie opinii i orzeczeń lekarskich/weterynaryjnych, wydawanie recept na leki i materiały medyczne, badanie zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego, sprawowanie nadzoru weterynaryjnego nad tymi produktami oraz procesami przetwórczymi, ochroną zdrowia publicznego i środowiska oraz zwierząt w stadzie.


przejdź do spisu treści
Studenci zdobywają gruntowną wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu zarządzania i nauk pokrewnych, dotyczących istoty, prawidłowości i problemów funkcjonowania przedsiębiorstw i instytucji publicznych. Zdobywają również umiejętności rozpoznawania, diagnozowania i rozwiązywania problemów gospodarowania zasobami ludzkimi, rzeczowymi, finansowymi oraz informacjami.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Zarządzanie ma podstawową wiedzę o charakterze nauk ekonomicznych, ich miejscu w systemie nauk społecznych i relacjach do innych nauk. Dysponuje podstawową wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji społecznych ze szczególnym uwzględnieniem podmiotów gospodarujących (przedsiębiorstw, organizacji, gospodarstw domowych). Ma podstawową wiedzę o relacjach między strukturami i instytucjami społecznymi a w szczególności między przedsiębiorstwami, organizacjami i gospodarstwami domowymi w skali krajowej i międzynarodowej. Zna rodzaje więzi organizacyjnych, a w szczególności: służbowe, funkcjonalne, informacyjne i techniczne. Wykazuje się podstawową wiedzą o człowieku jako o podmiocie konstytuującym przedsiębiorstwo i organizację oraz funkcjonującym w ich strukturach, a także o procesach grupowych w strukturach społecznych. Znane mu są metody i narzędzia, w tym techniki pozyskiwania danych, właściwe dla dziedzin nauk ekonomicznych, w szczególności zarządzania, pozwalające opisać podmioty gospodarujące oraz procesy regulujące ich funkcjonowanie. Posiada wiedzę o normach i zasadach organizacyjnych, prawnych, moralnych i etycznych regulujących funkcjonowanie podmiotów gospodarujących (przedsiębiorstw, organizacji i gospodarstw domowych). Dysponuje wiedzą o procesach zmian w przedsiębiorstwach i organizacjach, w tym zmian ewolucyjnych (inkrementalnych) i radykalnych. Ma wiedzę o poglądach na temat struktur i instytucji społecznych oraz rodzajach więzi społecznych i ich historycznej ewolucji. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej oraz prawa autorskiego, istotne dla zarządzania. Znane mu są ogólne zasady tworzenia i rozwój form indywidualnej przedsiębiorczości, wykorzystuje wiedzę z zakresu nauk ekonomicznych, a w szczególności zarządzania. Identyfikuje zasady tworzenia i rozwoju różnych form przedsiębiorczości z uwzględnieniem tworzenia przedsiębiorstwa start-up i zarządzania nim oraz różnych form aktywności społecznej, wykorzystujących wiedzę z zakresu zarządzania w agrobiznesie. Posiada wiedzę na temat podstawowych instrumentów marketingowego oddziaływania na rynek oraz obszarów analizy rynkowej, w tym analizy odnoszącej się do sfery agrobiznesu.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi prawidłowo identyfikować zjawiska (polityczne, kulturowe, prawne, techniczne i ekonomiczne) wykorzystując wiedzę z zakresu nauk ekonomicznych, w tym w szczególności zarządzania. Umie wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną i pozyskiwać dane do analizowania konkretnych procesów i zjawisk zachodzących na poziomie gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwa i organizacji oraz gospodarek państw, również w ujęciu globalnym. Właściwie analizuje przyczyny i przebieg konkretnych procesów i zjawisk społecznych, gospodarczych i organizacyjnych. Prognozuje procesy i zjawiska społeczne, gospodarcze i organizacyjne, z wykorzystaniem standardowych metod i narzędzi prognostycznych na poziomie gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwa, organizacji non-profit oraz na poziomie makrogospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem agrobiznesu. Prawidłowo posługuje się systemami normatywnymi oraz wybranymi normami i regułami, w tym prawnymi, zawodowymi i moralnymi, w celu rozwiązania prostego zadania z zakresu zarządzania. Wykorzystuje zdobytą wiedzę do rozstrzygania dylematów pojawiających się w pracy zawodowej menedżera. Analizuje proponowane rozwiązania konkretnych problemów z zakresu zarządzania i proponuje w tym zakresie odpowiednie rozstrzygnięcia. Posiada umiejętność rozumienia i analizowania zjawisk i procesów, trendów w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem i organizacją, ze szczególnym uwzględnieniem agrobiznesu. Umie przygotować typowe dla zarządzania prace pisemne w języku polskim i obcym oraz wystąpienia ustne w języku polskim i angielskim z zakresu nauk ekonomicznych. Ma umiejętności językowe w zakresie nauk zarządzania zgodne z wymaganiami określonymi na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Wykorzystuje podstawową wiedzę teoretyczną i pozyskuje dane do analizowania typowych dla zarządzania zjawisk i procesów w agrobiznesie i obszarach wiejskich. Analizuje mechanizmy dokonywania wyboru podmiotów gospodarujących, w szczególności przedsiębiorstw, organizacji non-profit i gospodarstw domowych.

Absolwenci kierunku Zarządzanie znają i rozumieją przyczyny i skutki występowania zjawisk gospodarczych na szczeblu makro- i mikroekonomicznym w warunkach otwartej gospodarki rynkowej. Posiadają umiejętności znajdowania materiałów źródłowych z zakresu zarządzania oraz ich analizowania. Skutecznie komunikują się, negocjują i przekonują oraz pracują w zespole. Szczególną cechą wyróżniającą absolwentów Wydziału Nauk Ekonomicznych jest biegła znajomość specyfiki przedsiębiorstw i jednostek gospodarczych funkcjonujących w sferze szeroko rozumianego agrobiznesu.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Zarządzanie ma zaawansowaną wiedzę o charakterze nauk ekonomicznych, ich miejscu w systemie nauk społecznych i relacjach do innych nauk. Dysponuje rozszerzoną wiedzą o różnych rodzajach struktur i instytucji społecznych ze szczególnym uwzględnieniem podmiotów gospodarujących (przedsiębiorstw, organizacji, gospodarstw domowych). Ma pogłębioną wiedzę o relacjach między strukturami instytucjami społecznymi, a w szczególności między przedsiębiorstwami, organizacjami i gospodarstwami domowymi w skali krajowej, międzynarodowej i międzykulturowej. Zna rodzaje więzi organizacyjnych, a w szczególności: służbowe, funkcjonalne, informacyjne i techniczne. Wykazuje się rozszerzoną wiedzą o człowieku jako o podmiocie konstytuującym przedsiębiorstwo i organizację oraz funkcjonującym w ich strukturach, jak również o procesach grupowych w strukturach społecznych. Znane mu są w sposób pogłębiony metody i narzędzia, w tym techniki pozyskiwania danych, właściwe dla dziedzin nauk ekonomicznych w szczególności zarządzania, pozwalające opisać z wykorzystaniem modelowania funkcjonowanie podmiotów gospodarujących. Posiada rozszerzoną wiedzę o normach i zasadach organizacyjnych, prawnych, moralnych i etycznych regulujących funkcjonowanie podmiotów gospodarujących (przedsiębiorstw, organizacji i gospodarstw domowych). Dysponuje pogłębioną wiedzą o procesach zmian w przedsiębiorstwach, organizacjach, w tym zmian ewolucyjnych (inkrementalnych) i radykalnych. Ma pogłębioną wiedzę o poglądach na temat struktur i instytucji społecznych, rodzajach więzi społecznych i ich historycznej ewolucji. Zna i rozumie pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej, prawa autorskiego oraz potrzebę zarządzania zasobami własności intelektualnej. Znane mu są zasady tworzenia i rozwoju różnych form przedsiębiorczości, ze szczególnym uwzględnieniem tworzenia przedsiębiorstwa start-up i zarządzania nim oraz różnych form aktywności społecznej, wykorzystujących zaawansowaną wiedzę z zakresu zarządzania i innych dziedzin pokrewnych. Identyfikuje te zasady także w odniesieniu do zarządzania w agrobiznesie. Posiada wiedzę na temat podstawowych instrumentów marketingowego oddziaływania na rynek oraz obszary analizy rynkowej, w tym analizy odnoszącej się do sfery agrobiznesu.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi prawidłowo interpretować zjawiska: polityczne, kulturowe, prawne, techniczne, ekonomiczne i inne wg potrzeb wykorzystując wiedzę z zakresu nauk ekonomicznych, w tym w szczególności zarządzania. Umie wykorzystać wiedzę teoretyczną i pozyskiwać dane do analizowania konkretnych procesów i zjawisk zachodzących na poziomie gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwa i organizacji oraz gospodarek państw, jak również w ujęciu globalnym oraz potrafi formułować własne opinie i dobierać krytycznie dane i metody ich analizy. Właściwie analizuje złożone przyczyny i przebieg skomplikowanych procesów i zjawisk społecznych, gospodarczych i organizacyjnych, formułując własne opinie, stawiając hipotezy badawcze oraz je weryfikując. Prognozuje procesy i zjawiska społeczne, gospodarcze i organizacyjne z wykorzystaniem zaawansowanych metod i narzędzi prognostycznych na poziomie gospodarstwa domowego, przedsiębiorstwa, organizacji non-profit oraz na poziomie makrogospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem agrobiznesu. Biegle posługuje się systemami normatywnymi oraz wybranymi normami i regułami, w tym prawnymi, zawodowymi i moralnymi, w celu rozwiązania złożonego zadania z zakresu zarządzania. Sprawnie wykorzystuje zaawansowaną wiedzę do rozstrzygania dylematów pojawiających się w pracy zawodowej menedżera. Samodzielnie analizuje przedstawiane rozwiązania konkretnych problemów z zakresu zarządzania i proponuje w tym zakresie odpowiednie rozstrzygnięcia. Posiada pogłębioną umiejętność rozumienia i analizowania zjawisk i procesów, trendów w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem i organizacją, ze szczególnym uwzględnieniem agrobiznesu. Dysponuje pogłębioną umiejętnością przygotowania typowych dla nauk ekonomicznych prac pisemnych w języku polskim i angielskim. Przygotowuje wystąpienia ustne w języku polskim i obcym z zakresu zarządzania. Ma pogłębione umiejętności językowe z obszaru zarządzania, zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Wykorzystuje zaawansowaną wiedzę teoretyczną i pozyskuje dane do analizowania typowych dla zarządzania zjawisk i procesów w agrobiznesie i obszarach wiejskich. Analizuje w pogłębionym zakresie mechanizmy dokonywania wyboru podmiotów gospodarujących, w szczególności przedsiębiorstw, organizacji non-profit i gospodarstw domowych.

Absolwenci studiów II stopnia posiadają zaawansowaną wiedzę z zakresu zarządzania. Są przygotowani do krytycznej analizy, interpretacji i oceny zjawisk i procesów zarządzania w różnej skali, oceny wpływu otoczenia na te zjawiska (procesy) oraz przygotowania i podejmowania decyzji zarządczych, zwłaszcza strategicznych. Posiadają umiejętności organizowania pracy i kierowania zespołami oraz skutecznego komunikowania się, negocjowania i przekonywania.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci są przygotowani do podjęcia pracy w:
  • przedsiębiorstwach agrobiznesu, handlowych i innych usługowych;
  • różnego rodzaju agencjach konsultingowych;
  • organizacjach gospodarczych i samorządowych;
  • szkolnictwie;
  • placówkach naukowo-badawczych;
  • instytucjach zagranicznych i międzynarodowych związanych z agrobiznesem.


przejdź do spisu treści


Kierunek interdyscyplinarny łączący zagadnienia związane z techniką i technologią produkcji z elementami zarządzania przedsiębiorstwem i zarządzania przebiegiem produkcji; przedmiotem studiów jest zarządzanie produkcją w zakresie rolnictwa, lesnictwa oraz przemysłu przetwórczego.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Zarządzanie i Inżynieria Produkcji ma wiedzę z zakresu matematyki, fizyki, chemii i biologii przydatną do formułowania i rozwiązywania prostych zadań związanych z zarządzaniem i inżynierią produkcji rolnej, leśnej oraz przetwórstwa żywności. Dysponuje wiedzą ogólną obejmującą kluczowe zagadnienia charakteryzujące produkcję rolną, leśną i przetwórstwo żywności. Ma szczegółową wiedzę związaną z niektórymi obszarami zarządzania i inżynierii produkcji w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Wykazuje się podstawową wiedzą o trendach rozwojowych w obszarze zarządzania i inżynierii produkcji w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Zna podstawowe metody, techniki, narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich związanych z produkcja rolną, leśną oraz przetwórstwem żywności. Posiada podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej. Dysponuje podstawową wiedzą dotyczącą zarządzania, w tym zarządzania jakością, prowadzenia działalności gospodarczej oraz ekonomiki produkcji. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego, umie też korzystać z zasobów informacji patentowej. Ma podstawową wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną, użyteczne w zarządzaniu i inżynierii produkcji rolniczej i leśnej oraz przetwórstwie żywności. Wykazuje się ogólną wiedzą na temat surowców roślinnych i zwierzęcych (rolniczych i leśnych). Posiada wiedzę ogólną o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zadaniach inżynierskich w zakresie zarządzania i inżynierii produkcji rolnej i leśnej oraz przetwórstwa żywności. Dysponuje podstawową wiedzą na temat stanu i czynników determinujących funkcjonowanie i rozwój obszarów wiejskich. Ma podstawową wiedzę o cyklu życia obiektów i systemów typowych dla zarządzania i inżynierii produkcji. Wykazuje się znajomością niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i innych uwarunkowań działalności inżynierskiej w sektorze rolnym, leśnym i przetwórstwa żywności.

Absolwent studiów pierwszego stopnia potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych źródeł, także w języku angielskim lub innym języku obcym uznawanym za język komunikacji międzynarodowej w danej dyscyplinie inżynierskiej. Integruje uzyskane informacje, dokonuje ich interpretacji, a także wyciąga wnioski oraz formułuje i uzasadnia opinie. Porozumiewa się przy użyciu różnych technik w środowisku zawodowym oraz w innych środowiskach. Umie przygotować w języku polskim i obcym dobrze udokumentowane opracowanie problemów z zakresu zarządzania i inżynierii produkcji rolnej leśnej oraz przetwórstwa żywności. Posiada umiejętność wystąpień ustnych dotyczących zagadnień szczegółowych z zakresu zarządzania i inżynierii produkcji rolnej i leśnej oraz przetwórstwa żywności w języku polskim i obcym. Ma umiejętność samokształcenia się. Jego umiejętności językowe w zakresie studiowanej dyscypliny są zgodne z wymaganiami określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Posługuje się technikami informacyjno-komunikacyjnymi właściwymi do realizacji zadań typowych dla działalności inżynierskiej. Planuje i przeprowadza eksperymenty, w tym pomiary i symulacje komputerowe, interpretuje uzyskane wyniki i wyciąga wnioski, dostrzega ich aspekty systemowe i pozatechniczne. Ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą. Potrafi dokonać wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Jest w stanie dokonać również krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań technicznych: urządzeń, obiektów, systemów, procesów, usług itp., zwłaszcza w powiązaniu ze studiowaną dyscypliną inżynierską oraz ocenić je. Dokonuje identyfikacji i formułuje specyfikację prostych zadań inżynierskich, typowych dla zarządzania i inżynierii produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Ocenia przydatność rutynowych metod i narzędzi służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego, typowego dla studiowanej dyscypliny inżynierskiej oraz wybiera i stosuje właściwą metodę i narzędzia. Zgodnie z zadaną specyfikacją projektuje oraz realizuje proste urządzenie, obiekty, systemy lub procesy, typowe dla studiowanej dyscypliny inżynierskiej, używając właściwych metod, technik i narzędzi. Stosuje podstawowe technologie informatyczne w zakresie pozyskiwania i przetwarzania informacji z zakresu produkcji rolniczej, leśnej i przetwórstwa żywności. Dokonuje identyfikacji i standardowej analizy zjawisk wpływających na produkcję, jakość żywności, zdrowie zwierząt i ludzi, stan środowiska naturalnego i zasobów naturalnych. Wykazuje znajomość zastosowań typowych technik i ich optymalizacji w zakresie realizowanego kierunku studiów. Planuje i przeprowadza eksperymenty, w tym symulacje komputerowe, interpretuje uzyskane wyniki i wyciąga wnioski. Dokonuje wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Potrafi dokonać identyfikacji i sformułować specyfikację prostych zadań inżynierskich, typowych dla reprezentowanej dyscypliny inżynierskiej. Zgodnie z zadaną specyfikacją, używając właściwych metod, technik i narzędzi projektuje proste urządzenia, obiekty, systemy lub procesy, typowe dla reprezentowanej dyscypliny inżynierskiej, a następnie wdraża ten projekt, w całości lub w części oraz weryfikuje poprawność jego realizacji i określa stopień spełnienia innych wymagań projektowych.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Zarządzanie i Inżynieria Produkcji ma zaawansowaną wiedzę z zakresu matematyki, fizyki, biologii przydatną do formułowania i rozwiązywania złożonych zadań związanych z zarządzaniem i inżynierią produkcji rolnej, leśnej oraz przetwórstwa żywności. Dysponuje wiedzą ogólną, obejmującą kluczowe zagadnienia charakteryzujące produkcję rolną, leśną i przetwórstwo żywności. Ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę związaną z niektórymi obszarami zarządzania i inżynierii produkcji w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Wykazuje się podbudowaną teoretycznie wiedzą szczegółową o trendach rozwojowych w obszarze zarządzania i inżynierii produkcji w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Znane są mu podstawy cyklu życia urządzeń, obiektów i systemów technicznych. Zna podstawowe metody, techniki, narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązywaniu złożonych zadań inżynierskich związanych z zarządzaniem i inżynierią produkcji rolnej, leśnej oraz przetwórstwem żywności. Posiada wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej. Dysponuje poszerzoną wiedzą dotyczącą zarządzania, w tym zarządzania jakością oraz prowadzenia działalności gospodarczej. Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego; umie też korzystać z zasobów informacji patentowej. Ma zaawansowaną wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną dostosowaną do kierunku studiów. Wykazuje się pogłębioną wiedzą o funkcjonowaniu organizmów żywych na różnych poziomach złożoności, przyrody nieożywionej oraz o technicznych zadaniach inżynierskich z zakresu inżynierii rolniczej, leśnej oraz przetwórstwa żywności. Posiada zaawansowaną wiedzę na temat stanu obszarów wiejskich i czynników determinujących ich funkcjonowanie i rozwój. Zna typowe technologie inżynierskie w zakresie produkcji rolnej, leśnej oraz przetwórstwa żywności.

Absolwent studiów drugiego stopnia potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych źródeł, także w języku angielskim lub innym obcym uznawanym za język komunikacji międzynarodowej w danej dyscyplinie inżynierskiej. Umie integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie. Biegle porozumiewa się w środowisku zawodowym oraz innych przy użyciu różnych technik, także w języku angielskim lub innym obcym uznawanym za język komunikacji międzynarodowej w danej dyscyplinie inżynierskiej. Wykazuje umiejętność napisania pracy badawczej w języku polskim oraz krótkiego doniesienia naukowego w języku obcym na podstawie własnych badań. Posiada umiejętność wystąpień ustnych w języku polskim i obcym dotyczących zagadnień z zakresu zarządzania i inżynierii produkcji rolnej, leśnej oraz przetwórstwa żywności. Określa kierunki dalszego uczenia się i realizuje proces samokształcenia. Posługuje się technikami informacyjno-komunikacyjnymi właściwymi do pozyskiwania i przetwarzania informacji oraz realizacji zadań typowych dla działalności inżynierskiej. Planuje i przeprowadza eksperymenty, w tym pomiary i symulacje komputerowe, interpretuje uzyskane wyniki i wyciąga wnioski; potrafi wykorzystać do formułowania i rozwiązywania zadań inżynierskich metody analityczne, symulacyjne i eksperymentalne. Przy formułowaniu i rozwiązywaniu zadań inżynierskich integruje wiedzę z różnych dziedzin i dyscyplin oraz stosuje podejście systemowe, uwzględniające także aspekty pozatechniczne. Jest w stanie ocenić przydatność i możliwość wykorzystania nowych osiągnięć (technik i technologii) w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności. Dokonuje wstępnej analizy ekonomicznej podejmowanych działań inżynierskich. Potrafi dokonać identyfikacji i sformułować specyfikację złożonych zadań w zakresie produkcji rolnej, leśnej i przetwórstwa żywności, w tym zadań nietypowych, uwzględniając ich aspekty pozatechniczne. Ocenia przydatność metod i narzędzi służących do rozwiązania zadania inżynierskiego, charakterystycznego dla studiowanej dyscypliny inżynierskiej, dostrzegając także ich ograniczenia. Stosując koncepcyjnie nowe metody rozwiązuje złożone zadania inżynierskie charakterystyczne dla studiowanej dyscypliny inżynierskiej, w tym zadania nietypowe. Zgodnie z zadaną specyfikacją, uwzględniającą aspekty pozatechniczne projektuje złożone urządzenie, obiekty, systemy lub procesy związane ze studiowaną dyscypliną inżynierską oraz realizuje te projekty, przynajmniej w części, używając właściwych metod, technik i narzędzi, a jeśli trzeba - przystosowując do tego celu istniejące narzędzia lub opracowując nowe. Wykazuje umiejętność doboru i modyfikacji typowych działań (w tym technik i technologii) dostosowanych do zasobów przyrody w celu poprawy jakości życia człowieka w zakresie inżynierii rolniczej, leśnej i przetwórstwa żywności. Posiada rozbudowaną umiejętność wystąpień ustnych w języku polskim dotyczących tematyki zarządzania i inżynierii produkcji rolniczej, leśnej oraz przetwórstwa żywności lub z obszaru będącego na pograniczu tych dyscyplin. Wykorzystuje do formułowania i rozwiązywania zadań inżynierskich metody analityczne, symulacyjne i eksperymentalne. Przy formułowaniu i rozwiązywaniu zadań inżynierskich potrafi dostrzegać ich aspekty systemowe oraz uwarunkowania społeczne, środowiskowe, ekonomiczne, prawne i inne. Jest w stanie dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań: urządzeń, obiektów, systemów, procesów, usług itp., zwłaszcza w powiązaniu z reprezentowaną dyscypliną inżynierską oraz ocenić je. Ocenia przydatność rutynowych metod i narzędzi służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego, typowego dla reprezentowanej dyscypliny inżynierskiej oraz wybiera i stosuje właściwe metody i narzędzia. Pozyskuje informacje z literatury, baz danych oraz innych źródeł, także w języku angielskim lub innym obcym uznawanym za język komunikacji międzynarodowej w danej dyscyplinie inżynierskiej. Umie integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie.


Perspektywy zawodowe

Absolwenci mogą podjąć pracę we własnnych przedsiębiorstwach produkcyjnych i usługowych działających w sektorze rolnym, leśnym lub żywnościowym, biurach doradczych, jednostkach administracji lokalnej, instytutach badawczych.


przejdź do spisu treści
Kierunek obejmuje zagadnienia dotyczące hodowli i chowu zwierząt gospodarskich, produkcji surowców żywnościowych oraz oceny produktów pochodzenia zwierzęcego. Studenci zdobywają wiedzę z zakresu funkcjonowania organizmów i zachodzących w nich procesów fizjologicznych. Kształcenie obejmuje technologie i techniki w zakresie: produkcji żywności pochodzenia zwierzęcego z zachowaniem zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz dbałości o środowisko naturalne, produkcji pasz i żywienia zwierząt, towaroznawstwa produktów pochodzenia zwierzęcego.


Sylwetka absolwenta studiów I stopnia

Absolwent studiów pierwszego stopnia na kierunku Zootechnika dysponuje wiedzą z zakresu nauk podstawowych: anatomii, biochemii i fizjologii zwierząt oraz rozumie ich rolę w poznaniu organizmu zwierząt i otaczającego środowiska. Wyjaśnia przyczyny i skutki naturalnych procesów oraz zjawisk w środowisku hodowli i użytkowania zwierząt, a także ich oddziaływania na środowisko zewnętrzne. Zna możliwości i ograniczenia wykorzystania środowiska przyrodniczego do produkcji roślinnej i zwierzęcej. Stosuje odpowiednie metody utrzymania i żywienia stada, kierowania nim oraz doskonalenia genetycznego zwierząt, z uwzględnieniem specyfiki gatunkowej i ekonomiki produkcji. Potrafi wybrać optymalne technologie chowu pod kątem dobrostanu zwierząt oraz produkcji bezpiecznej żywności. Interpretuje obowiązujące uregulowania prawne dotyczące szeroko rozumianego rolnictwa. Zna język obcy na poziomie B2. Absolwent opisuje zjawiska składające się na funkcjonowanie przyrody ożywionej na różnych poziomach jej złożoności. Zna budowę i właściwości pierwiastków oraz związków organicznych, nieorganicznych i biocząstek, także ich znaczenie w organizmie zwierząt. Zna strukturę i zasady funkcjonowania organizmów roślinnych i zwierzęcych na poziomie komórek, tkanek, pojedynczych organizmów i populacji. Ma wiedzę z zakresu produkcji pasz, ich konserwacji oraz oceny ich jakości i wartości pokarmowej. Wymienia systemy i szczegółowe zasady określania zapotrzebowania pokarmowego zwierząt. Charakteryzuje procesy związane ze wzrostem, rozwojem i użytkowaniem zwierząt. Zna metody oceny wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt oraz ich selekcji i doboru. Wymienia parametry środowiska hodowlanego, warunkujące efekty produkcyjne i dobrostan. Ma wiedzę dotyczącą zachowania się zwierząt, właściwego obchodzenia się z nimi oraz utrzymania ich dobrostanu Zna technologie chowu i użytkowania zwierząt. Zna podstawy fizjologii rozrodu i czynniki warunkujące zdarzenia rozrodcze zwierząt fermowych, koni, ryb i owadów użytkowych. Wymienia metody oceny cech jakościowych i zdrowotnych surowców pochodzenia zwierzęcego. Przedstawia podstawową wiedzę ekonomiczną, prawną i społeczną niezbędną do organizowania produkcji rolniczej i funkcjonowania społeczności obszarów wiejskich.

Absolwent studiów pierwszego stopnia posługuje się systemami informatycznymi wykorzystywanymi w rolnictwie. Ocenia zależności między strukturą a funkcją na poziomie komórek, tkanek, pojedynczych organizmów i populacji. Ocenia wskaźniki ekologiczne populacji zwierząt. Posługuje się podstawowymi technikami laboratoryjnymi. Analizuje zagrożenia i korzyści wynikające z właściwości roślin w stosunku do zwierząt oraz ocenia możliwość prowadzenia produkcji pasz na gruntach ornych i trwałych użytkach zielonych. Potrafi określić zapotrzebowanie zwierząt na składniki pokarmowe oraz dobrać odpowiednie pasze i dodatki dla zbilansowania ich wymagań pokarmowych. Wykonuje preliminarz pasz z uwzględnieniem zasad produkcji i sposobu ich pozyskiwania. Potrafi ocenić dobrostan zwierząt. Potrafi wykorzystywać optymalne technologie chowu zwierząt do poprawy efektywności produkcji i jakości produktów zwierzęcych. Wykonuje opis i ocenę pokroju, zabiegi pielęgnacyjne oraz przygotowanie koni do użytkowania jeździeckiego. Potrafi kierować użytkowaniem rozpłodowym zwierząt. Posługuje się wiedzą niezbędną do prowadzenia pasieki; posiada umiejętność rozróżniania kast pszczół i prowadzenia przeglądu rodziny pszczelej. Umie charakteryzować gatunki ryb śródlądowych, zna biotechnologie ich chowu oraz potrafi wykorzystywać wiedzę w planowaniu produkcji ryb. Potrafi zarządzać stadem zwierząt. Potrafi oceniać jakość produktów pochodzenia zwierzęcego. Interpretuje podstawowe prawodawstwo dotyczące rolnictwa. Wykorzystuje rachunek ekonomiczny w podejmowaniu krótko- i długookresowych decyzji w zakresie działalności gospodarczej i rolniczej. Posiada umiejętność porozumiewania się z podmiotami z obszaru rolnictwa z wykorzystaniem różnych technik komunikowania się.


Sylwetka absolwenta studiów II stopnia

Absolwent studiów drugiego stopnia na kierunku Zootechnika przedstawia biotechniki i metody molekularne wykorzystywane w hodowli i użytkowaniu zwierząt. Wskazuje cele i strategie hodowlane oraz metody i sposoby wspomagające pracę hodowlaną nad doskonaleniem cech użytkowych i zachowaniem bioróżnorodności. Opisuje wzajemne oddziaływania zwierząt wolno żyjących i gospodarskich oraz środowiska przyrodniczego. Wymienia główne techniki konserwacji i przetwórstwa surowców pochodzenia zwierzęcego oraz zasady obrotu tymi surowcami. Objaśnia znaczenie modyfikowanych produktów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego w żywieniu człowieka i zwierząt. Opisuje oddziaływanie współczesnych technologii produkcji pasz i produkcji zwierzęcej na środowisko. Rozróżnia mechanizmy i procedury administracyjno – finansowe w rolnictwie. Charakteryzuje zasady prowadzenia rachunkowości i zna formy indywidualnej przedsiębiorczości. Posiada wiedzę o rodzajach i typach doświadczeń oraz opisuje zasady ich prowadzenia w zakresie studiowanego kierunku. Zna metodologię przygotowywania i pisania pracy naukowej. Zna metody zdobywania najnowszych informacji naukowych z wykorzystaniem zasad z zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego. Posiada wiedzę statystyczną na temat stawiania hipotez, doboru metod statystycznych, analizy wyników i wyciągania wniosków.

Absolwent studiów drugiego stopnia planuje rodzaje chowu zwierząt w różnych uwarunkowaniach środowiskowych z uwzględnieniem zasad ekologii i dobrostanu zwierząt. Dobiera odpowiednie biotechniki i techniki genetyki molekularnej w hodowli i użytkowaniu zwierząt. Analizuje plany pracy hodowlanej dla różnych gatunków zwierząt oraz czynniki warunkujące ich efektywność. Dobiera podstawowe metody przechowywania, utrwalania oraz znakowania surowców i produktów pochodzenia zwierzęcego. Ocenia przydatność różnych metod wykorzystywanych do modyfikowania wartości odżywczej i prozdrowotnej produktów pochodzenia zwierzęcego. Ocenia przydatność poszczególnych środków żywieniowych w żywieniu zwierząt w aspekcie wymogów prawa paszowego oraz zdrowia konsumentów. Dobiera metody prewencji weterynaryjnej na poziomie stada lub populacji. Wykorzystuje zasady kalkulacji i rachunkowości w podejmowaniu decyzji strategicznych i operacyjnych. Posiada umiejętność analizowania publikacji naukowych z zakresu studiowanego kierunku w języku polskim i obcym. Posiada umiejętność planowania i realizowania samodzielnie lub w zespole podstawowych etapów procedury badawczej. Stosuje samodzielnie i pod nadzorem opiekuna podstawowe metody do badań produktów pochodzenia zwierzęcego oraz oceny wpływu intensywnej produkcji rolniczej na środowisko. Przeprowadza statystyczne analizy danych z wykorzystaniem informatycznych technik obliczeniowych.


Perspektywy zawodowe

Główne kierunki działalności zawodowej absolwentów obejmują:
  • prowadzenie produkcji zwierzęcej;
  • kierowanie hodowlą na różnych szczeblach organizacyjnych;
  • organizację zaplecza surowcowego przemysłu rolno-spożywczego;
  • pracę w firmach paszowych i innych prowadzących obrót środkami do produkcji zwierzęcej i produktami rolniczymi;
  • pracę w instytucjach zajmujących się ochroną zwierząt i środowiska;
  • w instytucjach finansowej obsługi rolnictwa;
  • pracę w doradztwie rolniczym, placówkach naukowo-badawczych i szkolnictwie.

Wykaz przykładowych miejsc pracy i stanowisk pracy, do których objęcia jest przygotowany absolwent:
  • przedsiębiorstwa produkcji maszyn i urządzeń do wyposażenia budynków inwentarskich dla zwierząt – handlowcy, doradcy i przedstawiciele;
  • przedsiębiorstwa produkujące pasze i dodatki paszowe – handlowcy i doradcy żywieniowi;
  • związki hodowców i producentów zwierząt – zootechnicy pracujący w terenie;
  • doradcy ds. chowu, hodowli i żywienia zwierząt – ośrodki doradztwa rolniczego, prywatne firmy doradztwa rolniczego;
  • zootechnicy na fermach zwierząt gospodarskich – prowadzenie stad bydła, chlewni, kurników, ferm zwierząt futerkowych;
  • prowadzenie stajni rekreacyjnych;
  • redakcje czasopism o tematyce rolniczej;
  • pracownicy zwierzętarni w ośrodkach naukowych;
  • ogrody zoologiczne i hodowle zwierząt dzikich;
  • firmy zajmujące się obrotem zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego.


Kierunki wykładane na uczelni:

architektura krajobrazu I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
bezpieczeństwo żywności I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
biologia I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny
biotechnologia I stopnia Stacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny
budownictwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
dietetyka I stopnia Stacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny
ekonomia I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
finanse i rachunkowość I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
gastronomia i hotelarstwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
gospodarka przestrzenna I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
informatyka I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
informatyka i ekonometria I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
inżynieria ekologiczna I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
inżynieria i gospodarka wodna I stopnia Stacjonarny
inżynieria środowiska I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
inżynieria systemów biotechnicznych Inżynier Stacjonarny Niestacjonarny
leśnictwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
logistyka I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
meblarstwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
ochrona środowiska I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
ochrona zdrowia roślin Inżynier Stacjonarny
ogrodnictwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
pedagogika I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
rolnictwo I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
socjologia I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
technologia drewna I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy
technologia żywności i żywienie człowieka I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
technologie energii odnawialnej I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
towaroznawstwo I stopnia Stacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny
turystyka i rekreacja I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
weterynaria Magister Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy
zarządzanie I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
zarządzanie i inżynieria produkcji I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
zootechnika I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny Wieczorowy   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny
żywienie człowieka i ocena żywności I stopnia Stacjonarny Niestacjonarny   |   II stopnia Stacjonarny Niestacjonarny

Główny adres uczelni

  • Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
    ul. Nowoursynowska 166, 02-787 Warszawa
  •  
  • Telefon: 22 59 31 000
  • Fax: 22 59 31 087
  • Email: rekrutacja@sggw.pl
  • Strona: http://www.sggw.pl

Jak do nas trafić

Polecane Uczelnie